Chapter XXIV
Nakangiti kong hinugasan ang mga kamay ko. Nasa bahay kami nina Nanay Ysa ngayon. Ayaw nga sanang umuwi ni Toffer pero pinilit ko siya. Nakakatakot kasi ang ekspresyon ng mukha ni Tatay kanina.
Bumuntong hininga ako at pinatuyo ang kamay.
"Thank you for giving my son a second chance" mabilis akong umikot ng makarinig ng boses. Ang alam ko kasi ay mag-isa ako sa kusina. Si Toffer ay nagpaalam na May kukunin habang si Nanay Ysa naman ay nagdala ng pagkain ni Yana, may sakit kasi.
Hindi ako sumagot. Wala rin naman kasi akong masabi. Nanatili akong nakatingin Kay Tatay Kristoff habang nakatayo siya malapit sa akin. Ngumiti ito. Nakahinga ako ng maluwag ng makita ang ngiti niya. Natatakot talaga ako kapag wala akong mabasang ekspresyon sa mukha niya.
Sa loob ng ilang taong
