“BLESS! Nasaan na ang kaibigan kung hindi nawawalan ng pag-asa sa buhay? Kaka-umpisa pa nga lang ng araw, eh! May halos 20 hours pa tayong maghintay ng ulan! Malay mo umulan mamayang hapon, siksik na nga lilig pa at umaapaw!” ani ni Mona na halata namang chini-cheer up lang ako.
“Sa tingin mo magagawa ko ngayon ‘yong 1? Okay lang naman na hindi pero ewan siguro masyado akong excited kaya gusto kong magawa ko na ngayon,” aniya ko naman.
“Oo naman! Tiwala lang!” bulalas ni Mona. Ngumiti lang ako bilang tugon kaya natahimik kaming tatlo ng ilang mga minuto.
"You, know what? Like if hindi umulan then we’ll make ulan na lang! I have a plan! What if the both of you go here in our house I'll fetch you sa mga house ninyo then let's wait for the ulan hanggang 5 pm and if wala then that’s the tim
