Chapter 42: Street food
“NASAAN ka po? Kailan ulit tayo magkikita?” Napangiti ako sa tanong ng anak ko. We haven’t seen each other for just two days. To keep myself busy, I organized all the items in the bus she wanted, the kind that can be used as a sleeping space.
At kausap ko siya through video call, naka-off lang ang camera ko dahil ayoko munang makita niya kung ano ang pinagkakaabalahan ko sa mga oras na ito.
Kahapon ay ikinuwento niya sa akin na nagpa-check up ulit siya, at ang doktor na niya ang sumuri sa kaniya. Okay naman daw ang check up niya. That’s good news.
Gustuhin ko man sumama kahapon ay kailangan ko munang matapos ang surpresa ko para sa kaniya.
“Soon, anak. May ginagawa lang ako,” sagot ko. Nasa garahe ng mansion namin ang bus, gusto sanang tumulong ni mommy pero t
