TO BE LOVED

Chapter 15

Nasa student lounge kami ngayon ni V. Nag babasa siya ngayon ng libro, ako naman ay tagong nag' c-celphone lang. Kahiy hindi naman allowed dito.

Ayaw ko sanang sumama pero dahil aircon pumayag na. Ilang araw din kaya kami hindi nagkausap ni V kasi busybsiya sa kanyang pagssubmit ng mga photos niya nitong mga nakaraan. Hihintayin nalang ang result this week.

"Kailan ba ang result don' sa contest niyo?" tanong ko.

"Siguro this friday." sulyap niya pagkatapos tingin ulit sa libro.

Tumango at naintindhan. Photography is really her thing. . . her passion.

Walang masyadong tao dito kaunti lang. Mas pinili pa kasi ng iba na sa soccerfield para mag pahangin at manood ng practice. Lalo' na't palapit na ang season nila this coming september.

"Nag text si Chevy sa akin." biglang sabi ni V.

Natahimik ako.

Napabaling ako sa kanya. Ilang linggo rin akong walang kontak galing sa kanya.

"Sorry. I know there's something going between you guys." her soft voice made me always think about my sin.

In all seriousness I said, "Anong ibig mong sabihin?" she have now my attention.

"He said he wanted to talk to you." hindi siya tumingin sa akin, nanatiling nakatingin sa librong binasa.

V knows about what happened. Hindi ko alam ano ang tinutukoy niya, kung iyon ba ang pagpunta ni Ridge sa bahay o may iba.

"Actually, noong isang araw itong mensahe niya para sa iyo, malilimutin ako minsan at ba busy rin ako sa photography." puna niya.

"Ayos lang, ano ka' ba." to ease the seriousness of the air.

Tipid siyang ngumiti.

Chevy told V everything. Ridge friends accused Chevy and his friends that they were the one who put a pouch of drugs on their safe place. So, since Ridge is on edge especially what happened about the race he assumed that it was Chevy's group who planted the dope s**t. Now, that both group are still a messed. And I don't have time for that s**t. I want an explanation for Chevy too- not now. I don't think I can do it that right know to talk to him.

"You should not come here and help." In a dismissive tone.

I mopped the floor of the cafeteria. Its four o'clock in the afternoon. May iba dito dumaan para makauwi na - iba naman ay dumadaan dito para lang dumihan ang kaka-mop ko lang. Sa inis iyong panghuli ay sinabuyan ko ng tubig, kaya ayon umuwing basang sisiw sa kanila.

"... hindi naman ako baldado Colleen." bored kung sabi nakatalikod sa kanya habang nag ma-mop.

Pagkapasok niya agad kanina ay kinuha niya ang mop galing sa akin. Siya na ngayon ang mop para sa akin. Natigil lamang iyon ng nakita siya ni Mrs. Mabagal. Kaya pinagalitan naman ako.

I give him a hard scowl after she left us. Sinabihan pa siya na umuwi na. Pero Kol turn it down, respectfully and look at me after.

"Binigay sa akin Ma'am Pangilinan removal scores mo sa subject niya."

I glance his way sitting on the edge of the cafeteria table watching me as I finished mopping the corner.

Taranta naman akong naglakad patungo sa kanya at kinuha ang testpaper doon na hawak niya, winagayway sa ere.

Hindi niya iyon binigay hinigpitan pa ang hawak, kunot noo ko siyang tinignan.

"Akin na," banta ko.

Tapos bigla kung naalala sinabi ko sa kanyang nakaraan na kapag maka ninety ako hahalikan ko siya.

"Bitaw na," puna ko.

Napangiti ako kasi baka iyon ang iniisip niya?

Pinakawalan niya agad at tinignan ko ang score ko at may equavalent doon na grade. Huminga ako at tinignan ang isa pang papel.

"Eighty seven," lungkot kung sagot.

"Congrats." He clapped.

"Happy ka?" inis kung ani. Umirap ako sa reaksyon niya. Its annoys me.

Umalis ako malapit sa kanya- nagsimula ulit akong mag mop na. Naglakad palayo sa kanya.

"Kung happy ako magagalit ka ba?" Tanong niya.

"Hindi. Bakit naman ako magagalit?"

"Bakit ka malungkot?"

Hindi na ako nagsalita pa. Alam ko naman sa tono ng pananalita niya na kung ano ang ibig sabihin niya non. Kaya hindi nalang ako nagsalita.

"In real life there is no Algebra. There are only addition, subraction, multiplication and division." pangaral ko sa kanya - o dahil biglang naging bitter ang pakiramdam sa sarili.

"Walang algebra sa totoong buhay! Niloloko niyo talaga mga sarili niyo!"

Malungkot kasi ganoon lang ang score ko. Life has a way of pushing our butt off, but then in the end hindi natin nakukuha ang ninanais. Depends if you really do deserve it.

Lumingon ako matapos ang panghuli kong salita. Hindi kasi siya nagsalita kaya akala ko umalis na siya kasi naging tahimik bigla ang paligid. Tapos na rin sa parting sahig na ito.

Pagkalingon ko ay agaran ako napa atras. Magkalapit ang mukha namin sobra. Kung hindi lang ako mismo ang umatras siguro his nose and my nose were touched. He advance and lean closer. His defined face is so attractive and well- bred.

This guy...

"Chansing ka Colleen ha!" patuya ko

"Ginugulat lang kita." he chuckled.

"Hindi eh' flirt ka talaga sa akin!" hindi ko mapiligilan ang nararamdaman namuo sa tiyan. Seems like butterflies flapping thier wings and touched my stomach.

"No way! Nadala ka naman?"

Tumaas ang kilay at nakahalukip ngayon.

"Hindi ah. Assuming mo!"

Binalik ko ang dalang mop sa lalagyan. At bumalik na sa kung saan ang bag nakalagay.

"Bakit ang pula ng pisngi mo?" natatawa niyang ani. Habang hinahanap ang reaksyon sa mukha ko.

"Blush on' to! Gaga!" I defended myself.

"Blush on? Sobrang pula naman, mukha kang inaway na clown!"

Nasa hallway na kami at tahimik. Tanging mga yapak nalang ng sapatos namin ang nag iingay.

"Ang sabihin mo, nag expect ka na halikan kita kaya ganoon ang ginawa mo." diretsahan kung sabi.

Hinaklit niya ako at tinakpan ang aking bibig ng kanyang palad. Napahinto kami sa malapit sa student council room.

Sumilip doon si Kol kung saan ang tunog ng pagkasarado ng pintuan. Hindi ko nakita ang tinignan niya sa nakasandal ako dinding at nasa harap siya sa akin.

"She's doing it again." he said as if dissapointed sa nakita.

Wala na akong panahon para makita kung sino ang ibig sabibin. Pagkalabas namin sa gate ay wala na ang babaeng nakita niya kanina.

Kuryuso tuloy ako sa ibig sabihin niya sa sumunod na araw kapag nasa bahay tinatanong ko siya pero hindi naman siya sumagot. He always skirted the topic.

Pakiramdam ko mga kasama niya sa student council na may ginawang kababalaghan. Aalamin ko yon.

Nasa cafeteria ang lahat. Kasama ko si V naghahanap ng table para makaupo na. Hawak ang tray laman ang pagkain. Naglakad na patungo sa direksyon sa lamesang bakante sa unahan.

Napansin ko ang grupo ni Tatiana na nakatingin sa amin. Polly suddenly whispered on her ear. She made a subtle nod. I was busy looking at them kaya hindi ko napansin ang paa niya na nilabas niya galing sa ilalim ng mesa at epinuwesto sa daanan dahilan kung bakit natalisod ako at nadapa sa tiled floor.

Mabilis ang pangyayari at agad kung narinig ang tawa ni Tatiana at ang mga kasama. Pati na'rin ang ibang estudyante sa malapitan.

Dinaluhan agad ako ni V, "Ayos ka lang lang?" sa pag aalalang tono.

Pansin ko ang pangigili niya sa mata niya at sinipat si sina Tatiana.

"Ops! Ang kalat pakilinasan nalang mamaya Blair, sorry my bad." she made a fake drip appologetic tone of voice.

That for sure the cockroaches would be pissed.

Ang dalang pagkain kanina sa tray ay nagkalat na sa sagig, na dumihan pati ang damit ko.

"Hindi pa tapos detention mo 'diba?" she teased.

Tahimik akong tumayo.

"You're really getting into my nerves. " inalis sa aking balikat ang spagetti napunta doon at ang mansa ng sauce sa aking dibdib na nagkalat sa puting damit.

She made a poker face. I can see in her eyes that she is enjoying my situation right know. Kinuha ko ang blazer ko at iniwan ang inner long sleeves ko. Inayos ko pa ang pagkalagay ko ng blazer ko sa kamay.

I sighed to calm my nerves. Kahit gusto na sa aking kaloonlooban ang sabutan siya, gayon din.

"A girl like me don't talk to girls with faces like yours,"

Kalma, Blair. Ayaw mo naman siguro madagdagan ang parusa mo 'hindi ba? Now think straight!

"You know what girls, I just realized just right now that I'm not that super cheap to stoop down on your levels."

Tahimik sila bigla. Ang malapit na mga estudyante sa amin ay natahimik rin at nakikinig.

"Low level s***h class mean girls" insulto kung hagod sa kanila mula ulo hanggang paa.

Naka halukipkip ako at malditang nakatingin sa tatlo. I'm very much aware sa mga matang nakatingin sa akin.

Aakmang ibubuka ang ang bibig niya pero nilagyan ko iyon ng index finger ko at drama akong napapikit at pinigilan siya sa pagsalita.

"Never interrupt when a b***h like me is talking..." I stop at nilapit ang bibig ko sa gilid ng tenga niya.

"...its a bad omen." I whispered.

My left eyebrow quirk in annoyance.

"Giving a f**k with some katulad niyo" I clicked my tongue," does not really go with my cherry red lips." I winked and tap her shoulder assuring them that its okay.

I walked leaving my messed behind.

"I really don't like you!" Tatiana

shouted in the cafeteria out of anger.

Huminto ako tinignan siya.

"Its okay, i don't care about being like." Duh!

I give her a flying kiss that end up a middle finger in the end.

Umawang ang kanyang labi at mas lalo lang nalukot ang mukha niyang galit na galit na ngayon sa akin.

Sugurin mo kaya ako para mas masaya, rambulan tayo dito.

Hindi ko na alam anong nangyari sa cafeteria kasi umalis na ako doon. I saw Kol, Yousef and Nati on my out nasa hamba sila ng pintuan mukha kararating na nila galing meeting at hindi na naabutan ang nangyari.

Kol serious eyes drop on mine. Hindi naputol ang titig niya ng lumabas ako sa kabilang pintuan doon. Nakaramdam ako ng init sa aking pisngi sa tingin niya. Masyado akong nadala sa nangyari kaya hindi ko na siya pinansin pa.

Or maybe he saw what happened in the cafeteria?

Mabuti naman ay sumunod sa akin si V. At aniya'y may extra siyang damit sa locker niya.

Kahit nakabihis na ako ng bagong damit ay naiinis parin ako kapag naiisip ko ang nangyari.

The nerves of those three are sipping through my veins eating me whole.

Were in the middle of the class when my phone vibrated. I can feel it vibrated on my blazer pocket. Sinilip ko iyon at nakita ang pangalan ni Chevy.

Hindi ko iyon pinansin at itinuon nalang ang attensyon ko sa disscussion ni Mrs. Tamargo. Hindi parin huminto ang pagvibrate ng phone ko kaya pakiramdam ko madami na iyon ngayon.

Hanggang sa natapos ang klase sa hapon at natapos ko na ang detensyon ko ay maaga kaming umuwi sa bahay. Naisip ko ang sinabi ni Mama sa akin, tungkol sa tutor.

"Did my Mom told you anything?"

Nasa loob na kami ngayon ng sasakyan at uuwi na.

Inayos niya ang kanyang seatbelt bago binalingan ako.

"Go on. Ask me out." he nod encouraging me.

Napansin niyang hindi na ako nagsalita pa makalipas ang ilang minuto.

"Okay go out."

Naghihintay ako sasabihin niya. Baka kasi nagalit siya kay sinilip ko. Nakahawak siya sa kanyang phone. Its my first time seeing him fiddle on his phone so serious, like this today. Seems like he's busy texting witj someone. I cannot have a peek because the screen is black.

He seems disgusted though. So I stayed silent. I asked Kuya Jober to stopped on the local mall kasi may bibilhin ako sandali. He nooded and park the car on the local mall infront.

The streets are not busy especially now that its already past four o'clock.

Chevy texted me that he wants to talk to me. I feel bad kasi hindi naman talaga kami dito magkikita, kundi sa lake house. I grab a cab from there at saw Kol's car on the parking lot waiting for me. Waiting for me to come out at any sudden moment. I feel bad for them.

I saw him took a glance at the cab, left the lot - mabilis akong napahiga sa backseat ng sasakyan. I don't know if namukhaan ba niya ako o hindi pero alam ko na hindi. Malakas ang kutob ko na wala. Agad akong nahiga sa upuan bago pa siya nakalingon sa banda ko.

Nang nasa highway na kami patunggo na sa lake house ay wala naman akong napansin nakasunod kaya napanatag ako pagkababa sa sasakyan. Nagbayad ako ni Manong and he give me a piece of advise pa while waiting for my change.