Never Knew I Needed

Chapter 20

NILANGOY NILA ANG malawak at napakalinaw na katubigan. Pero tila ang pagpapaunahan ay nahinto sa gitna ng kanilang paglalangoy.

"Ang ganda talaga ng lugar na ito. May ganito pala sa pinas!" pagmamangha pa ni Ela habang iniikot ang paningin.

"Akala ko suko ka na eh." paglapit naman sa kanya ni Eli.

Dahan-dahan na silang lumangoy papunta sa batong sinasabi ni Ela. Sandali silang umahon doon at pinagmasdan pa ang tanawin mula sa pagkakatayo doon.

"Pahiram ng camera mo sir, ang ganda ng view na yun oh!"

"I left it." nangingiti lang na sagot ni Eli habang nakapaupo sa bato.

"Ay sayang." pagsimangot naman ni Ela ng kaunti.

"Oh? Huwag kang sumimangot, sinisira mo ang view ko eh." pasimpleng saad naman ni Eli at lumihis lang ng tingin kay Ela na tila patay malisya sa sinabi niya rito.

"Huh?"

"Nothing. Just look at this point." tumayo si Eli at pumuwesto sa likuran ni Ela, hinahawakan niya ang magkabilang balikat nito at itinapat sa gawi kung saan matatanaw ang mga islang nadaanan na nila hanggang sa resort beach na pinanggalingan nila.

"Wooow. Ang ganda nga!" pagkamangha naman ni Ela sa mga nakikita.

Pero imbes na doon din nakatingin si Eli ay kay Ela siya nakatigtig ng mabuti. "Oo, ang ganda nga."

"Oh shocks!" biglang sigaw ni Ela na tila may naalala. "Si ma’am Nhiki?!"

Tila nakalimutan na nga rin ni Eli pero hindi naman niya alintana na ito dahil mas importante na sa kanya ang mga oras na kasama si Ela.

"Tara na sir Eli, baka lumakas pa lalo ang alon." lumangoy na silang dalawa pabalik sa isla para magkapagkayak ulit papunta na sa isla kung nasaan si Nhiki.

"What the --" bigla namang saad pa ni Eli ng makarating sila ng isla.

"Bakit sir?"

Lumingon-lingon pa si Eli sa buong dalampasigan pero hindi na niya matanaw ang hinahanap.

"Yung kayak."

"Huh?"

Hinarap niya ito habang nakapamewang. "The kayak boat is missing."

"Ahh.. It’s missing pala." lumingon pa siya paligid hanggang sa may mapagtanto. "Wait, what?" - Biglang tingin niya kay Eli at tinunguan naman siya nito. "Oh no. Oh no no no!"

Hindi naman niya makapaniwalang reaksyon. "Baka tinangay ng alon kung saan lang. Hanapin pa natin!" naglibot pa siya sa dalampasigan pero walang bakas man lang ng kayak sa malapit. Marahil tinangay na ito ng malakas na alon.

"It's gone. Maybe, maybe we should wait if there's a rescue boat will come." inis man pero pinili na lamang kumalma ni Eli sa nangyayari. Hindi niya rin ito inaasahan.

Madilim na pero wala pa ring rescue boat na napapadaan sa isla, umaasa silang ang bangka na nagdala kay Nhiki sa kabilang isla ay dadaan sa islang nilalagian nila ngunit wala kahit isang dumaan man lang sana.

"Paano na tayo nito sir Eli? Para na tayong castaway nito eh." pagmumukmok pa ni Ela habang nakaupo sa tapat ng siga na ginawa ni Eli kanina.

"Don't worry, we will be getting out of here sooner." naglalagay pa ng mga kinuhang piraso ng kahoy para sa siga.

"Don't tell me dito tayo matutulog ngayong gabi?"

"Let's just say that we're just on the camping."

"Pero wala tayong tent! Oh, kahit masisilungan man lang. Baka umulan? O baka kaya may mga umatake sa ating mga wild animals dito jusko naman oh." tila na ngangamba na siya sa sitwasyon nilang dalawa ni Eli sa isla.

"Hey? Hey? Calm yourself down. We will be fine, okay? Nothing will happen. I'm just here with you." tila nakalma naman si Ela sa sinabi niya.

Lumalamig na ang simoy ng hangin, tinatamaan na rin sila ng antok dahil pagod na rin sila sa buong araw.

"I wonder kung hinahanap na nila tayo?" tanong pa ni Ela

"Hmm? Well, baka nga."

"Sana naman maisip nilang na-stranded tayo dito sa isla na toh at maglibot kaagad sila para makita tayo."

"Sana nga. Eh what if naisip nilang patay na kaagad tayo?" biro naman ni Eli.

"Grabe naman? Patay agad? Pwedeng maghinalo muna?"

Sabay pa silang nagtawanan habang nakahiga sa ilalim ng mababang palm tree at tila nag-star gazing lang. Magkabaligtaran sila ng higa na magkatabi ang mga ulo nila. Mukhang dito na nga sila magpapalipas ng magdamag hanggang sa may makakita sa kanila.

"CAN we just dont get up yet baby?" ayoko pa talagang bumangon eh. Ang sarap kasi sa pakiramdam na matulog at gumising na kasama ang babaeng pinakamamahal ko.

"Hindi pwede baby, we have to be on the cafe this morning." she's sounds familiar, her voice is like music to my ears. A sound of sweet and caring -- wife.

"15 minutes!" pero dumilat na ako at nararamdaman ko siyang kumikilos sa kwarto.

"Hon, come on!"

Ugh! Napakasarap pakinggan ng boses na yun.

I wonder who is this woman I'm referring to as my wife. But I'm sure that it wasn't Nhiki's voice.

"I want more to be with you here."

Damn! I need to know who is this woman so bad! I feel so in love with her.

"Hays.. Come on Eli! Get up there!" she sounds pissed but it’s so cute to tease her as she's tapping my legs. I still didn't move to get myself up.

She's tapping and shaking my body and I swear I'm loving it!

"Eli, the boat may leave us! Get up there!" Huh?

A glance to her made a sudden change. She went straight to my face and finally I could see her now. Clearly.

"Sir Eli? Wake up!"

She's giving me her sweetest smile and I could help myself not to smile too.

So, this is her. The woman that I love.

It’s – its -- Ela?

"Huy sir Eli ano ba?! Gumising ka na diyan!"

Suddenly nagbago ang atmosphere na kanina ay nasa kwarto ako at nakahiga sa komportableng kama, ngayon ay sinasalubong ako ng mataas na araw at itong si Ela ay binubulabog ako sa pagtulog.

Was it just a dream?

"Sir Eli naman eh! Pangiti-ngiti ka pa diyan, nananaginip ka po noh?" pagmamaktol pa niya sa harap ko. Yeah, it was just Ela. I thought it’s the woman of my dream. Pero teka lang?

Bumangon na ako at naupo, sakit ng ulo hanggang katawan ko. Eh dito ba naman sa buhanginan lang kami natulog eh.

"May bangka na pong paparating! Tara na doon!" nanakbo na siya paputang dalampasigan pero ako ito heto pa rin at nagmumuni-muni pa. Wala pa rin ako sa diwa dahil ninanamnam ko pa yung panaginip ko. Napakagandang isipin na parang totoo lang. Kaso -- kaso si Ela ang nakita ko sa panaginip ko na babaeng asawa ko? Hindi kaya --

"Sir Eli, may rescue na tayo!" sigaw pa ni Ela sa hindi kalayuan. Mabuti naman kung mayroon na.

Pagkasakay namin ng bangka ng rescue, hindi pa rin maalis sa isip ko ang napaniginipan ko. Si Ela nga ang babaeng yun, hindi ako pwedeng magkamali. Pero bakit siya?

Hindi ko akalain na siya pa talaga ang lumabas sa panaginip ko bilang ideal wife ko. Pero bakit siya pa nga?