Chapter 57

1931 Words

"That looks perfect, anak." Nakangiting tiningala ko si Mama nang marinig ang boses nito. Dala nya ang isang tray na may juice saka iyon inilapag sa kabilang table at nilapitan kami ni Summer. Painting is my new hobby and somehow, it helps me to ease the pain slowly. Totoo ngang maganda iyong may pinagkakaabalahan ka para hindi ka baliwin ng lungkot na nararamdaman mo. I admit, umiiyak pa rin ako sa gabi pero hindi tulad dati, hindi ko na inaraw-araw iyon dahil natutunan ko nang tanggapin na ako ang nagdesisyon at sandali lang syang pinahiram sa akin. I am still not okay pero alam kong magiging okay din ako in time. Tulad ng sabi nya noon, everything takes time and I trust time to complete take away what I am feeling as of the moment. "E itong sa akin, Ma? Mas maganda kaysa kay Autumn

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD