We eventually learn to move on. Unti-unti, kahit papaano ay natutunan namin tanggapin na wala na si Korek dahil wala naman kaming ibang choice kundi ang magpatuloy. Nagsimula na rin ang training ko kay Josiah pero hindi ko inaasahan na hindi pala ganoon kadali ang lahat ng paghahandang sinasabi nya.
"Babe, pagod na ako." Pangsampong beses na pagrereklamo ko. Ipinatong ko ang aking mga palad sa aking tuhod at habol ang hiningang tinignan si Josiah na mukhang hindi man lang nakakaramdaman ng pagod.
Grabi. Kahit pawisin ay napakagwapo nya pa rin habang ako ay para nang pulubi dahil sa tagaktak ng pawis na umaagos mula sa aking mukha.
"That's what you get for not exercising when you are younger, babe," aniya at saka ako inakay para maupo sa kalapit na bench. Binuksan nya ang tubig na hawa
