CHAPTER FORTY FIVE
KATELYN
Hindi ko alam kung ilang oras na akong nakakulong sa kuwarto ko. Sabado ngayon pero hindi ko man lang ma-enjoy ang day off ko. Pakiramdam ko ay pagod na pagod ako buong linggo, pagod sa pagpapanggap na ayos lang ako. Pagod sa pagtatago ng nararamdaman ko. I can't pretend anymore.
Sa araw-araw na paggising ko sa umaga ay si Jake ang una kong naaalala. Palagi akong umaasa na baka nakabalik na siya, o baka may balita na sa kaniya. Palagi kong iniisip kung kagaya ko ay iniisip niya rin ba ako?
Araw-araw ay parang torture sa akin. Araw-araw ay pabigat nang pabigat ang dibdib ko, palagi kong nararamdaman ang hapdi sa puso ko. Akala ko kapag iniiyak ko ito sa gabi ay mawawala rin ang sakit, that I'll get use to it, pero hindi. Ang mga binitiwan sa aking opinyon at p
