Co- Parenting With a Playboy

Chapter 16: Suspicion

Alona's POV

"Please be honest to me, Alona, Kenneth, does anyone of you know about Alex?"

Nagpalipat-lipat ng tingin si Attorney Robles sa amin ni Kenneth matapos niyang itanong ang bagay na 'yon sa amin. Nagkatinginan muna kami ni Kenneth bago kami sabay na umiling at nagkibit balikat. Inalala ko ang bawat segundo at minuto na magkasama kami ni Krissha kung may naipapakilala ba syang Alex sa akin noon pero sa kaibutiran ng isip ko ay wala talaga akong maalala. Kaming dalawa lang ang magkasanggang dikit noon kaya hindi pamilyar sa akin ang pangalan na Alex.

"Si Alex ang huling nakausap ni Benj sa selpon niya and nadiskubre rin ng mga pulis na may huling messages na ipinadala ang lalaki na 'yon sa mga kaibigan nyo bago ang insidente.." Inilapag ni Attorney Robles ang selpon nina Benj at Krissha sa may table dahilan para kunin ko ito at suriin. Nakita ko ang sinasabi ni Attorney na mga palitan ng mensahe pero hindi ko maintindihan ang pinag-uusapan nila.

"Do you mean, possible na hindi aksidente ang nangyari kina Benj at Krissha kundi planado, Attorney?" Tanong ko dahil kinakain na ako ng kuryosidad. Ang daming tanong na lumitaw sa utak ko na gustong-gusto ng kasagutan na tanging ang Alex na iyon ang makakasagot.

Napatango-tango ang abogado. "'Yon ang hinala ng mga pulis dahil si Alex ang huling kausap ng mag-asawa. Don't worry, bibigyan ko kayo ng impormasyon once may ibigay ulit ang mga pulis."

"And who the f**k Alex is that, Attorney?" Iritadong tanong ni Kenneth. Ramdam ko na rin na namamatay na rin sya sa kuryosidad kagaya ko.

"Yan ang hindi ko masasagot, Kenneth. Hindi alam ng mga pulis ang katauhan niya. Ni hindi nila sigurado kung lalaki ba o babae si Alex. Even his or her face, they don’t know it. Walang witness na makapagbigay ng malinaw na description, walang CCTV na makakapagpatunay. Sa ngayon, Alex is just a name—pwedeng alias, pwedeng totoong identity, pero walang makakapagsabi. At doon kami pinaka-concerned, Kenneth. Kasi kung hindi natin alam kung sino talaga siya, hindi natin alam kung hanggang saan ang kaya niyang gawin. That makes Alex very dangerous, not just to you, but to everyone involved."

"Wait—na-check na ba nila nang maayos ‘yang mga phones?" itinuro niya ang mga cellphone na nakakalat sa mesa, halatang hindi mapakali. "What if may pictures si Alex d’yan? Baka may naiwan kahit isang shot na magbibigay ng clue kung sino talaga siya."

"Good point, Kenneth. Pero lahat ng devices na ‘yan, na-forensic na. As in sinuyod ang bawat file, bawat deleted history, pati cloud accounts. Unfortunately, wala silang nahanap na kahit anong larawan o direct link kay Alex. Parang sinadyang burahin, o baka nga marunong siyang magtago ng digital trail. Kaya lalo kaming nag-aalala—ibig sabihin, sanay siya at alam ang ginagawa niya."

"So, wala? Wala talagang kahit ano?" Umirap siya, sabay bagsak ng palad sa mesa. "Ano ‘to, Attorney, laro? Habang tumatagal, mas lalo lang tayong nagmumukhang bulag. Puro concern at posibilidad, pero ni isang konkretong lead, wala. How the hell am I supposed to feel safe kung ganyan?"

"Kenneth, calm down." Tumindig ang abogado, diretso ang tingin sa kanya. "I get your frustration, pero hindi ito larong biro. Ang kalaban natin, marunong magtago, marunong mag-manipula ng ebidensya. Kung madali siyang hulihin, matagal na sanang tapos ito. At tandaan mo, the more reckless you get, mas lalo kang magiging vulnerable. At ‘yan ang ayaw naming mangyari."

Napakagat-labi si Kenneth, ramdam ang bigat ng sinabi. "So ano, maghihintay na lang ako? Na parang pato sa gitna ng open field, habang hindi natin alam kung saan manggagaling ang bala?"

"Kenneth, Alona, I know this is uncomfortable for both of you, pero kailangan nating unahin si Cleo. Dahil hindi natin alam kung sino si Alex, hindi natin kayang ipagsapalaran na hiwa-hiwalay kayo. Mas madali kayong ma-target kung magkakanya-kanya ang galaw ninyo. My advice is simple: live under one roof, kahit temporary. Mas madaling i-secure ang isang bahay kaysa bantayan kayo sa magkaibang lugar. At least doon, alam natin na si Cleo is surrounded by both of you and tighter protection. Legally speaking, this works like protective custody—pero imbes na sa presinto, nasa sarili ninyong environment kayo. One secured location, mas malinaw ang monitoring, mas mabilis ang response kung may threat. Hindi ito tungkol sa past n’yo, this is purely about safety. And if we want to minimize the risk, this is the most logical step."

"Attorney, I’m sorry, pero hindi ako sang-ayon sa suggestion na ‘yan." Mahigpit ang tono ko, pero kalmado. "Ayokong tumira sa iisang bahay kasama si Kenneth. I can protect Cleo without that arrangement. Mas lalo lang magiging komplikado kung magsasama kami sa ilalim ng isang bubong."

Umirap si Kenneth, halatang naiirita. "Komplikado? Seriously, Alona? We’re talking about safety here, hindi comfort zone mo."

"Enough." Tumigas ang boses ng abogado, diretso ang tingin sa aming dalawa. "This is not about what either of you wants. This is about what Cleo needs. Wala tayong luxury na pagpilian kung saan kayo mas komportable. Hangga’t hindi kilala si Alex, the safest and most logical arrangement is for you two to live together with Cleo under one roof. One house, one security perimeter, one plan of defense. Period. Kung ayaw ninyo, then you’re putting Cleo at risk — and I cannot allow that."

Pagkasara ng pinto ng opisina ni Attorney Robles, mabilis akong naglakad sa hallway, mahigpit ang kapit ko sa bag habang hawak ko si Cleo sa kabilang kamay. Ramdam ko ang bigat ng bawat hakbang, para bang gusto kong iwanan lahat ng sinabi nila sa likod ng pintuan. Hindi ako makakapayag. Hindi ko kayang tumira sa iisang bahay kasama si Kenneth.

“Alona, wait!” Rinig ko ang mabilis niyang mga hakbang sa likuran ko. Lumingon ako saglit pero agad din akong tumalikod, pinili kong bilisan pa lalo ang lakad ko. Ayokong makita ang tingin niya—ayokong madagdagan pa ang bigat ng dibdib ko.

Hinabol niya ako, halos mapalapit na. “Pwede ba, makinig ka muna? Alam mong tama si Attorney. Mas ligtas tayo kung magsasama tayo sa iisang bahay. Cleo needs both of us!”

Humigpit ang hawak ko kay Cleo at dire-diretso lang ako. “Kenneth, I already said no. Hindi mo pwedeng pilitin sa akin ang bagay na hindi ko kayang tanggapin. I will protect Cleo my own way.”

Tumigil siya bigla, kasabay ng marahas na paghinga, bago muling sumabay sa akin. Kita ko sa gilid ng mata ko ang iritasyon sa mukha niya. “Your own way? Ano bang kinakatakot mo, ha? Bakit parang sobra kang against dito?” Umigting ang boses niya, puno ng hinala. “Unless… may tinatago ka.”

Natigilan ako sa hakbang ko at dahan-dahan akong lumingon pabalik sa kanya. “What are you talking about?”

Lumapit siya nang mabilis, halos maramdaman ko ang init ng hininga niya. Matindi ang titig niyang parang gusto akong hukayin hanggang sa kaluluwa. “Hindi kaya… kilala mo si Alex? At kaya ayaw mong magsama tayo, kasi… pinoprotektahan mo siya?”

Para akong nabuhusan ng malamig na tubig sa sinabi niya. Isang iglap lang, umakyat ang init ng dugo ko sa ulo. Mariin kong hinigpitan ang hawak sa strap ng bag ko at kay Cleo, ramdam ko ang panginginig ng dibdib ko sa galit. “Excuse me? Are you seriously accusing me of protecting a killer? Kenneth, that’s insane!”

“Then explain!” Halos pasigaw na siya, nag-echo pa sa hallway ang boses niya. “Lahat kami gustong siguraduhin ang safety ni Cleo, pero ikaw lang ang ayaw makisama sa plano. You keep saying no, no, no—pero never mo man lang binigyan ng matinong dahilan. So tell me, Alona, bakit? Ano ba talaga ang pinagtatakpan mo?”

Napapikit ako sandali, pinilit ang sarili kong huminga ng malalim para hindi sumabog. Pero nang dumilat ako, tindi ng galit ang nangingibabaw. “I am not hiding anything! At hindi mo karapatang pagbintangan ako ng ganyan! Ayaw ko lang makasama ka sa iisang bubong—simple as that! Kung hindi mo matanggap, problema mo na ‘yon!”

“Hindi ‘yon simpleng ayaw lang, Alona!” Lumapit pa siya, halos magdikit ang mga mukha namin. Kita ko ang nag-aalab na apoy sa mga mata niya. “May mali. And until I figure it out, I won’t stop.”

Napailing ako, sabay bigay ng mapait na ngiti. “Alam mo kung ano’ng mali, Kenneth? Ikaw. You keep acting like you’re doing this for Cleo, pero sa totoo lang, parang may inaasam kang kapalit. Parang may hinahabol kang reward, some twisted validation, or maybe redemption. Hindi ba’t kaya ka ganyan ka-desperado?”

Parang tinamaan siya ng malakas na suntok—nanigas ang panga niya at saglit siyang natigilan. “That’s not true!” halos pasigaw niyang balik, nanginginig ang boses. “I don’t need anything in return! I just want Cleo safe!”

Humakbang ako palapit, halos magdikit ang dulo ng ilong namin, pinipilit kong hindi umatras sa bigat ng titig niya. “Then why do you look so damn guilty every time I call you out? Ha? You keep denying, pero ramdam ko—may hinahabol ka. And that scares me more than Alex does.”

Mariin ang pagkakuyom niya ng kamao, halos umingay ang buto sa higpit ng kapit. “Shut up, Alona… you don’t know what you’re talking about.”

Tinitigan ko siya ng matalim, hindi ako nagpadaig. “I know enough, Kenneth. And right now, ikaw ang mukhang may tinatago, kaya ayaw kitang makasama. Tell me…” dahan-dahan akong ngumiti ng mapait habang hindi binibitawan ang titig niya, “tama ba ako? Tama ba akong may tinatago ka?”