Chapter 15
NALILITO ako—naguguluhan. Siguradong sigurado na naman akong nakita kami ni Michael kanina. Hindi ‘yon malikmata lang. Nang makita niya akong napatingin sa kaniya—umatras siya’t umakyat din naman ako kaagad dito sa taas pero para bang nagpapatay malisya siya sa nasaksihan niya—binati niya lang ako ng magandang umaga habang nagtitimpla siya ng mainit na tsaa sa bandang kusina. Maaliwalas ang mukha’t may ngiti sa kaniyang mga labi’t para bang napipi rin ako’t walang kahit na anong salita ang gustong lumabas sa bibig ko.
Gusto kong magpaliwag—hindi…
Gusto kong sabihin na sa kaniya na ang nakita niya ang dahilan kung bakit hindi ako nararapat para sa kaniya—
Subalit hindi ko nagawa. Kahit isang letra man lang—wala akong nabigkas.
Walang kaalam-alam si Victor na nakita kami
