I'm Your Best Friend! You Are Only Mine [Devils series 1]

Chapter 32

Aviana Kye

Maaga pala umalis na ako sa bahay namin para makipag meet sa bago namin kliyente na magiindorse ng mga materials sa ibang bansa at gusto ni daddy. Makikila pa ang company namin hindi lang sa asia kundi sa buong mundo. At doon naman sa report ni Lans kahapon tungkol din sa mga materials sa paggawa ng bahay na ipinaliwanag niya ito sa mga nag iinvest sa company namin na mga negosyante rin katulad namin. At isa sa mga bagong kliyente namin ang hindi nakadalo sa meeting kahapon. Dahil may importante daw ito pinuntahan kaya ito ngayon mag magkikita kami sa isang restaunrant na hindi kalayuaan sa company namin. Para ipaliwanag ko sa kanya kung ano ba klaseng materials ang mga produkto namin sa paggawa ng bahay kung at gaano ito katibay at kaganda.

Tinignan ko ang suot kung relo pasado alasdose na pala ng tanghali hindi pa ako nakakaorder ng makakain dahil hinihinty ko pa ang kliyente na kakausapin ko ngayon at simpre para saluhan rin itong kumain ng tanghalian. Uminom muna ako ng tubig na nasa ibabaw ng mesa tsaka sinipat ko ang cellphone ko kung may nagtext ba. May iilan message akong na basa na galing sa boyfriend ko na kinakamusta ako at nagpasa pa siya ng iilan picture niya sa akin kung saan rumarapa ito sa stage kasama mga kapwa niyang modelo.

Medyo matagal na pala hindi kami nagkita ni Paul. Simula noong nakita niya kami ni Deacon sa restaurant na magksama hindi ito nagpakita pa sa akin dahil daw biglaan ang paglipad nito patungo sa ibang bansa para doon ganapin event na sinasabi ni Paul sa akin. Pati date namin ay naudlot na rin. Nag reply ako sa message ng boyfriend ko sa akin na ayos lang ako na huwag siyang magalala sa akin. Bukod doon wala na akong iba pang message na tanggap. Kahit si Deacon wala rin message sa akin malamang eenjoy yon kasama asawa niya sa america. Napabuntong hininga nalang ako at tsaka muling pinatong ang cellphone ko sa ibabaw ng mesa.

"Hi. . Are you miss, Vazquez?" Ani ng boses ng lalaki na nasa harap ko ngayon.

"Yes, i am." Sagot ko sa binata ng tanungin niya ako. Nilahad nito ang isang kamay niya sa harap ko at ganun din ang ginawa ko.

"I'm, khan Santiago." Pakikila ng binata sa akin. Hindi ko alam binata palang ang bago namin kliyente akala ko matanda na. mostly sa karamihan ng kliyente namin ay puro matatanda na at ito lang bukod tanging bata pa na hindi nagkakalayo ang edad niya kay Deacon. Tsaka gwapo siya manganda rin ang tindig ng katawan nito matangkad matangos ang ilong at bahagyang long hair ang buhok nito na may kulay brown ang kulay. Ng pakipagdaupan palad kami ng binata na parehas na kami na upo sa table at siya na tumawag ng waiter para sa pagkain namin.

I prepared the papers for the client to read so that I wouldn't have much trouble distracting him.

"Mr, Khan. It turned out to be papers you should read. Kung hindi mo gaanong naitindihan ang iba d'yan. I willing to explain again to you." Kinuha ng binata ang mga papel na inaabot ko sa kanya at tsaka binasa ito at may kasama din mga picture ng mga materials ng produkto namin para mas lalo niyang maintindihan.

"Maganda nga kalidad ng mga materalis niyo sa paggawa ng bahay. Is there another picture?" Natuwa ako sa sinabi ng binata na nagustuhan niya ang nakita niya sa hawak niyang papel at sa nabasa niya. He smart kahit unang tingin palang niya sa pakita kong papel alam na niya kaagad.

"Yes, sa likod 'yan meron pa." Sumunod naman ang binata sa sinabi ko at pinagmasdan ko nalang ang mukhang niya na seryoso sa binabasa niya and his eyes are shades of his brown hair. But I have a sadness that shakes there. He is handsome but sad I don't know why? Dahil yon ang pinapakita ng maamong mukha ng binata.

"May dumi ba ako sa mukha miss, Vazquez?" He look at me at nagtanong ng maibaba na niya mga papel sa pagkatapos niyang basahin yon.

"Nothing." Nahiya kung sagot sa kliyente ng mahuli niya ako tinititigan ko siya. And I saw the profile picture of his cell phone as it lit up ng mailapag niya ito sa table sa tabi ng binata. May magandang babaeng naka profile sa cellphone nito at medyo bata pa ito kesa sa binata.

"Is he your sister? Mr, Santiago." Na hindi ko mapigilan tanungin siy sa bagay na yon tsaka tumingin ang binata sa tinutukoy ko at hinawakan nito ang cellphone na parang bang napakaimportante noon para sa kanya.

"She not my, sister." Ani ni Khan sa akin na simple lang pero bakas talaga sa mukha niya ang kalungkutan na hindi niya maitago sa harap ko. Napakagandang babae naman kasi ang nasa profile picture niya at mukha kuha yata yon sa loob ng simbahan nakasuot pa kasi ito ng uniform ng pang choir na kumakanta ang dalaga na nasa cellphone nang binata.

"By the way. Mag oorder ako ng mga materials sa inyo para hiangkat sa ibang bansa marami rin akong kliyente naghahanap ng magagandang materials at matibay na kalidad sa paggawa ng bahay. It's good that I met you at hindi na sayang ang oras ko sa mga pinakita mo sa akin na mga example na mga gawa n'yo." I have a blessing that i have met such a client who praises our work and daddy looks happy when i tell him this.

"Walang problema Mr, Khan. Sabihin niyo lang kung kailan? Ihahanda ko lahat ng mga oorderin niyo." Masayang paliwanag ko sa kanya at dumating na ang order namin at sakto rin naman tapos na ang pinag usapan namin ng binata. Nagsimula na kaming kumain ng mailapag na ang pagkain sa table.

"What does this mean, Aviana?!" Napahinto ako sa pagsubo ng pagkain sa bibig ng may magsalita sa gilid ko at tumingala ako sa kanya nabitiwan ko ang kutsara ng makita ko si Deacon na nasa gilid ko at masama ang tingin niya sa amin ng binata. Nangunot ang noo ko nakauwi na pala ito. Kahapon lang ay kausap ko pa siya sa cellphone. Paano niya nalaman na nandito ako at bigla bigla nalang siyang sumusulpot na lagi kung kinakagulat. Na patayo ako sa kinauupuan ko ng hilahin niya ang kamay ko patungo sa likuran niya.

"Deacon. Ano ba gingawa mo ah?!" Singhal ko sa binata ng harapin ko siya. Nahiya ako sa kay Mr, Khan ng tumayo na rin ito kahit hindi pa tapos kumain. At masama ang tingin ni Deacon sa kasama ko.

"Pasensya na kayo Mr, Khan." Paumahin ko sa binata dahil sa inasal ng lalaking ito.

"Its okay. Miss, Vazquez. Masyadong possessive ng boyfriend mo." Nakangiting sabi ng binata sa akin.

"Who is he?!" Galit na hasig ni Deacon sa akin at muli niya ako tinago sa likuran niya na parang bang bawal akong makita ng kung sinong tao.

"I'm, Khan Santiago bagong kliyente ng company ng girlfriend mo, bro. Don't worry. Hindi ako nanunukit ng pagaari ng iba." He said formally at pinakilala niya ang sarili kay Deacon at pinilit kung tumabi sa gilid ni Deacon gusto ko itama yung sinabi ni Khan sa katabi ko hindi niya ako girlfriend.

"Mabuti naman kung ganun? Dahil hindi ako pumapayag na may umaakin sa pagaari ko..." Mayabang na saad ng binata kay khan. Pumalupot ang isang braso ni Deacon sa kaliwang balikat ko pababa sa gitna ng dibdib ko at tsaka niyakap niya ako mula sa likuran ko hindi ako makagalaw sa istulo ng pagyakap niya sa akin. Amoy ko ang mabangong hininga ng binata malapit sa gilid ng sentido ko.

I am ashamed of what he is doing especially here we are inside the restaurant and also with my client who sees how close Deacon and I are. But khan, parang normal nalang sa kanya ang ganun sitwasyon na nakikita niya sa amin ni Deacon nakangiti pa nga siya habang pinapanuod niya kami ganun kalapit.

"Mr, Khan. Gusto kulang klaruhin sa inyo. He not my boyfriend. Bestfriend kulang siya mali ang iniisip niyo sa amin." Pag amin ko ng katutohan sa kliyente ko pero hindi ko siyang nakitaan ng pagduda man lang mas lalong lumawag ang mga ngiti niya sa labi niya ng palipat palipat ang tingin niya sa amin ni Deacon.

Kumalas ang braso ni Deacon sa katawan ko at tsaka pinahirap niya ako sa kanya. His eyes were full of anger and embarrassment because of what I said. Nagulat nalang ako ng kabigin niya ang batok ko at lumapad ang labi ko sa labi niya na puno ng galit at parusa. Tinutulak ko siya palayo sa akin alam ko nakikita na ng ibang tao kung ano ang ginagawa namin lalo na sa harap ni Khan. Sobrang hiyang hiya na ako sa pinapakitang niyang pagiging wild niya.

"Deacon..." Sambit ko na hindi parin niyang binitibitiwan labi ko sa tindi ng paghawak niya sa makabilang pisngi ko kulang nalang durugin niya mukha ko sa sobrang higpit ng hawak niya doon. Nakahinga nalang ako ng maluwag ng mabitawan na niya mukha ko at muling hinarap si Khan.

"She is mine! only mine!" Pagyayabang muli sabi kay Khan. Natahimik lang nakatayo sa harap namin at hindi na kumikibo. Gusto kung maiyak sa ginawang Deacon pamamahiya niya sa akin sa maraming tao. Ano nalang iisipin nila sa akin na kaladkarin akong babae kung sino-sino nalang pinapatulan ko minsan hindi mo maiwasan ganun nalang ang isipin nila lalo't na sa taong makitid ang paunawa.

"Mr, Khan. I'm sorry. paki-contack nalang ang secretary ko at siya na ang bahala sa mga orders niyo. Mauuna na ako sa inyo sorry, ulit.." Humihingi kung depensa sa binata at tumango nalang siya sa sinabi ko at Isa isa kung dinanpot ang mga gamit ko sa table at sa ibabaw ng upuan ko ay ang bag ko. Pabalang kung tinanggal ang braso ni Deacon sa nakapulot sa bewang ko. Ilan sandali nalang nararamdaman ko na papatak na mga luha ko sa mga mata ko.

Tumakbo ako palayo sa kanya na kahit tinatawag niya ang pangalan ko ay hindi ko siya nilingon pa. Bumalik lang ba siya ulit para pasamahin ang loob ko at ipakita sa maraming tao kung gaano siya gago lalaki sa mundo. Naglakad ako patungo sa nakasarang exit door para lumabas sa restaurant at bumalik nalang sa company at doon nalang ilabas ang sama ng loob ko kay Deacon.

Pero bago ko magawang buksan ang exit door may humawak sa kamay ko ng maghigpit at kinaladkad ako palabas ng restawran at wala nang iba pa kundi si Deacon.

"Bitiwan mo nga kamay ko, nasasaktan ako!" Huminto ako sa paghakbang at napahinto rin ang binata.

"Magusap nga tayo dalawa, Aviana." Magusap kami? parang may naalala ganyan ang sinabi niya sa akin noon. Noong pumunta kami sa bahay nila.

"Pwede ba bukas nalang tayo magusap. Kararating mulang at tsaka busy, ako." Pinilit ko ialis ang kamay ko sa magkasiklop namin kamay pero ayaw ng binata bitawan.

"Busy?! Busy ka makipag usap sa lalaki yun! Yon ba pinagkakaabalahan mo gawin kapag wala ako hha?!" Mabagsik na tanong niya sa akin na may halong pagseselos. May mali ba sa ginawa namin ng kliyente ko nagusap lang naman kami bakit kung umasta siya akala mo boyfriend ko siya. Nakipag sukatan ako ng titig sa binata kahit umaapoy sa galit ang mga mata niya. I don't care.

"Baka nakakalimutan mo, Deacon. Hindi kita boyfriend? at huwag kang umasta na ng ganyan! Ano ngayon, kung pagkipag kita ako sa tao na yon! This is my part of my work! at walang masama sa ginawa namin ni Mr, Khan?!" Matatas kung paliwanag sa kanya pero sadyang sarado ang kanyang kaisipan sa mga sinabi ko at nangilabot ang buong kung katawan sa bumabasig na titig niya sa akin ng binata napalunok ako. At muli niya ako kinaladkad hindi ko alam kung saan niya ako dadhin natatakot ako sa pwedeng niyang gawin.

"Bitiwan mo ako! nasasaktan ako sabi, e?!" Pero wala siyang pakialam sa pakiusap ko sa kanya nanginginig ang mga tuhod ko sa takot sa binata bumabalik na naman ba ang ugali niya dati? na nakakatakot. Are we stopped opposite a car that was on the side of the restaurant at pilit niya akong pinasok sa loob ng sasakyan niya. Sa sobrang lakas ng binata parang papel lang niya akong hinagis sa loob ng kotse niya.