"Ang Hiwaga sa Lugar ng Balete"

KABANATA XIV: HULING PARTE

Pagdating ng 11:00 P.M.

"Hayon naka-isa ako!" sigaw ni Kaylo na nakahuli ng isda.

"Gotcha, nakarami na rin ako!"

"Uy, hila, at focus sa isda! Ayan! Nakahuli nanaman ako."

Nakita niya si Kaylo at ganon din siya noong una siyang bumingwit ng isda dito.

Nasaisip ni Milu na kaya pala siya itinakda dahil parang katulad niya na pure ang focus.

"Ow! Iyan na naman, ang laking isda! Nakakaenjoy bumingwit," sabi ni Kaylo.

Nang umalarm ang cellphone ni Milu kaya nagsimula na silang magbilang.

Nanalo si Kaylo sa padamihan ng nakuha.

Si Kaylo ay nakakuha ng 12 na isda at si Milu ay 10 na isda.

"Ang saya ko mas marami akong nakuhang isda!"

"Nakapasa ka sa unang pagsasanay, at nakita ko kong paano ka nagfofocus sa paghuli kaya marami kang nakuha. Kaya uuwi na tayo para kumain ng tanghalian doon sa bahay. CONGRATULATIONS. Maghanda ka ulit sa susunod na pagsasanay."

"Salamat po."

"Ligo muna tayo, binata Hehe."

"Oo nga po, ang linis ng tubig. Kumusta kaya sina Anghelita at Iryan?"

"Huwag kang mag-alala, nakuwi na siguro sila."

"Ano pa hinihintay natin Tito? Ligo na tayo. Yohooh!"

"Tatalon na ako."

"Hintay po!"

Pagkatapos nilang maligo ay umuwi sila sa bahay ni Milu.

Masayang-masaya si Kaylo dahil nakapasa siya sa unang pagsasanay.

Nang nakauwi na sila sa bahay ni Milu ay nakaluto na pala si Anghelita ng kalderetang usa.

"Nandito na po kami," sabi ni Kaylo.

"Medyo napagod ako, matanda na talaga ako. Hehe."

"Ay, nandiyan na pala kayo. Nagluto na ako ng kalderetang usa. Kukuha ako ng mansanas sa punong iyan mamaya, nandiyan naman sa labas," sabi ni Anghelita.

"Itay! Kuya! Napana namin ni ate sa mata ng usa, bulls eye," sabi ni Iryan.

"No, it's a deers eye. Haha," birong sabi ni Kaylo.

"Hehe, natawa ako, kuya."

"Ako nalang ang magluluto sa mga tilapia. Ipipriprito ko ng may pagmamahal para masarap ang aking luto."

"Wow titikman ko nga mamaya binata kung pasado."

"Pasado po yan Tito. Tikman niyo mamaya."

"Sige binata. Huwag mo akong bibiguin."

Kumuha si Anghelita ng mansanas at saka inakyat.

Nakakuha naman siya ng 4 na mansanas.

Sa di inaasahan, noong bababa siya ay bigla siyang nadulas at akala niya katapusan na niya.

"Wow, ang fresh ng mansanas na ito, pulang-pula. Ubm, 1,2,3, at apat sakto na ito para sa amin kaya baba na ako.

Natapakan ni Anghelita ang madulas na parte ng puno.

"Waahhh!!! Tulong!!!"

"Ate!"

"Anak!"

"Naku, Anghelita, nandito na ako. Ililigtas kita!"

Nakita niyang nahulog si Anghelita kaya tumakbo si Kaylo at sinalo.

Sumigaw siya.

Tapos, pumikit siya at biglang iminulat ang mata.

"Ligtas ka na Anghelita."

"Salamat Kaylo. Your my hero! Iniligtas mo ang buhay ko."

"Salamat binata dahil iniligtas mo si Anghelita. Salamat talaga!"

"Salamat kuya. Iniligtas mo ang aking ate."

"Walang anuman. sinalo ko siya dahil nafall siya."

"Oo kuya, nafall sa puno."

"Hindi, nafall na siya sa akin."

"Hahaha, iyong linuluto mo Kaylo mukang di ko na magugustuhan," ngumiti si Milu.

"Ay oo, nga pala, teka lang."

"Ayiieee ate, nagbablushed nanaman. Haha.

"Tumigil ka nga kapatid," ngiting sabi ni Anghelita kay Iryan.

"Hahaha, it's normal ate."

"Tayo na sa loob mga anak. Mag-aayos pa tayo sa mesa."

Natapos na ngang lutuin ni Kaylo at inilagay niya ito sa mesa.

"Handa na po."

"Ang bango kuya."

"Kain na tayo."

"Mmm, mukhang masarap pagkain natin ah," masayang sinabi ni Anghelita.

Pagkatapos non ay nagpray sila at kumain.

"Wow ang sarap ng luto mo Kaylo," sabi ni Milu.

"Hmm, sarap. Bagay kayo ni Kaylo, ate. Ang sarap luto niyong dalawa."

"Hoy, kapatid, manahimik ka kumakain tayo."

"Mas masarap parin ang luto ng ate mo Iryan, kaysa sa akin."

"Para sa akin, mas masarap parin akong magluto," sabi ni Milu.

"Ako hindi marunong magluto. Awww!

Nagtawan silang lahat habang kumakain.

"Tuturuan kita bukas, gusto mo?" tanong ni Kaylo.

"Oo naman kuya salamat."

Tumingin si Anghelita kay Kaylo at ngumiti.

Noong natapos na silang kumain ay nagpahinga ulit sila at saka natulog.

Sa kabilang banda ay nag-usap kaninang umaga sina Hornoyo at Idran dahil sa sinabi ni Supruneyo.

Makalipas ang maraming oras ay nag-usap nanaman sila ngayon sa Aswang territory ng mag 2:00 P.M.

Sa oras na ito ay nagpahinga ulit si Supruneyo at si Noven.

"Psst! Hornoyo?"

"Bakit nanaman Idran?"

"Natatakot ako sa plano ng tatay mo, gagawin kaming pa-in my gush."

"Huwag kang matakot, kapag umpisa na ng laban ay ako na ang bahalang pakawalan kayo. Huwag kang mag-alinlangan, ang plano ay plano."

"Siguraduhin mo."

"Oo naman ako pa. Hays, sinabi ko ito kaninang umaga ng wala nanaman si Tatay dahil nanood siya sa CCTV.

Balik tayo sa Milu's house.

Gumising sila ng 5;30 p,m, ng hapon.

"Haaws, wooh!. Maggagabi na pala!"

"Ay oo nga Tito. Napahaba tulog natin. Napagod kasi tayo at napasarap ang kainan natin kaya masarap rin ang tulog."

"Itay, may tao ata sa labas," sabi ni Anghelita.

May panibagong tao o karakter ang susulpot sa bahay ni Milu.

"Ay oo nga po. May tao. Hai po."

"Hai din."

"Papasukin niyo," sabi ni Milu.

"Hays, it is scary outside!"

"Sino ka?" tanong ni Kaylo.

"Ako nga pala si Liam, 25 years of age. Boss ng isang Company sa Dimafind City. Ah kilala kita, ikaw iyong mag-aaccountant? Nag apply ka na doon at nakuha ka. Bisita ka rin dito?"

"Opo, bisita rin ako at tama po kayo, magtatrabaho po ako doon sa Dimafind City tapos maglalawyer pa ako."

"Ah, pero congrats at Good Luck sa pagtatrabaho sa Company namin.

"Ano?! Ikaw ang Boss ng aking pagtatrabauhan?"

"Your right. It's me."

"Sige po boss. Gagalingan ko po."

"Good. Anyway, pwede bang makituloy dito?"

"Oo naman. Gabi na pala, maghahaponan na pala tayo, maghanda tayo ng masarap na pagkain para sa bagong bisita," sabi ni Milu.

"Opo itay," sabi ni Anghelita.

Naghanda sila ng fish fillet at menudong usa.

"Wow ang bango," sabi ni Liam.

"Paano po kayo napadpad rito?"

"May pupuntahan sana ako pero nawalan kasi ako ng gas kaya naghanap muna ako ng pwedeng matutuluyan."

"Ow! Ganon po pala sir."

"Bukas nila idedeliver yong gas pero sa June 12 ng 7:00 A.M. pa ako uuwi. Nakaparking doon sa hindi nakikita ng sinuman pero ako lang."

"Sige po, bukas may pagsasanay pa po ako para labanan ang aswang."

"Ah? Hay naku, hindi ako naniniwala diyan."

"Di bale, di naman siguro kayo naniniwala sa mga aliens."

"Hayss, mas lalo po diyan, hindi ako naniniwala."

"Kain na tayo, Liam kain na tayo," ngiting sabi ni Anghelita.

Nagpray at pagkatapos kumain sila hanggang sila'y nabusog at natulog nalang si Liam sa loob ng kanyang kotse dahil not enough space sa kanilang bahay.