Sandaling Yakap Nalang

Chapter 2: Grandma

Chapter 2 (Grandma)

"Bulaga teacher!" Pangugulat saakin ni Sheena na estudyante ko. Kabado ako ng mga sampung libo sa kaba, akala ko mananakaw na cellphone ko.

"Nagulat naman ako doon anak" wika ko naman habang nakahawak sa aking dibdib. Kumakalabog aprin ang dibdib ko sa takot at gulat.

"Pasensya na po teacher, kanina ko pa po kasi kayo kinakawayan hindi niyo po ako pinapansin" wika nito habang sinasauli saakin ang cellphone ko. Marahan naman ang pagdampot niya rito kanina kaya hindi naman ako na offend.

"Pasensya na hija, hindi kita napansin medyo madilim din kasi eh. Oh siya? Asan mga kasama mo? Baka maligaw ka?" tanong ko sakaniya. Nag aaalala ako dahil baka walang kasama ang bata at baka ito'y maligaw pa.

"They are buying over there po then nagpaalam po ako kila mommy na pupunta po ako sainyo. Nag attend din po kasi kami ng maas at may ikukwento din po ako sainyo teacher." Tinuturo niya ang direksyon ng kaniyang magulang na bumibili ng pagkain hindi kalayuan sa pwesto namin.

"Ano ba ang ikukwento mo anak?" tanong ko naman. Ako kasi yung tipo ng taong mas gusto makinig sa mga bata kesa sa mga kasing age ko. Mas bata, mas totoo.

"Diba po you said to our class before that if we saw a girl na sinasaktan ay tulungan po namin?" Panimula nito. Tumango ako sakaniya at sinenyasan siya na ituloy ang sasabihin. "Kanina po kasi teacher habang pauwi po ako galing school nakakita po ako ng babae pero hindi po siya sinasaktan ng bad guy but she is very scared to across the road po because of the dogs. I tell to my mom po na isabay namin si ate para makatawid sa daan. Is it good po ba teacher?" saad nito na siya namang kinataba ng puso ko.

Natutuwa ako at hindi lamang sa eskwela magaling ang mga estudyante ko bagkus ay pati rin sa labas ng paaralan. Bilang isang milleanial teacher it is very inspiring to us to become more active in our work.

Im so glad that I have a student like Sheena. Isinasaip at tinatatak niya bawat lesson na itinuturo ko sakanila

"So nice Sheena! God saw what yoy did and He will give you a blessings that you deserve!" I said with a smile. Tuwang-tuwa ang bata sa sinabi ko, halatang mas nainspire siya gumawa nf mabuti dahil sa mga sinabi ko.

"Talaga po teacher? Tutulungan pa po ako as long as I can" wika niya at siya naman ngayon ang ngumiti saakin na talaga namang nakakaonlata dahil sa labis nitang ka-kyutan.

"Very good Sheena keep up your good works" wika ko habang abot hanggang tainga ang aking ngiti. Hindi ko kinaya ang labis na kakyutan ng bata na ito kaya niyakap ko na siya at ganoon rin siya saakin...

******

"Oh, apo, nakauwi ka na pala" magiliw na bati saakin ng aking lola paglauwi ko sa bahay. Naabutan ko siyang nanunuod ng telebisyon at agad siyang tumayo upang lupait at humalik saakin.

Nasa bahay na ako matapos ang kulitan namin ni Sheena sa simbahan kanina. Nilakad ko lang mula sa simbahan papunta rito saamin dahil malapit lang naman.

"Yes po lola. Kumain na po ba kayo?" tanong ko naman sakniya habang ibinababa ang aking mga kagamitan sa upuan. Tinutulungan pa ako ni lola ngunit sinabi ki sakaniya na ako na ang bahala sa gamit ko dahil baka mapagod siya kaya naman pumunta nalang siya sa kusina.

"Apo, dapat ang lola mo ang nagtatanong niyan sayo" biro pa nito saakin habang tumatawa ng pagkahinhin-hinhin kaya naman agad nawala agad ang pagod ko nung nakita ko ang napaka tamis niyang ngiti.

"Ikaw, talaga lola. Hindi pa nga po eh, kayo 'ho ba?" Wika ko naman sbay tanong sakaniya kahit may ideya na sko na hindi parin siya kumakain dahil alam ko na inaamtay niya ako na dumating upang sabay kaming kumain. So sweet huhu, im so lucky to have her.

"Hindi parin hija, gusto ko kasi na sabay tayo kumain" saad naman niya habang nag aayos sa hapag kaya naman tinulungan ki na rin siya.

"Lola, sa susunod wag mo na ako antayin, baka malipasan ka niyan" pagaalala ko naman. Matanda na siya at hindi na siya pedeng malipasan ng gutom.

"Apo, kahit gaano ka katagal bago dumating, aantayin at aantayin kita" wila niya sa napaka sweet na tono ng boses sabay halik sa aking pisngi.

Im so blessed because even u don't meet my father and my mother was died when I was very young, my grandma is always here for me. She take care of me even if I have a asick. She is always there if I need someone to talk to. She is a blessing to me. I love her very much more than myself.

"Lola..." pinutol niya ang sasabuhin ko dahil alam kong ayaw na niyang makipag talo pa saakin.

"Apo, kumain na muna tayo, mamaya na ang sermon" biro pa nito kaya naman napangiti ako at napailing nalang. Buti nalang talaga at hindi niya natutunan ang salitang 'gg sayo teh' 'keri today?" dahil baka kung natutuniyan niya iyan? Baka mapanganga nalang ako haha.

****

Kumain na kami habang nagtatawan at nagkukwentuhan about sa trabaho ko at siya naman tungkol sa ginawa niya maghapon. Naitanong pa niya saakin kung meron na daw ba akong manliligaw na maipapakilala ko sakaniy. Tulad ni Fred, madalas din bugaw ang lola ko dahil daw baka tumanda raw akong dalaga.

Matapos ko magligpit at makipagchikahan kay lola, hinatid ko na siya sa kaniyang kwarto para makapag pahinga na rin siya.

Paglabas ko sa kaniyang silid ay agad ako nagtungo sa aking banyo para maglinis ng katawan.

Madami pa din akong gagawin kaya naman binilisan ko lang ang paglilinis ng katawan.

"Buti nalang dalawa nalang 'tong che-chekan ko" bulong ko sa sarili ko hanamg kumakamot ng ulo dahil sa oagod na nararanasan. Buti nalang at kahit papaano ay nababawan ang pagod dahil sa tugtog na aking pinapakinggan. "Sabi nila, balang araw darating..." pagsabay ko sa kanta ni Moira na 'Ikaw at ako' ngunit hindi ko na itinuloy ang pagkanta dahil baka bigla nalang ako madiscover at baka bigla ko nalang palitan sa career si Moira. Char haha.

"Kahit kelan talaga ang kulit nitong bata na 'to" napa face palm nalang ako habang tumatawa dahil sa message na idinikit ni Vincet na estudanyte ko rin tulad ni Sheena sa kaniyang papel. May nakasulat kasi rito na... "TEACHER SANA PO MAY BOYPREN NA PO KAYO PARA PO HINDI NA KAYO BITTER" Pagbabasa ko sa mga nakasulat sa papel kahit pa mali-mali ng kaunti ang pagkakasulat.

Napaisip tuloy ako, kelan nga ba? Magkakaroon pa kaya? Habang buhay na bang fresh ang bataan? Char. Twenty Three years old na ko pero hindi pa ako nagkakaboyfriend since birth. Is this sumpa? Kung sumpa 'man 'to, please lang destiny, teach me how to break this curse and please paki tali na saakin yung dapat saakin. Baka kasi makuha pa ng iba huhubels.

END OF CHAPTER 2

AUTHOR: EmbraceOfAnxiety