Habang pababa naman ng hotel sina Marco at Dana ay magkahawak kamay pa rin sila pero walang imik si Marco. hinayaan na lang siya ni Dana dahil sanay naman siyang wala silang imikan lagi. Hanggang sa pagsakay sa kotse ay tahimik pa rin si Marco. paminsan-minsan ay sinusulyapan siya ni Dana habang nagbibiyahe sila. Walang ekspresyon ang mukha ni marco at hindi rin siya nito nililingon katulad ng lagi niyang ginagawang pagsulyap kay Dana kahit nagmamaneho ito. Hindi naman malaman ni Dana kung galit ba ito sa kanya o ano. Nagtataka man si Dana pero hindi na siya nagtanong pa. Hanggang sa makarating sila sa kanilang unit ay tahimik lang si marco at nauna nang pumasok sa kwarto. Napakunot-noo naman si Dana na nakasunod lang ng tingin sa kanya. “Anong problema nun? Kanina niya pa ako di kinikibo.” Bulong niya sa sarili at pumasok na rin siya sa kwarto. Mabilis na tinanggal ni Marco ang kanyang suit at nagpalit ng damit. Ilalapag pa lang ni Dana ang kanyang purse ng biglang lalabas si Marco sa kwarto. “Sa library room lang ako.” Sambit nito at diretsong lumabas. Napabagsak naman ng balikat si Dana dahil halata na iniiwasan siya ni Marco. napapaisip naman siyang napaupo sa kama.”What did i do? Is he mad at me? But why?” tanong niya sa kanyang sarili sabay tingin sa pinto. Naligo na rin at nakapagpalit na ng sleeping gown si Dana. kakaupo lang niya sa kama nang pumasok si Marco sa kwarto pero hindi siya nito tiningnan at dumiretso sa banyo. Inis naman inilapag ni Dana ang hawak niyang libro sa sidetable dahil kanina pa siya hindi pinapansin ni Marco. tumayo siya sa malapit sa banyo at hinintay niya ang paglabas ni marco. nagulat naman si Marco ng makita niya si Dana at napahinto pero dumiretso rin ito agad papunta sa kama. “Are you mad at me? You have been ignoring me after the party.” Pagsunod ni Dana sa kanya at napahinto naman si Marco at hinarap siya. “No. Why should i be angry with you?” tugon niya. “Then why are you ignoring me? Are you avoiding me? Why? Did i do something you didn’t like?” sunod-sunod namang tanong ni Dana. at napabuntong-hininga na lang si Marco. “Let’s sleep. I’m tired.” Talikod niya pero hinawakan siya ni Dana sa kamay. “Wait! I will not stop until you tell me what’s is going on?” napapikit naman si Marco at agad na hinarap ulit si Dana. “Do you still like him?” tanong niya at nagtaka naman si Dana. “Who?” tinitigan naman siya ni Marco sa mata “That Paolo Arevalo. He is your first love, right?” nagulat naman siya sa sinabi ni marco. “Who told you that?” tanong ni Dana pero hindi sumagot si Marco. tumawa naman si Dana at napasimangot naman si Marco. “Patricia told you, right?” tanong niya ulit at tumango si Marco. “Yes. Paolo is my first love. Then what’s wrong with that? Everybody has a first love.” Napanganga naman at napapikit sa inis si Marco at tumalikod. “He’s just the past. Matagal na yon. I don’t feel anything about him anymore. He’s just a brother to me now.” Dugtong ni Dana at huminto si Marco sa pagkahawak niya sa pillow. Lumapit naman sa kanya ng konti si Dana. “Don’t tell me....” bulong ni Dana sa likod niya at nilingon niya ito ng konti at hinihintay ang sasabihin ni Dana. “Are you jealous?” silip ni Dana sa kanya. “No. I’m not!” tugon ni Marco. “Yes, you are. You’re jealous that’s why you’re ignoring me kanina pa.” At lumipat naman si Dana sa gilid niya. nagpatuloy naman sa pag-aayos ng pillow si Marco at panay ang tanggi. “I said i’m not!” napatingin naman sa kanya si Dana. “Bakit ka nagagalit? Nagagalit ka kasi totoo. Nagseselos ka.” Pangungulit ni dana dito at tinutusok ang braso ni Marco hanggang sa hinapit siya ni Marco sa beywang at natumba sila sa Kama at nakadagan siya sa ibabaw ni Dana. nanigas naman at hindi makagalaw si Dana sa pagkagulat. Napatitig naman si Dana sa mga mata ni Marco at hinawakan ni Marco at mukha niya at hinaplos. “I restrain myself from being jealous but i can’t help it. When i see you talking to another man, i get angry. I want to hurt them so that they will not approach you again. And when i see you happily laughing at others, my heart is aching. Especially when i found out that Paolo is your first love. I was so hurt because you have never smiled at me the way you smile at him. I was so jealous because i was not the first one you loved. I envy him.” Seryoso namang sabi ni Marco habang hinahaplos ang mukha ni Dana. tahimik namang nakikinig sa kanya si Dana at kabilang parte ng puso niya ay nakaramdam siya ng awa para kay Marco. “You don’t have to be jealous. Paolo is just a past and you’re my present. I’m sorry, for that’s how i made you feel.” Tugon naman ni Dana at tipid na ngumiti. Ilang saglit pa silang nagtitigan. “I know that we are just pretending as a couple but i can’t stop myself from loving you. I’ve wanted you since i first saw you at the restaurant and i have loved you since your birthday. Forgive me but i love you Dana.” ani marco at naluluha naman si Dana sa mga naririnig niya kay Marco at hindi siya makapagsalita. Patuloy naman sa paghaplos sa mukha niya si Marco at nagtitigan ulit. maya-maya pa ay huminto sa paghaplos sa mukha niya si Marco at unti-unting niyang inilalapit ang mukha kay Dana. at nang malapit na ang mukha ni Marco ay pumikit na lang siya dahil alam niyang hahalikan siya nito. at sa unang pagkakataon ay hindi siya pumalag at hinayaan niya lang si marco. dahan-dahan namang inilapit ni marco at kanyang mga labi sa labi ni Dana. it was their first kiss at parang may kung anong kuryente ang dumaloy sa katawan ni Dana. at nang maglapat na ang kanilang mga labi ay unti-unting gumalaw ang labi ni Marco sa labi niya and Dana slowly open her mouth to meet marco’s kiss. Marco kissed her gently and passionately. Sinalubong naman ni Dana ang bawat galaw ng labi ni Marco sa kanyang labi. Habang tumatagal ay lalong nagiging mapusok ang kanilang mga halik at dahan-dahan namang iniyakap ni Dana ang kanyang mga kamay sa leeg ni Marco. ilang sandali pa silang naghalikan. Bumitaw lang sila sa isa’t-isa nang kapusin na sila sa hangin. Inangat naman ni Marco at kanyang mukha at tinitigan ulit si Dana at nginitian tumugon naman si Dana sa kanyang ngiti at hinalikan ni marco at tungki ng kanyang ilong. “I love you Dan.” Sambit ni marco at napangiti naman si Dana. ilang sandali pa ay umalis na rin sa kanyang ibabaw si Marco at bumangon na rin siya. Hinawakan naman siya ni Marco sa kamay at iginaya na sa kama. sabay silang nahiga at hinatak siya ni Marco sa kanyang braso at niyakap. Gustong magprotesta ng utak ni Dana sa ginagawa sa kanya ni Marco but her heart says she wants it kaya humiga na rin siya sa tabi ni Marco at yumakap. It’s a strange feeling but i like it. For the first time ay natulog kaming magkayakap. at pareho nilang hindi namalayan na nakatulog na sila sa ganoong posisyon. Kinabukasan ay unang nagising si marco at naghanda ng almusal. Nagising naman at dahan-dahang dumilat si Dana at agad niyang nilingon si Marco pero wala na ito sa tabi niya. ilang saglit pa siyang nahiga at naalala niya ang nangyari sa kanila kagabi. Bigla siyang napahawak sa kanyang labi at nangingiti. Pero bigla siyang napatigil nang maisip ang sitwasyon nila ni Marco at napabangon siya. Nagpapanggap lang kami and we’re just married for 6 months. Hindi pwedeng may mangyari. Sa isip niya at napasabunot naman siya sa buhok niya. “what did i do? I let him kissed me. What is happening to me?” bulong niya sa sarili niya. napasandal na lang siya sa headboard dahil gulong-gulo na siya. Maya-maya pa ay nagpasya na siyang tumayo at pumasok sa banyo para magmugmog at lumabas na rin ng kwarto. Naabutan niyang naghahanda ng almusal si marco. Hindi naman siya agad nagsalita at tiningnan lang ang abalang si marco. He’s been so nice to me even though i always yell at him and ignored him. Since we got married he has done nothing but to take care of me. He never left me. And he always defends me and protect me. That is why Sometimes i forget that i hate him. How can i be angry with someone like him that did nothing but take care and love me. Ever since we’ve been together I did nothing but scold him and hurt his feelings. I always thought to myself that i just married him because it’s what my father wants. But now everything has changed. I can no longer angry with him. I’m so confused. am i inlove with him? Sa isip ni Dana habang nakatingin siya kay Marco. napansin naman siya ni Marco at huminto ito sa paglakad at nginitian siya. May kung anong saya naman ang naramdaman ni Dana sa pag ngiti sa kanya ni marco. lumapit naman siya sa dining. “Good morning.” Bati niya kay Marco. “Good morning. Did you sleep well?” tugon ni Marco. bigla namang nakaramdam ng hiya si Dana sa tanong niya pero hindi siya nagpahalata. “Yes. Kanina ka pa gising?” pag-iiba naman niya at natawa si Marco. alam niyang nailang si Dana sa tanong niya. “Kani-kanina lang..tapos na rin ako magluto. upo ka na at kakain na rin tayo.” wika ni Marco at umupo na rin siya. Inilapag naman ni Marco ang kanyang mga niluto at tinanggal ang suot niya apron at umupo na rin. “Let’s eat.” Sambit ni marco at nag umpisa na itong maglagay ng pagkain sa plato niya at plato ni Dana. tahimik namang nakatingin sa kanya si Dana at pinagmamasdan ang kanyang ginagawa. Napahinto naman si Marco nang mapansin niya ang pagtitig sa kanya ni Dana. “Bakit? May problema ba? may dumi ba sa mukha ko?” tanong ni Marco. “Nothing. I just want to stare at you. And I just want to thank you for your understanding kahit na madalas moody ako. Even though you know i hate you, you can still manage my behavior and tantrums. Thank you.” Sagot ni Dana at hinawakan naman siya ni Marco sa kamay. “they say that when you love someone, you will do everything just to make her happy and make her feel that you love her.” Dana’s heart leaps with joy from what she hears from marco. and she smile at him widely at ganoon din si Marco. Bumalik naman sa pagkuha ng pagkain si Marco at tumingin ulit sa kanya. “Kain na tayo.” yaya niya at nag-umpisa na silang kumain. Masaya silang kumain at iyon ang unang pagkakataon na pareho silang masaya. Nag-aalangan man sa kanyang nararamdaman si Dana ay hindi niya muna iyon pinansin. Basta ang alam niya ay masaya ang umaga niya kasama si Marco.