CHAPTER SIXTEEN
KATELYN
When your best isn't enough...
Nagising ako sa isang busina. Alam kong hindi iyon sa tapat ng bahay ko, pero sapat na iyon upang umabot dito ang ingay.
Nang imulat ko ang aking mga mata ay kaagad na rumehistro sa utak ko ang mga nangyari kanina, at kasabay niyon ay ang muling pagbabalik ng bigat sa dibdib ko.
Hindi ko alam kung gaano ako katagal na umiiyak kanina, hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako sa sofa. Sa bigat ng pakiramdam ko ay mukhang naging mahaba ang tulog ko dahil gabi na. Kahit hindi ko tingnan ang oras at kalangitan sa labas ay alam ko iyon dahil naka patay lahat ng ilaw, madilim na.
Doon ko lang na-realise na nasira lahat ng plano ko ngayong araw. I ended up doing nothing, kahit pagkain ay hindi ko na nagawa. Pero hindi manlang ako maka
