Date me, professor (Villarmazan Series #1)

Service

Chapter 9

"Pirmahan mo na! Sige na!"

"Ayoko nga! Pag nalaman yan ng mga prof, pati ako madadamay!"

Pinandilatan ko siya. "Isa! Pirmahan mo!" May banta pa sa boses ko.

"A.yo.ko!" Mariin niyang balik.

Nang matanto na wala akong makukuha kay peia, si calli naman ang binalingan ko, siya naman ang pinaghihila ko sa damit.

"Cal, ikaw! Magaling ka manggaya ng mga pirma diba? Pirmahan mo na 'tong waiver ko, nagmamakaawa ako" Ingos ko sa kaibigan.

"Hindi ako marunong" malamig niyang sabi.

"Marunong ka ngang mangopya ng mga sagot tapos perma hindi!? Naku tigilan mo ko calli ellise!"

Sinamaan niya ako ng tingin at hinila pabalik ang braso niya.

"Ayoko no! Malalaman yan ng mga prof!"

"Hindi nila yan malalaman! Gagayahin mo nga lang yung pirma ni mommy! Eto oh!"

Pinakita ko sa kaniya ang phone, naroon ang picture ng document na may pirma ng ina. Pahirapan pa ang pagkuha ko no'n sa loob ng opisina niya kagabi.

"Sige na please! Maiiwan na ako ng bus oh! Aalis na yon mamaya! Hindi ako pwedeng sumama na walang waiver!"

Calli tsked.

"Bakit ba kasi hindi na lang ang mommy mo ang ipinapirma mo? O di kaya ang daddy mo!"

Bumuntong hininga ako pagkatapos ay ngumuso. I propped myself dramatically on the chair beside nes at humalukipkip.

"Hindi. Wag na! Hindi na lang ako sasama" mahina kong sabi.

I was literally like a kid there acting all spoiled. You know like a kid in Disneyland that even though she already had a tote bag full of post-bought toys yet still wanted more? And the face that she made after getting scolded by her parents? That was my face looked like.

"Nangonsensya ka pa!"

Walang pasabinb binatukan niya ako "Aray!!" Reklamo ko habang sapo ang iulong binatukan.

Aakmang papatulan ko din siya nang nilapag ni shanala ang waiver ko sa lamesa na may perma na. "Oh eto na! Umalis ka na doon! Alis!"

Napangiti ako ng malaki.

"Sabi ko na nga ba hindi mo ako matiis shans e! Love mo talaga ako no?" Ngisi ko ng malaki.

She made a disgusted face. Pero imbes na ma offend ay tumawa lang ako.

Pagkatapos kunin ang waiver tsaka phone ay tumayo na ako. Hinalikan ko sila isa-isa sa pisngi at tumakbo na palabas ng cafeteria.

"Byeee!!! See you mamaya!!" Sigaw ko habang papaalis.

Nang makarating sa parking lot ay hingal ako. Namataan ko ang mga bus at naroon na din ang ibang student volunteers.

Nahirapan pa ako sa paghanap kung saan yung bus ko. Per year level kasi iyon. Apat na bus pa yung chineck ko nang mamataan ko si sir Auricle sa isang bus roon. Nakatayo sa may pintuan at palinga-linga.

Tumakbo ako at nakita niya naman ako kaagad. His forehead creased at me and i just smiled. I presented him my waiver. Pero imbes na tanggapin, tiningnan niya lang iyon.

"Why are you late? it was clearly announced that exactly 8 o'clock was the call time."

I showed him a peace sign. "Sorry sir" pa cute kong sabi.

He glared at me. Pagkatapos ay bumaba ang tingin niya sa suot ko.

"And what are you wearing?"

Napbaba naman ang tingin ko sa sariling suot.

"Diba ito yung T-shirt na pinamigay ng school sa amin?"

Kaparehas iyon ng design ng sa mga teachers. May logo at pangalan ng program. White lang yung sa kanila at sa amin yellow.

"That's not how you wear it Rebecca! Fix it now! You are going volunteering, not to a bar!"

At doon ko pa lang natanto ang ibig niyang sabihin. It was because of the way i styled it. Tinupi ko yung sleeves and i tied the hem just enough to see my bellybutton. I just figured it looked good in that way since naka high wasted shorts ako at naka high-ankled leather boots.

"Ano namang mali rito sa suot ko sir?"

His jaw moved. "Rebecca. I will not repeat myse—"

He was cut off when Ms. sulgada went into view, sa loob ng bus.

"Ms. zamora! Ano pang ginagawa mo diyang bata ka! Umakyat ka na nga dito! Ikaw na lang ang hinihintay namin. Pumasok ka na!" Saway ng biglang sumulpot na si Ms. Sulgada.

I took a last look at the fuming male professor bago humawak sa railing at umakyat. I was about to step on the second stair of the bus when my shoe point slipped. I didn't expect a dramatic fall at all, maybe just a numbed and scraped knee. But seconds later, i didn't felt anything. Hindi ako nakaramdam na tumama ang tuhod ko sa matigas na bus floor. Instead, i felt a large hand hastily enveloped around my arm and my waist.

I flushed later on when i realized kung gaano kami kalapit ni Sir Auricle. I can completely smell his natural scent of fresh aftershave and perfume, the mixture of citrus and spice travelled through my nostrils. It made me want to lean and smell him more.

"Pwede ba rebecca! Can you be more careful!?" He yelled wide-eyed.

"I rather not. Nandiyan ka naman love e. Saluhin mo na lang ako lagi" i winked. Nakatulala pa din sa mukha niya.

Sumimangot siya. Inayos niya na ako ng tayo. "Just get in the bus Rebecca" pikon niyang utos.

I rolled my eyes. "I will. I will. Jeez!"

Pambihira! Parang wala man lang epekto sa kaniya ang endearment ko! Hindi ba niya narinig yon!? Or maybe... 'love' doesn't just really make him feel...much. Maybe i should think of a more effective and strapping endearment. That's right! Okay!

At pumasok na nga ako. Katulad nga ng sinabi nila, ako na lang talaga yung hinihintay. Dahil kaagad na sinarado nila ang pintuan nang makaakyat na din si sir auricle. Inilibot ko ang tingin sa kabuoan ng bus. May mga estudyante na roon. Halos wala na ngang bakanteng upuan. Saan ako uupo nito?

Lumingon ako at nasa likod ko pa din si sir auricle. Tinaasan niya ako ng kilay.

I smiled widely at him. "Tabi tayo?"

Bago pa siya makatugon at inunahan na siya ng isa pang boses.

"May mga naka assigned na seats na para sa kanila auricle" ani ng pamilyar na boses. Nang lingungin ko, si Ms. Olivero lang pala iyon. Sumama pala to dito? Malamang R eh biology teacher yan!

Nakaupo na siya ngayon sa second row na pangdalahawang seats. Vacant sa tabi niya. Pagkatapos akong mariin na tinitigan, bumaling siya kay Sir. Auricle. Tinapik niya ang upuan sa tabi niya. And my blood boiled already predicting she is about to say.

"Sir. Tabi tayo?" Tanong niya sa pa cute na boses.

Naputol lang ang sama ng tingin ko sa babae nang tawagin ako ni ms sulgada. "Ms. Zamora. Doon ka sa tabi ni Mr. Destura" aniya.

I looked ahead, at nakita ko ang tinuro ni Ms. sulgada ay yung third to the last na row. Sa tabi ni Eros na kakaupo lang din ngayon. Nang makita ako ay kumaway siya. Ngumiti din ako ng banayad at kumaway pabalik. I completely forgot that he, too, participated here. And we were on the same year kaya parehas ng bus.

"okay po." sabi ko sa matandang Prof.

Naglakad na ako papunta sa upuan ko at wala na din naman akong narinig mula pa kay sir Auricle. Nilingon ko siya saglit at nakita ko siyang nakatitig sa akin. His jaw moved a little before he settled himself on the vacant seat beside Ms. Olivero.

Ngumuso ako. Inisip ko na lang na wala na din naman siyang choice kundi umupo roon sa tabi ng babae dahil wala ng ibang mauupuan, puno na din yung bus at puro nasa harap yung mga teachers. Sa likod yung mga estudyante.

"Hi" i awkwardly greeted Eros nang makarating sa row namin. Nakita kong may dalawang upuan roon. Yung sa may bandang window siya nakaupo at vacant yung sa may aisle.

"Hi! Good morning!" He greeted back. "Tabi tayo?"

Tumango ako. "Uhm...pwedeng palit tayo? Uh...diyan lang ako sa may bintana? Nahihilo kasi ako pag dito ako malapit sa aisle" nahihiya pa akong magtanong.

"Uh yeah! Sure! Sure, walang problema"

Ngumiti ako. "Salamat"

Tumayo na siya. Umatras naman ako para makadaan siya. "Do you often get sick when going on long rides?"

"Minsan" sagot ko. "Bakit? Masyadong bang malayo ang pupuntahan natin?"

"Hindi naman. Maybe less than an hour ride. We're going on a beach. Pagkatapos maglinis sa mga mangrove doon, we're going to plant some trees"

"And then go home?" I inquired.

He laughed loudly. Maybe because of my high and hopeful tone.

"And go home" he repeated, confirmed.

Tumango ako. "Upo ka na" sabi niya while gesturing his hand.

"Thank you" i moved at umupo na nga. Pagkatapos ko ay sumunod na din siya.

"You seem to not want to be here...or i'm just bad at guessing?"

"It's not that." Sabi ko dahil wala na akong maisipan na masabi. "It's not like i don't want to be here. It's just that...Ms. Sulgada..."

I was halted because of his chuckle. "Oh i know. I know. I get it" I looked at him and he was nodding his head lightly, smiling. "You are...failing...Ms. Sulgada's class?"

Dahan-dahan pa ang pagkasabi niya no'n, na tila ayaw niya akong ma offend.

"Mmm" i snorted. Nodding my head continuously. "How did you know?"

"I mean, well...let's just say most of the students here" nilibot niya ang tingin sa buong bus. Kaya gano'n din ang ginawa ko. "Are not really nature-heroic, neither they are good at biology"

I nodded. "But they sure are going to be one hell of a botanist after this day ends huh?" I chuckled by my humor. Mabuti naman ay siya din. It would've been embarrassing kung hindi siya tumawa.

"Uh, hey. By the way yung waiver mo...pwede ko na bang kunin?"

"Oh! R-right!" I completely forgot na siya pala yung nagko-collect no'n.

Kinuha ko iyon mula sa bag at inabot sa kaniya.

"Thanks" tiningnan niya iyon ng matagal. Kinabahan naman ako ng bahagya.

"Is there something wrong?"

"By any chance, did you get your friends to sign this for you R?"

Natigilan naman ako. Napalunok. Gulat akong tumingin sa mukha niya. He looked back at me with a questioned look only to be converted into a snicker after a few seconds.

"Di, biro lang R" tawa niya. Napasimangot naman ako. Dahil siguro sa kaba kanina ay nahampas ko siya sa braso. "You should've seen your face! Mukha kang natatae!"

"I hate you!" pabiro kong sabi. Tumawa lang siya while saying his sorries. Ako naman ay pabirong umirap lang at umayos na ng upo. Tumingin sa harap habang nangingiti. It just so happened that i looked straight ahead and i saw a certain professor looking back from his seat and throwing daggers at me. Kita kami dito dahil bahagyang pa elevated na yung seats sa pinakalikod na rows.

I mouthed a "what" at him pero suplado niya lang akong iniripan at muling tumingin sa harap.

Napanguso ako. Problema no'n?

It was a sigh knowing that Eros put away all of our past behind us. Hindi naging awkward ang buong byahe dahil kinakausap niya ako. He was keeping me entertained to be honest, he was keeping me from falling asleep on my seat dahil marami talaga siyang kwento.

Lahat na ata ng interesante na nangyari sa buhay niya ay nakwento niya na sa akin. Katulad na lang nung time na isinama siya ng tropa niya sa isang simbahan na iba ang relihiyon. Ang paalam sa kaniya ng tropa niyang iyon ay kukuha lang sila ng charger, yon pala ay magsisimba sila! He said that their way of praising is really unique and different from the Roman Catholics. Ang mga tao raw doon, kapag may bagong bisita ay pinapakwento tungkol sa sarili nila. And he said he was forced to stand on an elevated platform and 'tell' about his funny family history. Dahil wala naman daw siyang maikwento, gumawa-gawa siya ng istorya tungkol sa pamilya niya. He told the people there that his family was involved in a d**g business, that they were awful people. And he told the people there how he and his family changed when they met God.

The result of his story got the people really emotional, they started crying and sympathizing him. Ako naman ay hindi ko napigilan ang mapatawa ng malakas. Sa sobrang lakas ay napatingin sa amin ang ibang prof at estudyante roon.

Natatawa rin si Eros habang nakatingin sa akin. Para na akong mabibilaukan roon.

"Okay lang ba na narito ako ngayon?—na umuupo ako ngayon rito sa tabi mo? I mean...you're you! Anak ka ng mafia boss!" I exclaimed. And i again snorted into a pit of laughter.

"Okay. Laugh all you want R. Sa wala lang talaga akong maikwento e!"

Mas tumawa ako. Later on I sighed, still chuckling. I wiped a tear on the side of my eye. Marami pa siyang kinwento sa akin. And it's either an experience or some jokes.

Katulad nga ng sinabi ni Eros. It was at least an hour before we arrived at our destination. Pagkababa ko ng bus, kaagad na sumalubong sa akin ang malamig na simoy ng hangin. The fishy breeze filled my nostrils, telling me that we were surrounded by large salt waters. It was almost as nostalgic.

But the reason as to why i'm here suddenly hit me as i reminder. And it was definitely not to get some summer tan.

Tinapik ako ni Eros. Napalingon naman agad ako sa kaniya. "Gusto mo bang sumama na lang sa'min R?"

I eyed his male friends. And it took me some seconds to assess that they weren't my kind of vibe. Most especially that i can see their teasing stare at me and to Eros. I know they're not oblivious about my not-so-great past with him. And it seems that they are more memory-valuable than their friend. Ramdam ko na kating-kati na silang tuksuin si Eros kanina pa lang sa bus.

I smiled politely. "No, it's okay Eros. I will be fine. You go with your friends"

"Are you sure R? Okay lang naman sa mga to na sumama ka. Wala namang problema. Ikaw ang inaaalala ko kasi wala kang kasama. Wala kang ibang kakilala dito" the boy was really concerned.

"It's okay. I'll be okay"

"Are you sure?" He attempted again. Maybe hoping i'd change my mind. Totoo naman kasi na wala akong magiging kasama.

I nodded then smiled. "We're just going to plant a damn tree then go home right? I'm sure mabilis lang yon. I'll be fine" i convinced

"Oh sige. I'll see you later then?"

"Later"

Pinanood ko silang umalis. And my smile faded and i heaved a deep sigh once they were gone.

Okay, now i regret it! Sana pala ay sumama na lang ako. Tama nga siya. Wala akong kakilalang iba rito. At nilibot ko ang tingin ko. Mukhang may ibang schools din na pumunta rito. I can tell by their shirts. Some of them are from a chinese all boys school.

Just like those days when the girls aren't with me, i pulled out my earphone and plugged them on my ear. After that i just followed the path were my fellow ka batch mates are leading to.

The professors managed us to form in one place. After Ms. Sulgada said her announcements and follow up instructions. Pumunta muna kami sa may parang malaking cabin roon para kumain. Sabi nila'y we should first eat before go out on the sun and do what we came here for. Well i guess...even swines are being fed continuously before being slaughtered. Bulls were being brushed by their fur before they are tossed into the ring. In our case, alam kong pahirapan ito mamaya. Kaya pinapakain muna ngayon.

Geez! Sobrang init pa naman sa labas! Tirik na tirik ang araw!

Pumasok kami sa malaking hall. And as guessed maraming tao na ngayon roon. Pati yung mga ibang schools naroon din. Makakasabay pala namin sila?

Hinanap ng mata ko si Eros at ang mga Tropa niya. Nahanap ko naman sila ngunit ang bilis nilang makaupo. Dahil magkadikit-dikit yung mga pahabang lamesa, nagkakadikit-dikit rin ang mga estudyante. Kaya ngayon na gusto ko mang tumabi na lang sa mesa nila eros, hindi ko magawa dahil may katabi na silang taga ibang school. I'm sensing na sinadya talaga nila ito para mag interact yung mga students.

Pero paano naman ako ngayon!? My god!

May hawak na akong tray na may lamang pagkain. Naghahanap na lang ako ng mauupuan. And it was a sigh when i saw a space. It was actually a large one. Hindi pa nao occupy yung sa harapan ko.

I took a sit there and settled my tray. And then i started digging up dahil who knows ilang minuto na lang ang natira bago kami tawagin.

I was have a moment to moment with my food when someone behind beside me.

"Hi!" The first out of four guys greeted.

I smiled back dahil wala naman akong rason para mag-suplada. "Hello"

"May umuupo ba rito?" Tanong ng isang lalaki.

"Uhm...no. Wala. Pwede kayong umupo riyan."

Tumango sila at nagpasalamat. Nang makaupo'y ang isa sa kanila ay nagpakilala. "I'm zach"

He held out his hand na kaagad ko namang tinanggap.

"I'm R—i mean...i'm Rebecca"

"Hi rebecca! Nice to meet you! I'm james" sabi naman ng isa pa.

"Hi james"

"I'm Prince"

"Lee here"

"Hello" was all i said before i resumed eating.

The four guys talked while eating. They were actually loud which wala namang kaso sa akin. They were actually really nice and would sometimes ask me too and try to involve me on their conversation.

"Are you alone? You seem alone"

"Yeah...i think" i chuckled lightly.

"You're actually really pretty" sabi nung zach.

Nagulat ako roon pero humalakhak na lang din kalaunan para matago ang hiya. "Why thank you"

Nalaman kong taga ibang school din pala sila. And they came here for the same reason, tree planting. I guess all of the school are in the same program.

Hindi din naman ako nagtagal roon. Kaagad akong nagpaalam sa kanila dahil tinawag na din kami nila Ms. Olivero. Pinasunod nila kami sa kanila and they brought us outside. Near the shore. Where i can view a lot...when i say a lot, i mean a lot!!...of garbages; from plastic bottles to commercial wrappers, plastic bags and i even saw diapers! Oh my god!!Iniisip ko na nung time na yon kung anong pinasok ko.

I was picking up a wet plastic bag, and it was dripping wet of black soil. Kahit man naka gloves na ako, maarte pa din akong nakahawak doon dahilan para malaglag ulit iyon sa sahig. Kinailangan ko pang pulutin ulit. And when i did, i felt the urge to empty my stomach. Pinigilan ko lang dahil nakita ko sa gilid ng mata ko ang pagtitig ni Sir Auricle mula sa malayo.

Okay rebecca! Wag kang maarte! Bilang pa lang sa daliri ang mga napulot mo. Kaya wag kang maarte!

But the plastic! Parang may bumubula mula sa loob! s**t! Eww! What the f**k is that!?

Kaagad akong luminga-linga para makahanap ng garbage bag. And i saw a guy holding one. I came to him and thankfully he let me shoot my garbage.

I heard the guy chuckled kaya napataas ako ng tingin sa kaniya. And woah! My kind of guy alert!! Ehem!

The guy in front of me is chinito and maputi. Overall he is cute! Kung normal na sitwasyon lang baka nag flirt na ako. But no! I already have an auricle! And he is just a few meters away. Behave rebecca!

"You look like you need a hand" even his voice is sexy. Urgh!

"I got it. Thanks"

The chinito guy which i assume is from the chinese school smiled sweetly.

"You know, you shouldn't do it in bare hands if you're digusted by it"

"I'm not disgusted by it" agad kong sabi.

"Okay. But there is a trick there" he said. "You grab a stick."

Tumaas ang kilay ko. "And then?"

"You scoop the garbage with a stick" he gestured like as if i'm stupid.

Nanatiling nakakunot ang noo ko kaya tumawa siya. At may dimples pala siya huh! In fairness! Nawawala din ang mga mata niya pag tumatawa.

"Do you want me to help you find a stick?"

"No it's okay. I know what a stick looks like" Tumalikod na ako. Pero nararamdaman ko siyang sumunod.

Hanggang sa makahanap ako ng mahabang stick, ramdam ko pa din siya sa likod ko. Nilingon ko siya. "Yes?"

"You might need a garbage man"

I scoffed. Humored. "A garbage man?"

Itinaas niya ang itim na garbage bag na hawak niya. "Wala ka nito?"

Sumimangot ako. "Wala"

"Then i'll accompany you"

"Do i have a choice?"

He shrugged. He tilted his head to the side and pointed at something. "Do you see them?"

He was pointing to a group of friends who are also collecting a trash bag full of garbage. And i can tell that they are already half way through. Malapit na nilang mapuno iyon.

"What about them?"

"Unahan natin sila"

I chuckled. "What are you grade school? Magpapaunahan tayo sa kanila?"

"Why not?"

I shook my head unbelievably at him. "They don't even know that we're competing against them!"

"Then we're about to take the lead" he smirked.

Napangisi na din ako. At namalayan ko na lang ang sarili na tumutuhog ng mga basura roon sa basang buhangin at dali-daling shino-shoot sa Garbage bag ng lalaki. At napangiti ako ng malaki sabay baba ng stick para lang makipag apir sa kaniya nang maunhan namin ng puno yung kabilang grupo. They weren't aware of the competition though, kaya mas lalo kaming natawa nang mapatingin sila sa banda namin. Dali-dali naman kaming umiwas ng tingin.

After picking all of that garbage. Nilipat kaming lahat malapit sa mangrove. At doon pa lang nagsisi na ako na nag boots pa ako. Sana pala nagtsinelas na lang ako. Grabe yung putik! Literal na lulubog ang paa mo kapag hahakbang ka roon!

The guy was still behind me. And he heard me sighing. Pinaglaruan ko muna ang seeds na binigay sa amin sa palad ko bago ako nag-akmang humakbang. Pero kaagad akong pinigilan ng lalaki.

"Bakit?"

"Bigay mo sa'kin tirintas mo"

"What?"

"I'll tie your hair"

"Oh uhm...it's okay. Ako na. Pakihawak na lang" ibibigay ko na sana ang mga buto na nasa kamay ko ngunit hinila nila yung tirintas na nasa pulsohan ko. He then made me turn my back on him tsaka ko naramdaman ang pag braid niya sa buhok ko sa likod. I tensed a bit, but eventually loosened up nang matapos na siya.

"There"

"Thank you"

"Give me your seeds" utos niya.

Nagtaka naman ako. "Huh?"

"I'll plant it for you"

Wala na akong nagawa kundi ibigay sa kaniya. I was actually thankful dahil hindi ko na kinailangan pang pumunta pa roon at madumihan ang sapatos ko.

"Maraming salamat talaga" i said as he walked me back to the bus.

Throughout the day, he was with me. He helped me quite a lot and i guess the most important is that he kept me company. I guess i just feel dependent with the girls kaya hindi na ako nasanay na mag-isa. Sana pala ko sila rito. I mentally noted that to myself. Hindi pwedeng ako lag ang nahihirapan no!

"No worries. I'm glad to help"

Ngumiti lang ako at nagpatuloy sa paglalakad. Tahimik lang din siyang sumusunod siya sa likod

"This is me" hinarap ko siya nang makalapit na kami sa bus.

Saglit niyang tiningnan ang bus namin bago muling bumaling sa akin. "Will i—by any chance..." tumikhim siya and he chuckled awkwardly, scratching the back of his neck. Napapangiti na din ako dahil sa ka-cutean niya. He looked as if he was about to say something but shy to do so.

"By any chance...?"

"By any chance, can i see you...again, rebecca?"

Kumawala ang halakhak sa bibig ko. I brought my hand to his shoulder and tap him lightly. "I don't Know. Let's see" i teased.

Ngumisi siya dahilan para masilayan ko na naman ang dimples niya. He then shook his head. "Well can i at least...get your number?"

"Quick confirmation, are you chinese?"

Kumunot ng kaunti ang noo niya bago sumagot. "Yeah. Hindi pa ba halata sa..." he pointed his chinky eyes.

My lips rose, pagkatapos ay kinuha ang kaniyang phone mula sa kamay niya.

"Just so you'll know, i don't date colonizers" sabi ko habang nagta-type ng number ko sa contacts niya.

Saglit kong tinaas ang mata sa kaniya at nakita ko ang gulat sa mukha niya. Pero maya ay humalakhak na lang din ang gwapong chinese. Inabot niya na ang phone Niya.

"We are not colonizers. Chinese men never once colonized your country" Gray replied, amused.

Tinaasan ko siya ng kilay. "Oh really? How about the west philippine se—"

Hindi pa ako nakatapos ay naunahan niya na ako sa pagtawa.

"Sabi ko na nga ba..." patuloy niyang halakhak habang umiiling.

Tinalikuran ko na siya. "Sabihin mo sa mga tao mo na pabayaan na ang mga mangingisda namin" huling biro ko pa bago umalis.

Patungo na ako sa bus nang tumunog ang phone ko. It was a message from an unknown number. At mukhang alam ko na kung kanino nanggaling. Saglit kong nilingon ang iniwang lalaki. Kumaway naman si Gray sa akin. Nang humarap ay hindi ko mapigilan ang mapangiti tsaka umiling.

Nakarating na din ako sa pintuan ng bus. Hahawak na sana ako sa railings para makaakyat nang may biglang humablot sa pulsohan ko.

I yelped in shock but calmed not longer after seeing Sir Auricle's face. His face were bit red because of his angry stare.

"Why do you have so many men huh!?" He spat angrily and bitterly.

Nagulat ako roon. Hindi ako kaagad nakapagsalita.

"W-what?"

"f**k Rebecca! I've been eyeing you the whole day! You've been with a lot of men! What are you trying to do huh!?"

What? H-he's been eyeing...me? How?

"W-what are you talking about!?" Hinayaan ko lang ang kamay niya at ramdam ko ang lalong paghigpit no'n sa pulsohan ko. Napakagat-labi ako.

His eyes narrowed at me more. He pulled me more. "Sabi mo manliligaw ka!?" Pabulong pero mariin niyang sabi.

I stilled once again. Obviously I didn't expected his sudden outburst. I didn't expect him to pull and snap at me. But on the contrary, sa halip na mainis ako, tila mas nagugustuhan ko ang reaksyon na natatanggap mula sa kaniya.

The corner of my lips rose. And it made him angry more.

"Do you want a bouquet of roses...Auricle?" I chuckled at my own humor.

His addam's apple moved. He looked down for a second at iniwas ang tingin niya. Walang sabing binitawan niya na ako at aakmang mauuna na sa pagpasok sa bus ngunit agad ding natigilan, he turned to me.

"Get in the bus Rebecca" kalmado pero pautos ang kaniyang tono.

Hindi na ako nagloko pa at sumunod na lang.

Some of the students were already inside. Yung iba ay wala pa. I slowly paved the alley and i can feel Auricle's presence behind me. Hanggang sa narinig ko ang pamilyar na maarteng boses.

"Sir!" Tawag sa kaniya ni Ms. olivero at tinapik ang katabi nitong upuan na kaninang inupuan din ng lalaking prof.

I mentally rolled my eyes. Takot ba tong takasan?

Nagpatuloy lang ako sa paglalakad at hindi ko na naramdaman si sir Auricle sa likod ko. Siguro'y umupo na roon. Nakarating naman ako sa upuan namin at nakita kong naroon na rin si Eros at nasa likod na niya ang mga tropa niya. Tumayo siya at pinadaan ako.

"Are you a botanist now R?" He joked nang makaupo na kami pareho. Unti-unti na ding nagsidatingan yung iba pang mga estudyante.

I chuckled. "I might consider changing course now" i humored.

Eros and i were talking when i felt the presence of someone in front of us. Natigil ako para tingnan ang lalaking Prof.

What is he doing?

Auricle's back is now facing us and he was inaudibly talking to the student on the other side of the aisle. Nagulat ako ng tumayo ang estudyanteng iyon at naglakad sa harap. Umupo ito sa upuan niya kanina na kung saan ay katabi ni Ms. olivero.

When i looked back at his side, he is now seated on the student's seat. Nakatitig sa akin. I looked at him questioningly at tinaasan niya lang ako ng kilay.

Dahil sa paglipat na iyon ng binatang prof, buong byahe pabalik sa school ay naging tahimik. Kahit yung mga students sa likod na ang iingay kanina ay tila tumahimik.

Ako naman ay nakatingin lang sa labas ng bintana. Even though I didn't do much this day, i felt exhausted, i can feel my lids slowly getting heavier and heavier.

"Do you want to sleep R?" Bumaling ako kay eros nang magsalita ito. He tapped his shoulder. "You can sleep on my shoulder"

I opened my mouth. Nakakahiya man pero inaantok na talaga ko. Tatango na sana ako.

"Rebecca" biglang tawag ni Sir Auricle.

I leaned lightly in order to see him. At tahimik niyang ipinasa sa akin ang isang inflatable neck pillow. Umawang ng bahagya ang labi ko.

"W-wag na sir. B-baka ginagamit mo"

Mas lalo lang nagsalubong ang kilay niya. Kaya wala akong choice kundi tanggapin na lang. Ramdam ko naman ang mga matang nakasunod. Siguro pati sila ay nagulat din sa kabaitan nung masungit na prof.

"Salamat sir"

After putting it around my neck, i tilted to the side and lightly smelt it. Napangiti na lang ako. Kinikilig.

Sa huli ay hindi din ako nakatulog. I just spent my time smelling the pillow on which he might've used din kanina dahil i can smell his perfume on it. Damn he smelled expensive!

Wh