CHAPTER 94
ILANG MINUTO na ang nakalipas ngunit nakatayo pa rin si Almira sa harapan ng pinto ng pribadong silid na kinaroroonan ni Selendria. Hawak niya nang mahigpit ang plastic na siyang may laman ng pagkain na binili niya para sa kaibigan. Hindi niya alam kung kakatok bamuna siya bago pumasok o diretso na lang siya sa loob. Humugot siya nang malalim na hininga bago pilit na kinalma ang sarili. Wala siyang ideya kung paano haharapin ang kaibigan. Baka kasi sumama lalo ang loob nito sa kaniya nang iwanan niya ito kahapon. Ngunit kahit na malaki ang tyansa na ganoon nga ay wala siyang magagawa. Hindi niya naman matitiis ang kaibigan.
Kumatok muna siya ng tatlong beses bago pinihit ang seradura ng pinto. Pumasok siya nang hindi tinitingnan ang kama ni Selendria. Dumiretso siya sa mesa up
