"Ikaw pala, Mr. Montefalco." huminga ako ng malalim bago ko siya tiningnan sa kaniyang mga mata. "Ginulat mo ako." hinawakan ko pa ang aking dibdib at tinuloy ang pag-arte. "Nais ko sanang makita ang iyong anak kaya naman dito ako dumiretso ngunit maling kwarto yata ang aking napasok,"
"Trying to defend yourself, huh?"
Hindi ko iyon pinansin para hindi niya ako pag-isipan ng masama. "Ito ba ang kwarto niyo ng asawa mo?"
"Obviously, yes," matagal bago nasundan ang kaniyang salita. "Sa kabilang pintuan ang kwarto ng anak ko." nagdududa man pero sumagot siya sa aking tinanong.
"I'm sorry," I bowed and asked him for forgiveness. "Hindi ko sinasadyang pasukin ang kwarto niyo ng walang pahintulot. Alam kong wala akong karapatan kahit pa sabihing kwarto ng anak mo ang hinahanap ko kaya patawa
