Chapter 46: Gifts
NATAPOS ang programa, at kailangan na naming umuwi. Todo kaway sa amin ang mga bata. Nakatutuwa lang, at sana nga makabalik kami rito. Gusto ko rin na magaling na si Astrid.
Sumakay sa bus namin ang nakababata niyang kapatid. Bumaba lang sila ng mommy niya nang ihahatid na sila sa bahay nito. Nakipagpalit lang sila, dahil si Leigh ay sumakay sa kotse ni Noah.
“Daddy, kailan po ulit tayo magkikita?” tanong sa akin ng anak ko. Maingat ko siyang ibinaba, at kinuha ang backpack niya.
“Bibisita ako bukas dito, anak.” Sinapo ko ang pisngi niya, na ikinangiti naman niya.
“Hindi ka po ba busy, daddy? Wala ka pong work? Kasi inaayos niyo po ang bus ko nang ilang araw, tapos ngayon po sumama ka sa amin. Hindi ka naman po siguro matatanggal sa trabaho mo, ’no daddy?” Mahina
