The Secret Billionaire

Chapter 15

Napabuntong hininga ako ng pumasok sa trangkahan ng gate. Isang panibagong araw na naman ang aking haharapin. Ang araw na hindi ko alam kung ano ang susunod na mangyayari.

Nakapagdesisyun na rin ako sa alok ni Mam Charmaine na maging student assistant nya. Ito lang kasi ang tanging paraan upang makatulong kina nanay Mig lalo na't kailangan namin ng pera para makapagsimula.

Dumating ang oras ng aming klase. Hindi parin nawala ang mga tukso ng aking mga klasmet at mga pambubully nila. Who care? Wala akong paki-alam dahil hindi naman tutuo sinabi nila. Ang gwapo ko kaya.

Limang araw na ang nagdaan ay isa lang talaga ang naging friend ko sa mga kaklase ko. Malabo kasing si Enrique yun dahil ilap siya sa akin. Parang may malala akong sakit dahil palagi itong dumistansya sa akin. Buti nalang nandito si Fretz. Kahit papaano ay may kaibigan at kausap din ako.

Nakapagtataka lang dahil hinayaan ni Tristan ang kaibigan niya na maging kaibigan ko. Ang mas malala pa ay matalik na kaibigan niya. Okey lang ba sa kanya na sa akin nakatuon ang atensyon ng bestfriend niya? Nawalan na kasi sila ng oras dahil sa akin.

Isang mahabang pasulit ang ginawa namin. Nainis ako sa katabi ko dahil ang kulit talaga. Kanina pa kasi tanong ng tanong kung ano ang sagot ko sa mga sinagutan ko.

"Bahala ka dyan! Kung nag-aral ka sana edi may sagot ka sa pasulit ngayon." bungisngis na salita ko sa kanya.

"Tang-ina ka! Yung number 10 lang naman ang hinihingi kung kasagutan pero hindi mo maibigay. Ang damot mo naman!" maktol na salita nito sa akin.

"Close ba tayo? Hindi tayo close kaya sa iba ka himingi ng sagot." inis kung salita sa kanya.

Yamot na nakatingin si Tristan sa testpaper niya. Manigas ka! Bakit ba kasing ipinanganak kang tamad! Yan tuloy ang napapala mo.

....

Natapos ang mahabang pasulit ay nagpadesisyunan namin ni Fretz na kumain sa cafeteria. Buti nalang kunti lang ang kumain duon kaya maraming bakante sa amin.

"Nandito rin pala kayo! Himala sa kanten kayo kumain." seryusong salita ni bakulaw habang dala-dala ang pagkain niya.

Kadalasan kasi sa mini park kami kumain ni Fretz. Nag-aya kasing manglibre ang isa kaya ayon sinamahan ko siya.

"Wala kang pakialam kung dito kami kumain. Tsupi!!" inis kung sabi sa kanya.

Umalis narin ito at sinamahan ang mga barkada niya. Bali tatlo silang lahat..Kaklase ko rin ang mga kasama niya kaya kilala ko sila lahat.

...

Malakas ang buntong hiningang binitawan ko habang inilapag sa lamesa ang binili namin. Kaharap ko si Fretz at nasa likod niya ang mga tipaklong. Bwesit! Kanina pa kasi sila tingin-tingin sa lamesa namin.

Unang subo hanggang sa naging lima. Ang sarap talaga ng kinakain ko. Paborito ko kasi ang binili namin.

"Masarap ba?" ngiting tanong ni Fretz sa akin.

"Subra!" ikli kung tugon sa kanya at dahan-dahang sinubo ang prenitong bangus na paborito ko.

Pokus ako sa kinain ko. Wala akong paki-alam sa mga tao na nasa paligid ko. Ganito kasi ako kapag masarap ang kinakain ko. Subrang takaw ko talaga!

Ilang sandali pa ay naramdaman ko ang mainit na katawan na nasa likod ko. Nakadantay ang kanyang kamay sa balikat ko.

Pabango pa lang niya ay alam ko kung sino ito. Pambihira! Pati ba naman dito pagtitripan ako.

"Ang takaw mong kumain! Para kang bata. Ang daming dumi sa mukha mo. Tumalikod ka nga!" seryusong salita nito.

Patuloy parin ako sa kinakain ko. Ang ayaw ko sa lahat yung isturbuhin ako lalo na kapag kumain ako.

"Ano ba? Simpling pagpahid ng tissue hindi mo magawa." ipal na salita nito.

Tumalikod ako sa kanya. Inis akong nakatingin sa kanya.

"Bakit?" taas kilay kung tanong sa kanya.

Wala itong binitawang salita pa dahil lumuhod ito upang pantayan ako. Ilang besis ang pagpunas niya sa bibig ko. Nakakahiya! Buti nalang kaming lima lang ang nasa luob ng cafeteria baka pagchichismisan kami kung may nakakita sa amin na iba.

Madiin ang pagtingin niya sa mukha ko. Parang may sasabihin siya pero hindi niya mabitawan. Palunok-lunok itong nakatingin sa akin habang nagtataka akong nakatingin sa kanya.

Pabaling-baling ang tingin niya sa labi at sa mata ko. Punyeta! Pinagtripan ba niya ako?Hinalikan kasi niya ako sa pangalawang pagkataon.

"Lasang strawberry at ba.ngus" ngiting salita niya.

Pero mas lalo akong nagulat dahil pinisil niya ang u***g ko. Tangina!

Tumawa ng malakas ang mga kaibigan niya. Pati rin si Fretz napaismid sa nakita niya. Tumawa din ng malakas si Tristan sa harap ko kaya mas lalo akong nainis.

"Pinagtripan mo ba ako?" galit na tanong ko sa kanya.

"Oo..Hahhah" bugshhh...

Isang malakas na suntok ang iginawad ko sa kanya. Napamura siya sa ginawa ko dahil subrang lakas talaga ang pagtama ng kamao ko sa mukha niya. Mabilis akong lumabas sa cafeteria at pumunta sa paborito kung tambayan.

......

Malalim na buntong hininga ang binitawan ko habang tanaw ang mala-asul kalangitan. Nasanay na ako sa pangbabadtrip ni Tristan pero yung halikan ako sa harap ng mga tao ay ibang usapin na yun. Tangna! Hindi ko na kaya ang pangbabadtrip niya sa akin. Alam niya bang nasasaktan ako sa ginawa niya.

Sa limang araw ang nagdaan ay naging malas ang pag-aaral ko dito. Sino ba namang hindi mainis kung palagi akong tinarantado ng putang iyon.

Minsan nilalagyan niya ng papel ang likod ko na may nakasulat na "Virgin pa ako" o di kaya "Chumuchupa ako!"

Minsan sinabuyan niya ako ng maginaw na tubig o di kaya sariling t***d nila sa mukha ko.

Ang pinakagrabing ginawa nila yung himasin ang pwetan ko o di kaya papatirin ang injured ko na paa. Hanggang ngayon hindi pa gumagaling ang paa ko dahil sa kanila. Baka sa susunod na arawas grave pa ang ma-experience ko dito.

"Nandito ka lang pala." bungad na salita ni fretz habang inabut sa akin ang dalang tubig nito.

Linagok ko ito kaagad at madiing tumingin sa kanya.

"Sabihin mo nga sa akin Fretz? Bakit galit siya sa katulad namin? Ilang araw na niya akong tinarantado at lahat na yun nagbibigay malas sa buong linggo ko dito." inis na salita ko sa kanya.

Umupo narin ito at tinabihan ako.

"Ganito kasi iyon. Eleven years old palang si Tristan ay galit siya sa mga weird person. Mas gustuhin niyang saktan sila kaysa kaawaan. Hindi ko alam kung bakit siya may galit sa mga ganung itsura. Wala rin kasi siyang nasabi sa akin." kibit balikat nitong salita.

"Pero alam mo! Mas naweirduhan ako sa kanya! Hahhaha... Siya lang ang nagiisang tao na nakilala ko na subrang obsessed sa inidolo niya. Ilang libo na yata ang ginastos niya para lamang makita niya ito o di kaya gumastos ng malaking halaga para mag-paimprinta ng mga mugs, T-shirt, pagawa ng small miniature sa inidolo niya." ngising rebelasyon niya sa akin. Really?

"Nagsimula ang kanyang paghanga sa isang tao noong 10 years old palang sya. Hindi ko nga alam kung bakit patay na patay sya sa taong iyon pero bilang isang matalik na kaibigan ay naintindihan ko sya. Noong grade six kami ay kumpulan sya ng tukso dahil sa kanyang mga collection gaya ng notebook, bag, pencil case at Tee Shirt na lahat ay naka-imprinta sa mukha ng inidolo miya." masinsinan nitong salaysay sa akin.

"Para sa akin hindi naman masama ang ginawa niya! Bakit ba naman kumpulan siya ng tukso sa mga kaklase mo nuon?" taka kung tanong sa kanya.

"Kasi ang taong inidolo nya ay isang lalaki. Sino ba namang hindi magtataka na halos punuin na niya ang buong coloring book sa lalaking inidolo niya. Mahilig kasi sa dekorasyon ang taong iyon. Napuno ng kalirki ang coloring book niya kaya tinutukso siya na bakla. Sino ba namang hindi manghinala kung ang lalaking inidolo niya at siya ay may Heart at Love na nakalagay. Hahhaha.. Sabi pa nga niya sa akin nuon kapag nakita niya ulit ang lalaking iyon ay papakasalan niya. Mahal daw niya eyh hahahah" halakhak na salita nito kaya mas lalo akong naging interesado sa ikweninto niya.

"Ha? Ganun ba! So hanggang ngayon humahanga parin siya sa taong iyon?" seryusong tanong ko sa kanya.

"Yes! Balita ko nga may pinagawa siyang sariling kwarto para sa inidolo niya. Lahat ng mga koleksyong nakulekta niya ay inilagay duon. Pati pawisang panyo ng inidolo niya ay nandun rin. Pati bottle water na pinag-inuman ng idol niya ay nakalagay din dun. ahhahha. Ganun siya ka obsessed!!" ngising rebelasyon nito sa akin.

"Ang weird nga! So sino naman maswerting nilalang na iyon?" seryuso kung taning sa kanya.

"Ang pangalan ng inidolo nya ay si Tyler James Pielago. Alam mo naman kung sino sya diba? Sikat siya sa larangan ng baskteball. Sikat din siya dahil sa anak lang naman siya sa isa sa pinakamayamang tao sa bansa. Marami din syang natutunang sport hindi lang sa larangan ng basketball kundi marami pa gaya ng volleyball, sipa at takraw, juveline, archery, soccer at etc..Iba talaga kapag may minamalas kang ganun abelidad at talento kaya maraming humahanga sayo." paglalahad nito sa akin na syang ikinabigla ko.

Natulala ako habang nakatingin sa kanya. Nabigla kasi ako sa sinabi nya dahil ang taong inidolo ni Tristan ay ako. Syet! Hanggang ngayon hindi parin niya ako nakalimutan. Kahit malaki ang pinagbago niya ay masaya parin ako dahil ako lang naman ang idol niya.

"Bakit ka natulala diyan. Idol mo rin ba si Tyler?" takang tanong nito sa akin sabay tapik ng balikat ko.

"Hindi no! Sayo ko lang nalaman ang pangalan niya. Ano ba kasi ang meron sa kanya bakit pinagkaguluhan siya." pagsisinungaling kung salita sa kanya.

"Kahit picture man lang nya hindi mo nakita? Ang sikat kaya ng taong iyan. Ilang besis narin syang lumabas sa TV, magazine at sa newspaper dahil sa napag-alaman ko sya yata ang pinaka-hot na modelo sa buong pilipinas. Nakita ko nga iyon in personal. Grabe tol, ang gwapo nya talaga! Nakakabakla ang kagwapuhan nya. Tika may picture pa nga kami kasama sya" exaggerate nitong pagde-describe sa akin. Aba! Pati rin siya mukhang humahanga rin sa akin. Ipinakita niya sa akin ang sinasabi niya.

Actually nangyari ito nuong

nakaraang taon. Pumunta kasi kami dito sa cebu para sa opening launching ng bagong produkto na ako ang nagmomodelo. Suot ko ang produktong inindorso ko at talagang hindi maiitatanggi na gwapo talaga ako dito. Nakangiti akong pumo-pose sa picture kasama sina Fretz at si Tristan. Ang laki ng ngiti ni Tristan ah...

"Oo gwapo nga pero mas lamang ka dyan" biro kung sabi sa kanya.

Nabaling ang atensyon niya sa mukha ko. Tulala itong nakatingin sa akin habang sinuyod ang buong pagmumukha ka. Nakatingin siya ulit sa selpong hawak niya.

"Tika tol"

Gulat na salita nito habang kinumpara ang mukha namin. Syet! Mabubuking na ba ako? Punyetas!!

"Tol magkamukha kayo. Iyong, iyong..i.yong ilong mung matangos pareha sa kanya. Yung labi nya, feature ng mukha, iyong makapal na kilay at ang mga mata mo ay halos magkapareho kayo pero sa buhok hindi. Tol kalookalike talaga kayo" manghang salita nito.

Patay!! Pakailamiro ka talaga Fretz. Mahilig ka talagang mangilatis ng itsura.

"Aie baka namimilik mata kalang Fretz. Ang layo ng mukha ko dyan. Ang gwapo nya kompara sa akin" pagpigil hininga kung sabi sa kanya.

"Baka nga o sya mukhang naging mahaba ang usapan natin. Tayo na nga baka nagsimula na ang klase natin." ngiting sabi niya at umalis narin kami.

Mahaba ang lakaran namin. Medyo malayo kasi ang room namin kaya ayun muntik na kaming ma-late. Buti nalang wala pa ang guro namin.

"Oi nandito na pala ang magjowa. Ang sweet naman! Nilalalanggam kami dito. Ayehhh!" malakas na salita ni Tristan sa amin kaya masama akong nakatingin sa kanya.

"Hahahhah! Ang sakit. Ouch! Mas malaki pa sa hantik ang kumagat sa akin. Aruyy!!" sakay ng isa pang ulupong na katabi ngayon ni Tristan.

"Masarap bang chumupa si Kent Fretz? Sa akin kanalang kaya dumede Kent. Mas malaki pa ang kargada ko kumpara sa kasama mo." tawang sabi ni Tristan.

Walang kaemosyong umupo ako katabi niya. Nakatingin parin ang ulupong sa akin. Hindi na natuto ang tarantado. Baka ipatikim ko sa kanya ulit ang kamao ko para balansi ang pasa niya.

"Malaki ba yan?" walang kamesyong salita ko sa kanya.

Nagtatawanan ang mga kaklase namin. Pati siya nabilaukan sa sinabi ko. Rinig ko ang ilang besis na paglunok niya ng laway.

"Gusto mo?" seryusong salita nito. Anak ng t**i! Tinablahan yata ang mukong. Pakindat-kindat kasi itong tumingin sa akin.

"Gusto mo?" paulit kung sabi sa kanya.

Seryusong nakatingim sa akin si Tristan. Walang kaemosyong nakatingin sa kanya si Fretz at ganun din ang ginawa ko.

Ilang sandali pa! Booggggsssh...

Hindi natuto ang loko dahil sa pangatlong pagkataon hinalikan na naman niya ako. Kawawa nagmumukha siyang panda dahil sa ginawa ko.

Itutuloy