BEAUTY BEHIND THE VEIL(tagalog)

Kabanata 19-heart or mind?

Matapos ang dalawang oras na byahe ay pumasok kami sa gated subdivision saan ako nakatira. Tinuro ko sa kaniya ang street kung nasaan ang bahay ko. I build a multi-level house ng magkaroon ako ng sapat na pera mula sa pag aartista. Pinag ipunan ko ito para sa amin ni Bryan,pero sa ngayon kasama ko si Rina dito at si kuya Arman.

I unfasten my seatbelt and ready to go down when he speak. "I'm so happy to see you again.. Bella, you're real..you're really alive. " he's looking at me with happiness in his eyes.

How dare him said that now to me. As if I believe with those words sounded from his lips anymore.

You can't fool me again.

Hindi na ako tanga gaya ng una mo akong nakilala.

I starred at him blankly. "Are you done talking sweet lies Mr. Martin?" he looks hopeless and his eyes turned red.

"Bella, I was wrong. I shouldn't have lied to you. I've wronged you .Pinaniwala ko ang sarili kong si Charlotte ang gusto ko. Pero ikaw ang laman ng puso at isip ko. I'm so sorry Bella. "tears flowing out from his eyes. His eyes were swirling with sencerity, and giving off a strong sense of love.

It look so real. But it can't change the fact that he only uses me for his own happiness.

"I know its not easy to forgive .But I was hoping that one day you will accept my apology Bella. "

"And why would I forgive you? May rason ba para patawarin kita? Hindi mo alam kung gaano mo ako nasaktan Dale.Hindi mo alam kung gaano kasakit marinig sa lalakeng minahal mo na niloloko ka lang.Na ginamit ka lang para sa sarili niyang kaligayahan. "he reached out his hands to touch mine but I did not let it happen.

"Don't touch me!"

"I'm so,sorry.."

Hot tears rolled down into my cheeks.Lumabas ako ng kotse at patakbong tinungo ang gate ng bahay pero mabilis din itong nakababa.

He embraced me with sencerity, love, and apology.

"I'm sorry Bella,sorry." I pursed my lips that were wet with tears. Kumawala ako sa yakap niya . At that point hindi ko na binigyan pa ng pagkakataon ang sarili kong sumbatan pa ito. Pagod na akong harapin siya. Pagod na akong makinig sa walang kwentang 'sorry' niya.

I ran inside the house and lock myself in my room.Nahiga ako sa kama at Ilang minutong umiyak.

Bakit ba may bumubulong sa akin na paniwalaan ko ang sinasabi niya. May puwang parin ba siya sa puso ko?

Pinahid ko ang mga luha sa aking mga mata.

"Hindi. Hindi ako dapat nagpapadala sa emosyon ko."kenolekta ko ang aking sarili saka tumayo at tumungo sa banyo.Ayokong maging matamlay sa show ko mamaya. I need to relax myself. I indeed relaxing my body in a tub. Nakaidlip din ako saglit dala ng kulang sa tulog kagabi at sa pagod sa lahat ng nangyari kanina. Nang magising ay naghanda na ako para umalis. Hindi ko na rin inabalang hanapin si Rina sa bahay baka hindi ako matuloy sa mall show ko dahil sa maraming tanong sa isip kong gustong itanong sa kaniya.

After I changed. I walked straight into the fitting room here in my room and stood in front of a huge mirror.

I smiled slightly as I see my reflection.

"Thank you for giving me confidence Cara Laureen, thank you for this beautiful face."I whispered and touch my face. Ang bakas ng luha sa aking mata ay tinakpan ko ng make up.

After putting a make up, I go downstairs.

A minute later my phone rang. I smiled and ready my air-clip headphone and answered it immediately when I saw the caller.

"Hi Laura, you busy? Kahapon pa kita tinatawagan hindi ka sumasagot. Are you home or at work? "I rolled my eyes as I heard his sweet voice. Masaya ako sa presensiya niya,aside sa pagiging concerned niya mabait din ito. He's a boyfriend material for me. Pakiramdam ko kapag kausap ko siya nawawala ang mga alalahanin ko.

He's one of the unexpected blessing in the sky for me.

Tuloy-tuloy ako sa garahe at mabilis na umibis sa naka garahe kong Hiace grandia.Pinaandar ko kaagad ito bago sagutin ang marami nang naitanong na caller ko sa kabilang linya.

"Just Go,I'm home,pero paalis din ako ngayon. May hinahabol pa kase akong mall show at ilang oras nalang ay kailangan nandoon na ako. Sorry for not answering you yesterday,sa shelter kase ako at kauwi ko lang. "I explained.

"Its okay, I understand." he answered.

"How about you? How are you today?" I asked him back .Habang palabas na ako ng gate.

"I'm fine today Laura.Sa opisina ako ngayon at may tinatapos lang na mga papeles. I just called to ask you a dinner sana, pero mukhang hindi ka nga pwede kase may mall show ka."he said and follow a sexy chuckled. Sa pagkakaalam ko ay isa siyang may ari ng isang malaking flour factory na may iba-ibang mga branches nationwide. Minana pa raw niya ang negosyong iyon sa kaniyang yumaong ama,at hanggang ngayon ay patuloy lang sa paglago.

"Sorry Just,can't make it today. Pwede ba sa susunod na araw nalang. No worry, ako ang tatawag sayo kapag hindi na hectic ang schedule ko. Sorry for now Just. "I said apologetically.

I heard his sighed over the phone. "As long as I heard you sound. It's fine with me Laura,call me when you not busy. Good luck sa mall show mo. You take care, alright." he is so understanding. Amy is weak to not appreciates Justine. Si Justine, ang uri ng isang taong hindi mahirap mahalin. He is gentleman, maybe Amy, is not meant for him, kaya nangyari ang masakit na lovestory nilang dalawa. I know and hoping that soon, Justine will find someone na papantay sa quality meron siya. He's rare and need to be treasured.

"You are so nice Justine, thank you for today's good vibes. Have a good day! and you take care too! I need to hang up na,call you later."

"We're friends Laura, and you are important. Okay, lets end this.Bye." napailing akong nakangiti pagkatapos naming mag-usap.

Ilang minuto ulit ang lumipas ng muli namang nag ring ang cellphone ko. Si Shane,ang tumatawag co -star ko sa movie at makakasama ko sa mall show ngayong hapon.

Nextweek na ipapalabas ang movie sna pagbibidahan ko na may tema tungkol sa isang babaeng broken hearted, na nag- move on mula sa sakit na dinulot sa kaniya ng lalaking mahal niya sa tulong ng kaniyang kaibigan. Nagpaganda at sumabak siya sa pag-momodelo,kaliwa't kanang proyekto ang binigay sa kaniya at tinagurian siyang one of the most inspiring women of Asia. At sa hindi inaasahang pagkakataon ay muling nag cross ang landas nila ng lalaking unang minahal niya. Then,she realise that she still loved him. The way he loves her since then. The story is all about forgiveness and second chances. Ako ang bida kung saan ay hindi rin nalalayo sa totoong experience ko sa buhay. Hindi rin ako masyadong nahirapan sa mga eksena ko dahil para akong nananalamin sa bidang ginagampanan ko.

"Cara, where are you? We're na. " she said excitedly.

"Hello Shane, I'm on my way. "

" Okay, mag- iingat ka ha.Don't be in a hurry, may dalawang oras pa naman tayong allowance.Napaaga ang dating namin dito sa Fairview."balita nito.

"Okay, thank you,Shane."nagpaalam na kami sa isa't isa at nagfocus na ako sa daan.

Masyado na yata akong excited sa mall show namin.This is the first time na naging mas excited ako.

'Kase nga kasama mo siya kanina,kaso deadma naman sayo 'yong tao. Kawawa.. tsk, tsk.' napailing ako ng bigla nalang may bumulong sa isipan ko.

"No hindi siya ang dahilan kung bakit ako excited .Hindi na ba pwedeng ang movie kong malapit ng ipalabas ang kinasasabikan ko?" para akong baliw na nagsasalitang mag-isa.

'Anong hindi, aminin mo man sa hindi girl, gusto mo lang pasakitan 'yong si doc, kase gusto mo rin maranasan niya ang naranasan mong sakit nang niloko ka niya. Kase hindi mo matanggap na ang taong kaisa-isahang minahal mo ay niloko ka at ano nga 'yong kanina'ng narinig ko?tama ba na gamitin mo pa si Justine,para saktan ang feeling's ni doc? mukha namang sising- sisi na 'yong tao. I can feel and see it in his eyes girl. He really still loves you. Inunahan ka lang ng takot mo na baka saktan ka niya ulit.Pero sa love naman hindi tayo magiging tunay na masaya kung hindi tayo susugal .Girl, why don't you take a risk? Past is past. Don't take revenged.' sabi pa ulit ng isip ko.

"Para ano pa? Okay na ako isip,wala naman akong ibang gusto kundi ang maramdaman niya rin ang masaktan. I don't want to be hard at anyone. Pero kailangan kong sabihin 'yon sa kaniya.He wronged me.He hurt me. "I depend myself.

'I'm telling you. Revenged is no good. You can't be happy. 'pangungunsensya pa ulit niya.

"Bakit ba palagi nalang may humadlang sa mga gusto kong mangyari? Pati ba naman ikaw isip, kinu-kontra ako? Pareho lang kayo ni Tami at Rina." frustratedly I said.Para akong baliw na nagmamaneho at nagsasalitang mag-isa.

"Girl,just a peace of advice lang ha, from your dear self. Hindi sa lahat ng pagkakataon kailangan mo akong sundin. Hindi kita pinipilit, desisyon mo parin ang masusunod.. Ikaw yan eh. Pero minsan you need to listen to your 'heart' before you listen to your mind, para hindi ka magsisisi sa magiging desisyon mo sa buhay. Kumbaga e balance mo si utak at puso girl.Sundin mo kung anong mas matimbang na dinidikta ng dalawang mahalagang bagay na nabanggit. Para winner sa life.' nagsimula akong nakaramdam ng pagkalito. My mind has a point.

But.

If heart is really louder than the head. Bakit kailangan pang may masayang na luha sa bawat nagmamahal? Kaakibat ba talaga ang sakit kapag nagmamahal? Kaya ba kahit walang kasiguraduhan, sumusugal parin dahil mahal mo at handa mong bigyan ng pagkakataon ang isang taong minsang nanakit ng puso mo?

If that's the point.

I wanted to give a try and take a risk. Why not? He's still in my heart. I can't deny that. Bumabalik ang lahat ng alaalang masaya ako kasama siya.

"Sige na utak susubukan ko, talo na si puso sayo,palibhasa kase nasa taas ka. Pero 'thank you' dahil nariyan ka para ipaalala sa akin kung sino ako."muli kong bulong sa sarili ko.

'No girl, ako talaga ang totoong talo. Nasa itaas man ako mas lamang parin si 'puso'sa akin dahil siya ang mas higit na nakararamdam ng lahat ng klase ng feelings. Ako lang itong nagbibigay payo kung 'go' ba siya o aatras. Ang totoong bida talaga dito ate girl ,is si puso.Si puso ang sentro ng ating pagkatao, siya ang salamin ng isang tao.'

Ganito pala kasarap sa pakiramdam na kahit weird mang kausapin ang sarili o ang isip natin ay nakakagaan din pala ng loob. Feeling ko nakipag usap ako sa isang ekperto para payuhan ako sa totoong nararamdaman ko. Hindi rin pala masamang pakinggan ang sarili sa mga hinaing nito.Dahil dito mo malalaman ang itinatago mong tanong na ayaw mong sagutin ng deretso sa sarili mo.