“Who’s that baby, Love?” tanong niya ulit nang hindi agad ako makasagot.
Hindi ko alam kung ilang beses na akong napalunok, but as much as possible ay kinakalma ko ang sarili ko.
‘Shit.’
I cleared my throat, trying to swallow the lump on it before I speak.
“U-uhm that’s my n-nephew . . . Anak ng pinsan ko. T-they live in C-canada . . .”
Patangu-tango lang ito at nag-iwas sakin ng tingin, habang ako naman ay kinakabahan sa mismong kinatatayuan ko, lalo na nang ibinalik niya ang paningin sakin at matiim na nakatitig lang, tila binabasa ang iniisip ko.
Maya-maya pa’y ngumiti ito.
“Let’s eat. Mukhang masarap ‘yung niluto mo.” Nakangiting sabi niya na kahit may mga pasa sa mukha ay napaka-gwapo pa rin niyang tignan. Lumapit ito sakin at tila naglalambing na yumakap. I heaved a deep sigh
