"Ang Hiwaga sa Lugar ng Balete"

KABANATA X: IKATLONG PARTE

Sa pagpapatuloy ng kwento ay nakapunta nga sila sa Bulubundukin ng Balete.

"Nandito na tayo sa Bulubundukin ng Balete mga iho."

"Hindi sa sinisira ko ang ganda ng mood mo Tito pero ang tagal ng lakad natin sa Aswang territory, umabot ng 30 minutes."

"Ihong Idran, eksakto nang 10:00 a.m ang relo ko. Ah! Yes ang galing ko talaga."

"What? Tignan ko nga."

"Idran, sino ngayon ang mali?"

"Sira ang relo niya eh, di gumagalaw ang arrow. Kaya huwag ka Kaylo."

"Ano?"

"Wala po Tito. Sinabi niya lang na ang saya niyo po."

"Oo naman, masayang masaya."

"Anyway, wow ang daming animals at ang ganda ng kapaligiran dito. Omg! Tignan niyo oh!"

"Your right iho, kaya nga dito ako nag-eexplore eh."

Naalala ni Kaylo ang sikreto ni Pepe na dapat ikwento niya dito.

"Oo nga pala, Tito. Naalala ko lang ang sikreto niyo. Ano po pala ang sikreto niyo? Pagkatapos, ikekewento rin namin kung paano kami nakapunta dito dahil sa isang aksidente.

"Relax lang, magmeryenda muna tayo at ienjoy ang view iho."

"Sige po, kunin ko muna ang meryenda natin sa bag."

"Tama mamaya kasi, nagugutom na ako. My gush."

Sila'y nagmeryenda at pagkatapos ikinwento ni Pepe ang kaniyang sikreto.

Pagkatapos sinabi rin ni Kaylo, kung bakit sila napadpad sa lugar na ito.

"Sige, makinig kayo. Ako ay isang tao."

"Syempre, kitang kita naman Tito."

"Shh! tahimik na Idran. Magkukwento na siya."

"Ako ay isang tao na may kapangyarihan. Ako ay may magic at isa akong wizard o salamangkero. Tinuruan ako ni Nanay Ismila dito dahil siya ay isang witch at isa sa mga kinatatakutan dito sa Balete. Kapag may pupunta ditong turista ay tatakutin ito ni nanay ngunit di niya ito sasaktan. Kaya natutuwa rin ako sa ginagawa niya.

"Wow! Haha! Nakakatuwa naman kayo. Parang yung sa clash of clans na wizard? Omg!"

"Hindi ako nagproproduce ng fire sa kamay ko. Ako ay nagmamagic gaya ng pagpapasarap ng pagkain at pagpapabilis sa pagluto. Ang magteleport din ay kaya konngunit pag nagamit ko na ito ay sa susunod na taon ko nanaman ito magagamit dahil magrerecharge ang special skill ko. Mabilis din akong magrecover, dahil iyan ang special ability ko. Mamaya ko ipapakita ang teleportation technique kapag uuwi na tayo pagkatapos nating kumuha ng gulay at kabute.

"Sige po, ang astig pala ninyo. Sana may magic din ako."

"May magic nga ang mga magician eh, normal din silang tao. Pero may science don."

"Kaylo, pwede ka sa Circus doon ka mag magic. Haha! My gush."

"Eh ikaw ang maging Clown, nagmamagic din iyon eh."

"Iyaan nanaman kayo mga iho. Kahit wala kayong magic basta mabuti kayong tao, may himalang mangyayari sa kinabukasan niyo. Gaya ng maganda ang future niyong dalawa. Oh, kayo naman bakit kayo napadpad dito?" tanong din ni Pepe sa kanila.

Ikinwento nila ang nangyari sa aksidenteng nangyari sa kanila.

Kaya si Idran ang nag-umpisa ng kanilang kwento.

"Ganito kasi iyon, kami'y napadpad dito dahil sinira ni Jey-ar ang break ng sasakyan namin. Si Jey-ar ay isang baliw na lassingero sa amin."

"Jey-ar? Parang kilala ko iyan ah. Parang kasing-edad ninyo na taga-Santisimo rin at iniwan ng magulang kaya ulila noong 18 taong gulang siya. Ang nalaman ko ay nasa Dimafind sila at hindi sila makaalis doon dahil may rason pero hindi ko alam dahil hindi ko ituloy anh makinig kay nanay Ismila dahil may sa oras na iyon ay nagpuputol ako ng kahoy gamit ang aking palakol.

"Kilala mo po siya? Paano mo siya nakilala? tanong ni Kaylo.

"Oo, ikinwento niya sa akin, na iniwan siya ng kaniyang magulang. Hindi niya natiis na maghintay sa kanilang bahay kaya kung saan-saan siya pumunta para mahanap ang kaniyang nanay at tatay. Hanggang napadpad siya dito at nakita ako ngunit hindi siya nakapasa sa aking nga pagsubok. Dahil sa mabait ako kaya pinakain ko na lang siya sa labas at agad na napawi ang kanyang pagod dahil sa pagkaing may magic. Naisip ko ring malayo ang kanyang pinanggalingan at siya'y naglakad-lakad araw araw. Nagpasalamat nalang siya sa akin. Pagkatapos ay sinabi kong nasa Dimafind City ang nanay at tatay niya tapos sinabi niyang kung saan lugar iyon? Sinabi kong pumunta siya sa hilaga ng Bulubundukin at mag-ingat. Sige po sabi niya at nagpaalam.

"Sige, kayo po muna ginoo baka may informasyon pa po kayo tungkol kay Jey-ar. Omg."

"Mayroon pa, hindi ko alam kung bakit siya nakapunta kay kaibigan Milu. Eh, gitnang kanluran sa kanila malapit sa Lawa ng Balete."

"Kaya pala di nakapasa sa pagsubok niyo eh, hindi naman ata nakakaintindi. Haha," tawang sabi ni Kaylo.

"Parang ganon na nga."

"Haist, he cannot understand you Tito. Tama ba? Haha, wrong graham ata. My gush."

"Haha! Graham. Haha."

"Hay naku, talagang itong si Idran."

"Pero, noong nakapunta siya sa Bahay ni Milu ay nafall ang panganay niyang anak na napakaganda. Pero mahigpit ang kanyang tatay kay Jey-ar. Naging kasintahan ng isang araw nga ni Jey-ar ito ngunit sa kasamaang palad, sila'y naghiwalay dahil sa nagsinungaling si Jey-ar na alam niyang magluto ng sinigang na bangus. Malungkot ang dalaga at pinalayas siya ni Milu. Dahil si Milu ay mabait din, naawa siya at binigyan siya ng sasakyan na sasakyan pa ng kanyang lolo. Kaya bumalik siya doon sa Santisimo City pero ang mistake niya ay hindi siya pumunta sa Dimafind eh ang lapit-lapit niya dito at sana'y nagtanong-tanong na siya sa mga tao doon sa Dimafind City. Nakakalungkot diba?

"Siguro. Mahina ang I.Q. niya? Diba Kaylo?"

"Siguro. Hmmm, kaya pala naglalasing at ibinenta niya kay Uncle Noven ang sasakyan ni Milu dahil gusto niyang ibili lahat ng perang kanyang nakuha sa naibenta niyang sasakyan ng alak."

"Kawawa talaga ang taong iyon. Oh my."

"Sino naman ang taong mabaliw sa iniwan ka ng kasintahan mo tapos wala pa ang magulang mo. Talagang mababaliw ka doon. Sa ngayon siguro umiinom pa rin siya."

"Opo, talaga Tito. Hangga't di niya makalimutan ang masakit na alaala at ang pag iwan ng magulang niya. Sigurado po, iinom talaga siya ng alak."

"Ipray niyo nalang na magbago siya. Sige, ituloy mo na ang kwento kanina ihong Idran."

"Ituloy mo nalang Kaylo, gush!"

"Sige, sabi mo eh."

Ipinagpatuloy ni Kaylo ang kwento sa aksidente.

"Nang nasira ang break ng sasakyan ni Uncle Noven ay nagpanic kami hanggang tumalon na kaming lahat at nawalan kami ng malay. Nabangga ng sasakyan ang parang mahiwagang maitim na puno ng Balete at doon sumabog. Saka ng nagkamalay na kami ay naging abo na ang lahat."

"Natatandaan ko na. Si Noven ang kasintahan noon ni Nanay Ismila pero ikinahiya ni Nanay Ismila ang kaniyang sarili hanggang iniwan ni nanay si Noven at umuwi si Noven sa kanila ng malungkot. Sa tingin ko noon, mahal na mahal talaga ni Noven si nanay. Mahal rin ni nanay si Noven ngunit ang rason kung bakit sila naghiwalay ay dahil natatakot si nanay na mapahamak si Noven dahil sa mga aswang."

"Ganon pala ang lovestory ni Uncle Noven. Akala mo lang na masaya siya pero deep inside malungkot siya. Awts, at saka mabilis ding mapikon pero kung siya ang nang-asar, tawang-tawa siya. Gush!"

"Naalala ko noong bata ako. Haha. Sa tingin ko, hindi pa rin siya nagbabago. Pero malungkot lang siguro nang iwan niya ang Balete. Bakit pala di niyo kasama si Noven?"

"Omg tito! Siya ang unang nang iwan sa amin. I mean siya ang unang tumalon."

"Kaya pala, sana ligtas siya."

"Oo nga eh sana ligtas siya. Gush!"

"Sana nga po, hahanapin sana namin kahapon pero gabi na kasi noon."

"Teka lang muna! Ano ulit iyong puno. Pakiulit mo nga Kaylo?"

"Ang nakabanggaan ng aming sasakyan ay sa parang mahiwagang puno ng Balete? Bakit po?"

"Naku, kami ang nagbabantay diyan kasama si Milu ngunit sa susunod na buwan pa kami pupunta doon dahil binisita namin kanina. Hays, problema to. Huwag naman sana!"

"Bakit po ginoo?"

"Lagot tayo dahil magagalit sa akin ang pinuno ng mga aswang. Sana hindi ang turing na anak ni Supruneyo! Ang puno na maitim na Balete at naglalabas ito ng Carbon."

"Anong klase ng Carbon? Gush, nag-eexist ba? Oxygen lang inilalabas ng puno. Parang bias na sa siyensya iyan. My gush!"

"Chlorofluorocarbons or CFC's."

"Gush! Buti napatay namin, nagdudulot kasi ng Global Warming at Climate Change iyan eh."

"Sana huwag niyong nabangga dahil dito ko nakikitang pumupunta si Supruneyo para magpalakas at lumanghap ng hangin nito. Malaking problema ito kapag iyon ang nabagga niyo. Pero may point rin kayo, wala siyang karapatan para lasonin ang puno ng Balete ngunit kami ang tagapangalaga hays. I think, maaaring ito ang nakatadhana para magwakas ang buhay ng mahiwagang Balete. Para mawakasan rin ang paghihirap ng mahiwagang punong ito."

"Gush, ang sama niya. Linason niya ang mahiwagang Balete."

"Kawawa ang puno. Wala rin kaming magagawa, nangyari na eh."

"Ngunit ang epekto nito ay magagalit si Supruneyo kapag nakita niya nang namatay na ang kanyang anak na puno. Baka kinuha na ni Supruneyo si Noven. Naku!" sabi ni Pepe.

"Huwag mong sabihin iyan Tito, ligtas si Uncle Noven!" seryosong sinabi ni Kaylo kay Pepe.

"Oh, teka lang hindi siya kalaban, Kaylo. My gush."

"Teka lang iho. Mamaya magteteleport nalang tayo ng 3:00 p.m. doon. Pagkatapos nating kumuha ng pagkain sa Bulubundukin ay magteteleport tay para tignan kung iyon nga ang punong inyong nabangga at saka hahanapin natin si Uncle Noven hanggang hapon. Kung hindi pa natin siya mahahanap ay bukas nalang okey?"

"Sige po Tito. Pasensiya na po sa aking reaksiyon kanina."

"Okey lang iyon iho. Naiintindihan naman kita."

Pagkatapos ng kwentuhan ay itinapon nila ang kanilang wrappers sa hinukay nila at saka tinakpan din ng lupa.

Sila ay ulit na naglakad ng 3 meters hanggang marating nila ang tunnel.

"Nandito na tayo sa tunnel. Tsaka ang tunnel na ito ay napabayaan at nagsara. Ang mga taong nagtatangkang pumasok dito ay tinatakot namin para hindi na ipagpatuloy ang kanilang pagmimina dahil delekado at baka mapahamak sila"

"Okey na rin. Gush."

"Oo, dahil delekado naman ang pagmimina. Mabuti sa akin, may magic ako."

"Okey na rin po Tito para di na ulit sila babalik at hindi sila mapapahamak."

"Nakaopen kasi ito dahil pumupunta kami dati ni Nanay Ismila ngunit nang tumagal ay nagsawa si nanay hanggang sa ako nalang ang pumupunta dito sa loob ng tunnel."

"Ganon pala. Marami na kayong nakuhang ginto dito?"

"Syempre iho, ang liwanag nga ng bahay ko dahil nga makislap na bato diba gaya ng ginto at dyamante. Kahit walang kuryente maliwanag."

"Opo ginoo, ang ganda ng bahay niyo po."

"Salamat, pero may maganda akong naexplore na mas maganda, ang Known's Treasure."

"Paano niyo po pala naman?"

"Nakita kong may ekis pero nasa pinakailalim ng tunnel at may palatandaan akong nabasa na ang nasa ilalim ng ekis ay nandito ang Known's Treasure. Sayang wala akong tool noon, nakalimutan ko nga kunin at hanggang ngayon diko pa nakukuha. Salamat dahil nandito kayo mas mabilis nating makuha iyon.

"Opo, tutulong po talaga kami!"

"Gush! Mabuti nalang malakas si Kaylo at natiis ang bigat ng pala."

"Magaan iyan Idran. Nagpapalakas ako dahil ako ang itinakda. Charot, joke lang. Haha."

"Haha, maganda iyan para mabawasan ang sugar sa katawan mo at iwas diabetes."

"Ako na lang pala ang magbubuhat ng Known's treasure pagkatapos natin makuha para maless din sugar ko. OMG!"

"Good, 30 kg lang ang bigat non. Nakita ko sa palatandaan."

"Gush, easy!"

Pumasok nga sila sa loob ng tunnel at may naglabasang paniki.

"Wah! I'm scared, Omg!"

"Hay naku paniki lang iyan."

"Ito pala ang mga Personal protective equipment niyo. Para iwas sa self-risk sa loob. Pasensiya na, nakalimutan kong ibigay kanina."

"Salamat po. Gush. Ang gaganda."

"Salamat, it is important because to make myself safe, safety first."

"Wow ha!"

"Mag-iingat tayo sa loob dahil delekado diyan may ahas or bato na nahuhulog sa paligid nito nga iho."

"Gush! May riles oh, saan ba papunta yan sa MRT o LRT?"

"Wala sa nabanggit mo, ang riles na iyan ay importante para sa cart at ang riles nayan ay pupunta hanggang malalim. Hanggang sa hangganan nito at napapabilis na mailabas ang mga namina nilang mahahalagang bato."

"Hindi lang siguro iyan. Madaming lagusan habang palalim tayo ng palalim," sabi rin ni Kaylo.

"Basta follow me. Kalimutan na natin ang 10 minutes na lakaran baka makukuha natin iyon hanggang 12:30. Pasensya nakayo kapag nagseset ako ng oras ah. Hilig ko kasi na makapunta sa isang lugar na eksakto ang oras.

Biglang pinalo ni Idran si Pepe.

"Aray, ano ba ginagawa mo iho?"

"Palo me, sabi niyo po."

"Ano ka ba Idran, nakakahiya iyong ginawa po?"

"Palo mi sabi niya eh kaya pinalo ko."

"Gusto mo paluin kita?" tanong ni Kaylo.

"Sorry po, iba po ang pagkakaintindi ko."

"Sige. Pinapatawad na kita. Pero, sundin niyo lang akong dalawa."

Habang sila ay naglalakad pailaim ay dumidilim na ang paligid at medyo umiinit.

Kinuha ni Pepe ang kanyang flashlight at pinailaw.

"Eto maliwanag na at may nakikita akong kumikinang."

May nakita si Kaylo na kumikislap.

"Gold ba ito?

"Hindi, this is, false gold, it mean hindi ito ginto.

"Tama iho, hindi iyan ginto. Falsegold iyan, kumikislap pero iba ang element content niyan o iyan ay naghalo-halong elemento."

"Akala ko nagbibiro kayo. Pero nang nakita ko at inobserbahay ay peke pala."

Naglakad sila ng malalim hanggang may 3 lagusan silang nakita at nakalimutan ni Pepe kung saan sila pupunta kaya nagkukunwari'y si Pepe na alam niya.

"Saan kaya diyan?"

"Kumanta kayo ng inimini at itutok niyo ang kamay niyo sa lagusan. Habang kumakanta kayo ay nag-iiba rin ang tutok ng kamay niyo sa lagusan okey? Ang huling parte ng kanta ay nakatutok sa tamang lagusan."

"Sige po, I understand po Tito."

"My gush, parang lokoloko tayo ha? Gagawin ko na nga."

Kumanta sila ng inimini.

"Iniminimaynimo ito ang pipiliin ko."

"Sa ikatlong lagusan. Sundan niyo ko."

"Hays, omg, ewan."

Nakapunta nga sila doon sa lugar na kinaroroonan ng Known's Treasure.

"Nandito na tayo mga binata, ang lalim dito ay 50 ft."

"Ang lalim na pala natin. Nasaan na iyong Known's treasure?"

"Sa mismong pwesto ni ihong Idran."

"Omg, may ekis dito oh."

"Iyan ang eksaktong lugar ng Known's treasure."

"My gush, excited na ako, hukayin na natin."

"Mag- ingat tayo baka delekado Idran."

"Iho, it is delecate place but we slightly dig the ground."

Hinukay nila ang nasa ekis at nakuha nila ang kayamanan.

Binuksan nila ang Known's Treasure.

"Wow ang daming gold bars. Ang kinang," sabi ni Pepe.

"Woow! Totoo nga ang Known's Treasure!"

"Ang kinang! MY GUSHHH!!!" sigaw ni Idran.

Sa sigaw ni Idran ay biglang yumanig at nahulog ang tipak ng mga bato.

Nakuha naman nila lahat ng kayamanan kaya habang yumayanig ay mabilis silang tumakbo papalabas.

Nabigatan naman si Idran sa small chest nang sila'y tumakbo papunta sa labasan ng tunnel.