Hindi na ako iniwan ni Rafael' nanatili lang siya sa tabi ko magka-yakap kami sa kama. "Sweetheart nakokon-sensya tuloy ako" Narinig ko na sabi niya' habang hinalikan niya ang noo ko. "Bakit? akala ko ba tapos na iyon?" Sagot ko sa kanya' "Hindi naman yung tungkol diyan sa sugat sa pulsuhan mo e" Sagot ulin niya sa akin. "Nakonsensya ako kasi nagkasakit ka ng dahil sa akin" Naramdaman ko na itinago niya ang mukha niya sa leeg ko. Parang alam ko na ang ibig niyang sabihin' kaya napangiti ako. "Gusto ko rin naman iyon e' at umulan lang kasi Raf" Sagot ko sa kanya' habang hinahaplos ko na ang katawan niya, "Sweetheart pls! huwag ngayon baka mabinat ka" Sabi niya sa akin sa paos na boses' at lalo niya isiniksik ang mukha niya sa leeg ko. Pero gusto kong subukan ang pagtitimpi niy

