I was early at the hospital. Dinala ko na ang laptop ko para kahit papaano ay may ginagawa ako habang naghihintay. Nag-almusal na rin ako. Nagpunta ako sa kwarto kung nasaan ang kambal. Hindi ako basta-basta na makakapasok dahil may nakatingin na ga nurses and hindi sila pamilyar sa akin. Naghintay ako sa labas, may upuan naman.
Bumili ako ng coffee at tinapay sa isang coffee shop. Wala pang ilang minuto na naghihintay ako nang bumukas ang pinto. Iniluwa noon si Tristan na magulo ang buhok at halatang puyat. Nakita niya ako agad pero hindi agad siya nakapag-react.
Tumayo ako at lumapit sa kaniya. I had a short view of what was inside and I saw some baby things. My heart swelled and felt the excitement rushing through my veins.
“I bought you breakfast,” I said in my small voice.
Bum
