Sa unang beses na ipinatawag Niya ako sa kanyang kwarto ay nanginig ang tuhod ko. Ngunit hindi 'yon dahil sa takot—dahil 'yon sa init na gumapang sa pagitan ng hita ko.
Ang kwarto ni Señor Lucero ay hindi tulad ng mga silid ng madre. Malapad, malaki ang mga kurtina, at tanging apoy ng kandila ang nagsisilbing liwanag. Ang bawat dingding ay puno ng anino na tila nanonood.
Nakahiga Siya sa kama, nakahubad ang pang-itaas, habang ang pulang mga mata’y nakatuon lamang sa akin.
“Come closer, bride,” bulong Niya, malamig ngunit nakakapaso.
Lumuhod ako sa gilid ng kama, parang hayop na handang sumunod sa utos ng amo. Nang ipatong Niya ang kamay sa aking pisngi, para akong natunaw.
“Tonight, you learn hunger,” aniya, habang pinagalaw ang daliri Niya pababa sa labi ko. “Your mouth will serve M
