CHAPTER FIFTY-FIVE
[WARREN's POV]
Masayang masaya akong pauwi ng bahay. Hindi mawala-wala ang mga ngiti sa labi ko. Habang nag-lalakad ako.. pa-ulit ulit kong naririnig ang huling sinabi niya sakin bago ako umalis.
'S-Salamat. Ingat ka..'
Mas lalong lumapad ang ngiti ko, 'Kung ganyan naman ang pagka-bipolar mo, ayos lang. Masasaktan mo ko sa una pero sobra-sobra mo naman akong mapapa-saya matapos nun dahil lang sa mga simpleng salita mo kagaya niyang salamat at ingat ka..'
Kumatok na ko ng pinto..
Nung pag-buksan ako at salubungin ako ni ate.. agad ko siyang niyakap ng mahigpit. Hindi ko man nakita ang naging reaksyon niya, alam kong nagulat siya sa ginawa kong pag-yakap. Hahaha! Wala lang. Gusto ko lang siyang yakapin.
"Abnormal" rinig kong sabi niya kaya naman medyo inis akong nap
