AUTUMN'S POV
"Are you okay, baby?" Nag-aalalang tanong ni Josiah sa akin nang makauwi kami sa bahay kung saan kami panandaliang namamalagi. Kakatapos lamang ng libing ni Korek at hanggang ngayon ay pare-pareho pa rin kaming nagluluksa.
Matipid ang ngiti na tumango ako saka niyakap ang sarili.
"It's okay to cry when everything falls apart, baby. You don't have to keep it in yourself. I am here," aniya, ramdam ang tinatago kong lungkot. Sa isang iglap ay para akong bata na umatungal.
Ilang ulit man nilang sabihin na hindi ako kundi ang mga taong may gawa noon sa kanya ang may kasalanan, may parte pa rin sa puso ko na sinisisi ang sarili sa biglaan nyang pagkawala.
He's too young to leave this chaotic world.
"He is in a safe place now," pagpapatahan ni Josiah.
Nang mga oras na iyon ay
