TO BE LOVED

Chapter 16

"Magpahintay ka ba? Wala masyadong ma sasakyan dito lalong gabi na at isa pa madaming ligaw na hayop diyan." he nod on the dark forest.

"Ayos lang po. Salamat." I smiled.

Tumango ito at binigay ang sukli at tinanggap ko naman.

"Ganon ba? O siya sige. Mag ingat ka. May kumakalat pa naman ngayon na balita ng babaeng muntik ng ma rape."

Natigilan ako. Ang bilis naman kumalat ng balita. Sabagay, this is a small town - what did I expect.

Natahimik ako at umalis sa aking harapan ang yellow cab. Naiwan ako sa tahimik na highwway at ang mga naglalakihang kahoy sa paligid. Nakaharap na ako ngayon sa daanan patunggong lake house.

Ang buwan at ang tanging tanglaw ng ilaw sa madilim na daan ang tinahak. Alas singko y media pa naman pero ang dilim na. Bermonths na kasi kaya ganito na ang klima.

I can hear the crows everywhere. The trees are dancing, and the twigs make a sound when I step into them. Far distance is the lake house na kung saan naka on ang mga ilaw, tanaw ko iyon kahit malayo pa.

Siguradong nandoon na si Chevy naghihintay.

Bakit pa kasi dito kung sa barn house na lang kaya?

And then out of nowhere someone grip my wrist on the dark secluded area within the woods.

"Putangina—" I said in between shrieked.

"What the hell are you doing?"

I know that voice. s**t! Iniliwan ko ang mukha niya gamit ang flashlight sa phone ko. Para masigurado nga ang hinala.

"Anong ginawa mo dito? Tangina ginulat mo'ko." I hissed.

Ramdam ko parin ang hawak niya sa palapulsuhan ko, binitawan niya iyon pagkatapos.

"I'm the one who's asking you that!"

Inalis niya ang kamay niya nakahawak sa king palapulsuhan.

"Chevy wants to talk to me. Umalis ka nga." taboy ko.

Nagsimula ng naglakad at iniwan siya. Pero sumunod sa aking hakbang.

He scoffed. " Really? Matapos ang ginawa niya sayo?"

"Correction, is not Chevy's fault about what happened to me." I pointed out with irration lace in my voice.

"And you're coming here without telling me? Really?" he sounds dissapointed and mad . . . a tad bit mad lace in his voice.

"He wants to talk to me!" Bakit hindi maintindihan yon? This frustrates me. He frustrates me!

Bakit alam niya na dito ako pupunta? Hindi ko makita ang reaksyon niya kaya naglakad na kami patungo sa lake house.

"This house is supposed to be a secret." parinig ko sa kanya. To him to know that he crossed a private property.

Naglalakad kami sa gitna ng kakahuyan.

"I know this lake house before you do." makahulugan niyang sabi.

I pointed the flashlight on his face and saw his grim expression.

Bago pa ako makasagot sa kanya ay nakita na kami Chevy na kakalabas galing kakahuyan. Mag isa siyang naka upo sa kahoy na upuan sa harap ang apoy. Nagtagpo ang tingin namain ngumiti siya at bumaling sa kasama ko.

Nagbago ka lang ang expressyon na galing sa pagngiti sa akin ay napalitan ito ng gulat ng makita si Kol.

Pumasok kami sa loob. Nakaupo ako sa pang isahanng upuan sa harap. Sa katapat naman nito ang ang couch na leather na kung saan naka upo si Chevy si Kol naman ay nakasandal sa may tukador sa malayong gilid nakahalukipkip.

Palipat lipat ang tingin ni Chevy sa aming dalawa. Tumikhim siya at nagsimula ng mag nagsalita.

"Hindi ko alam na may sinama ka."

"Hindi ko siya sinama." diretsong punto ko.

"I came here kasi umalis si Blair ng walang paalam." sabay dapo ng matalim tingin sa akin at kay Chevy nakahalukikip siya.

I quirked my eyebrow, amused.

"Listen, Blair... I'm really sorry," sincere niyang sabi.

Hindi ako nagsalita. Bumabalik ang nangyayari sa gabing uyon sa isipan ko at may biglang naalala. Pero bago ko pa iyon maisatinig ay nagsalita ulit si Chevy.

"Rest assured, hindi ka' na mapapahamak pa kasi si Dad na mismo ang nagpahanap sa kanila."

"Tapos nahanap ba nila ng Dad' mo?"

"Wala pa. Pero hindi ka'na nila non gagambalain. Lalong lalo na..." he stopped and look a second to Kol. " Ngayon na magkasama kayo palagi ni Kol."

"Hindi mo masisigurada yan! Hindi naman kami palaging magkasama!" Medyo sigaw iyon sulyap ko rin sa kanya.

Nagkatingin silang dalawa.

"Ridge won't make a move nownthat your with the governor son. At sisiguraduhin ko rin na hindi na mangyayari ang nangayri sayo ulit!"

How could he act this way confidently? We never know! Anong totoong atraso ng dalawang to!

"May ibang nagawa na'ba si Ridge maliban sa ginawa niya sa akin? Because seems like maramai na siyang karanasan sa ganon- when I first saw him I know that there's something fishy going on with him!"

"Oo sa lugar nila. Which is the neighbor of this town. The one that I told you about."

Naalala ko ang sinabi niya noon bago pa nagsimula ang race.

"They assume that we are the one who planted the drugs on thier safe place, but that was bullshit because we never knew where their hideout. And were suspecting that it was their old nemesis not us so I don't know why they were hitting on us. Blaming us!"

"What would be his reason to do something like that to Blair?" Kol, restraint voice. He shot a look on Chevy. Grim and dark.

"Uh. . ." He trailed off.

Palipat-lipat ang tingin niya sa akin at sakay Kol pero sa akin nanatili.

"Just say it!" Kol demanded.

"Ridge thought that Blair is my girlfriend." Chevy said so.

"So its your fault!" Kol acted like a freakin responsible guy.

Sabay turo niya kay Chevy at mukhang susugurin na sa upuan.

"Woah! Chill bro! Hindi naman napano si Blair. Bakit ka ba makapag react ng ganyan na parang boyfriend!"

"And your cool with it Blair? To pretend like youre his girlfriend?! At hindi napano? She almost got rape by a junkie!" Mukhang galit na si Kol.

"So? I owed him big time! After you put me in prisoned he was the who released me from that stinky ew selda in the middle of the night because of your false accusation to me!"

Hindi ko na napigilan ang pagkahisterya ko.

Tahimik siya. Natahimik kaming tatlo sa sala.

Huminga ako ng malalim. Hindi pa rin ako aaasa sa kay Kol total hindi naman kaming palaging magkasama. Kaya ko naman ang sarili para depensahan. Total malapit naman ang sembreak at uuwi ako sa amin -

"May sinabi si Ridge sa akin noong gabing iyon."

Tahimik ang sala at napansin ko ang pagka stiffin ni Chevy at si Kol naman diretsong nakatungin sa akin. Seems like alam nilang dalawa ang ibig sabihin ko.

Pero paanong nangyari yon eh hindi naman sila ganong magkakakilalang dalawa?

I told them both about what Ridge told me the other day. I am certain that there is something going on.

"About how I look a like to someone I don't know whom. . . and she died."

Chevy look at me while Kol look on the floor as if he don't want to talk about this.

"Ridge just want to play with you." si Kol

"Yeah nothing serious to mind what he said its nothing,"

"But he was serious though. . . seems that it was big deal to the both of you,"

"Just—"

"From the way he said it. . . " i trailed off.

Kol glance to Chevy and he look nervously. The air seems not right. . .

"Okay if thats what you want me to believe. Okay Fine." I said give up.

The rest of the evening went okay. Hindi na rin nila ako sinabihan tungkol doon. They agad skirted the topic which Kol who started to open up the new topic.

Nalaman ko lang ngayon na dati pa lang ay matalik na silang magkaibigan noon pa silang tatlo ni Yousef. But because of what happened before na ewan at hindi ko alam ano ang dahilan.

They were civil towards one another. Ewan ko lang kung silang tatlo magkaharap mananatiling bang civil sila sa isa't isa o awayan na.

"Bakit parang hindi kayo magkagalit sa isa't isa?"

"That was before. At hindi mo na kailangan malaman pa iyon."

"Hindi eh mukhang galit ka kapag si Chevy ang nagsasalita."

Tumingin lang siya akin habang pinaandar ang sasakyan. Umalis na si Chevy pagkatapos at niyakap ako.

I wanna know what happened before. I can see in their eyes that it serious that to the point nasira ang pagkakaibigan nilang tatlo.

"Come on, sabihin mo' na sa akin. Bago ko pa malaman sa iba..." I warned.

Pero hindi talaga sinabi sa akin ni Kol hanggang makauwi kami sa bahay. Sige ni Chevy nalang akong magtatanong.

"Before this sem ends I want you to make a collage of your bucket list, by partner. List of all the things you want to see, do, what you want to achieve before you settled with someone."

"By settled you mean? Married?" si Nati.

Tumango si Ma'am Pangilinan at nagpatuloy," The deadline will be next week, friday. So I'll be giving you all a week. This way mas makikila niyo pa ang ng buo ang magiging partner niyo."

May hinanda siyang isang bowl. Bubunot lang kami at kapag magkapariha ng numero ay magiging partner mo.

"Anong number mo?" si V matapos bumunot pagkatapos sa akin.

Umasa ako na siya. Sinilip ko ang aking numero at twenty 27 'yon.

"Twenty seven." malungkot kung ani.

"Blair partner tayo." sabi ng lalaking kailan man hindi ko pa nakakausap.

Hinarangan siya ni Kol at tinignan ang kanyang papel.

"Kayo ni Mika. Twenty one yan. Nagmukhang seven lang ang one. Twenty seven ako." sabay pakita niya sa ng kanya.

Tinawag niya si Mika at sinabing magpartner sila ni Joel. Humingi ng pasensya sa akin. Ngumiti naman ako at nilapitan na ako ni Kol matapos umalis si Joel at Mika kasabay.

Tumabi sa akin si V at sinabing mag partner sila ng kaklase kung lalaki si Rich na kaibigan ni Yousef at kasama niya sa kanyang team ng soccer. He looks like a chinese-filipino.

"Sino ka partner ni Yousef?" kuryuso kung tanong kay Kol. Tumingin sa banda kung nasaan siya na ngayon kausap si Nati.

Bumaling agad siya sa akin matalim ang mga mata matapos kausapin ang kaibigan niya umalis.

"Bakit ba ang kulit mo kay Yousef?"

"I told you gusto ko sa mga lalaking mahilig sa sports!"

"Ireto mo ko sa kanya." I said.

Bigla nalang siyang umalis doon ng mag bell na para sa susunod na subject. Tinawag ko siya pero hindi siya lumingon at umupo na sa upuan at handa na sa susunod na subject.

Biro ko siyang tinapik pero hindi talaga siya nagpatinag hanggang sa nasa library na kami. Hindi parin siya nagpatinag sa mga jokes ko sa kanya.

"You're tampo tampo to me over petty things," I said kiddily. . . cutely pouted.

"Hey awa't na! Parang bata to kung magalit!"

Still he remain cold and unbothered.

Hindi ko na siya pinilit pa. Hanggang sa umuwi na kami sa bahay.

Maybe I should dine somewhere and eat spaggettie to forget my regretti huh.

Sabay kaming kumain apat. Kinamusta ako ni Tita at ni Tito at maayos naman akong sumagot. Pakiramadam ko nga sobrang naka heartwarming ng pagtanggap nila sa akin simula pa lang noong nakaraang buwan.

Tita visit me in my room when I'm about to sleep. Nagulat pa ako ng papasok na ako sa kwarto ay binisita ako ni Tita at hinalikan ako sa noo na parang anak niya bago umalis at patungo sa kwarto niya.

Colleen Jace is the only child. Born and raised from a well-known family – whom his father is the current Governor in Coventry. Well-bred and well-mannered. Vergara is known for that personality in town a respectable family indeed.

"I always wish to have Cj a better future ahead. I told him everyday when he was a kid that always aim for something remarkable in the end. . . Na huwag sayangin ang panahon sa wala."

It's a warm sunday afternoon when we a had lunch on their patio. She told me things about their family.

"Well Tita siguro naman ako na makamit talaga ni Kol ang hangarin niya sa buhay lalo na ngayon na sa mga ipinakita niya sa school." Reffering to Kol achievements in school.

She nodded and smile and took a sip on her juice.

"Tama nga talaga ang desisyon ko para sa kanya. . . That's why I can't wait for him to have a family and give me a grandchildren." she said dreamily out in the open air on that sunny day afternoon.

He's lucky enough to get what he wants in life.

Lumabas ako sa aking kwarto ala una ng madaling araw kasi nagugutom ako bigla. Thats weird.

Nilampasan ko ang kwarto ni Kol na bukas pa ang ilaw. Kumuha ako ng fresh milk sa ref at nilagay sa baso pagkatapos ay umakyat na pabalik sa kwarto. Nang nasa dalawang palapag na napansin ko parin ang ilaw ng kwarto niya nakabukas parin kaya naisipan kung maglakad patungo roon sa pintuan at dinamdam muna ang sa loob ng kanyang kwarto kung anong ginawa niya sa oras na ito.

"According to research its easy to sleep when your sleepy." he murmured to someone.

I leaned closer to heard his converse to whom and have an idea on whats going on but then second passed everything when silent . . . yet the light is still on - already two' o' clock I waited inside my room after that I and went outside to check if it the same as earlier but already dark inside. Na para bang walang nangyari ganon' at namalikmata lang lahat ng nakita ko.

But when the next day came and the other day passes the situation I witnessed last day is happening again tonight, same time. Consistently, four days in a row.

That made me think who is this person he is talking with - in the middle of the f*****g night.