Chapter 47

1128 Words

Nang magsimula na kaming kumain, hindi na kami nagsalita pa. Tinuon namin ang sari-sarili naming atensyon sa pinapanood habang kumakain. Nahawa na yata ako sa lalaking ‘to. He’s always hungry. “Here.” Inabot ni Keon sa akin ang tumbler ko na mayroong laman ng tubig pagkatapos namin kumain. Puro na lang lagayan ang nasa mesa. Halos makalahati ko ang cake na inorder niya. Kung hindi niya pa ako pinigilang huminto, baka naubos ko na iyon. “Puro matamis kinain mo. Too much sweets over your body can kill you,” seryoso niyang ani. Binuksan ko ang tumbler ko at ininom ang tubig roon habang siya naman ay tumayo upang magligpit ng kalat. Pagkatapos kong maubos ang tubig na nasa tumbler ko, tumayo na rin ako upang tulungan si Keon magligpit. Pinatong ko ang tumbler ko sa mesa bago magsimulang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD