Chapter 151: Tired
Hindi ko alam kung bakit sobrang lakas ng ulan kahit ilang oras na ang nakakalipas. Wala namang inanusyo na may bagyo pero daig pa nito ang meron. Dinama kong muli ang tubig ulan bago nagpasyang lumilim na. Nanlalamig na ako. Sigurado akong, lalagnatin ako neto. Paalis pa naman kami bukas. Sana lang, hinde. Hinalughog ko ang compartment ni kuya matapos tumakbo pabalik. Mabuti nalang at may damit at towel sya doon. May pampalit ako kahit papaano. Kinuha ko iyon at saka pumasok sa loob ng sasakyan. Pagagalitan ako nito panigurado. "Hey!. Nasaan ka?.. Kanina pa galit na galit sina mama.." nag-aalalang himig ni Kuya Mark sa kabilang linya. Uuwi na sana ako kaso mugtong mugto pa tong mata ko. Magtataka sila kung bakit. At.. ayokong sabihin ang naging dahilan. Hindi ko kaya.. Baka, bumigay lan
- Writer
