Chapter 45: Happiness
“You are the cure to my pain.”
I HURT her mom back then, hindi ko siya pinaniwala na anak ko si Astrid. Dahil galit lang ang nararamdaman ko noon para sa kaniya.
Galit, because I feel like she betrayed me. Pero ngayon, bakit ang suwerte ko pa rin na tinanggap ako ng sarili kong anak, na dati ko lang dini-deny na hindi ko anak? Na naniwala ako noon na anak siya ng ibang lalaki.
Ang laki kong t*nga noon. I didn’t believe Leighton when I should have listened to her alone. Now, all I feel is regret for not trusting her.
At ang isipin lang na kami ng mommy niya ang lunas sa sakit niya ay sobra-sobra pa iyon.
Halos hindi ko maipaliwanag ang sayang nararamdaman ko, sobra-sobra na’t nag-uumapaw pa.
“Hon, what happened?” Napabuga ako ng hangin nang lumapit sa amin a
