“Hoy! Aalis na ‘ko!” Dinig ko pang sabi ni Ate Kiana bago ako makarinig ng mga yabag na papalabas ng kwarto. Hindi ko naman ito pinansin at nanatili lamang akong nakahiga sa kama at nakatingin sa kisame.
Hindi ko na alam kung ilang araw na magmula nang malaman kong nagdadalang-tao ako, dahil wala na akong ibang ginawa kung hindi ang magmukmok dito sa kwarto.
Hihiga, matutulala, mag-iisip, iiyak, matutulog at kinabukasan ay ganoon na naman ang gagawin ko. Paulit-ulit na lang. Wala akong ibang ginagawa kung hindi ang kumain at maligo, ngunit pakiramdam ko’y maghapon akong nagtrabaho kung kaya’t makatutulog na lang nang dahil sa sobrang pagod, sabayan pa ng paminsan-minsang pag-ikot ng paningin ko at pagsusuka, na ngayo’y alam ko ng parte ng pagbubuntis ko.
‘Fuck.’
“Let me do
