Chapter 47
ISABELLA'S POV
Bigla akong pumasok sa opisina ni Raine. Nakaupo siya sa swivel chair at tutok na tutok ang mga mata sa laptop. Kunot na kunot ang noo.
"Busy?" tanong ko. Umangat ang paningin niya. Napangiti siya nang makita ako.
Isinandal niya ang likod sa upuan at mataman akong pinagmasdan habang papalapit sa kinauupuan niya. Naiilang ako sa mga titig niyang iyon. Para akong hinuhubaran. Pero mas mabuti ng ganito. Kailangan kong pigilan ang pagkikita nila ng Aurora na iyon.
"Hey there, gorgeous," pumungay na naman ang mga mata. Bakit parang ako ang naaakit sa lalaking ito imbes na ako ang mang-akit?
"Miss me already? I thought you're gonna stay home today." 'Ayun na naman ang ngiti niya, ang mapuputi at pantay-pantay niyang mga ngipin. Nakakapanghina ng tuhod.
Mas binil
