📒Chapter #5-Apologize
1193 Words
♤Yuhan's POVXyra's POV<
Kailangan ko ba talagang gawin to? Kinumbinsi kasi ako nila Tina na magsorry kay Yuhan.
Hindi ko kailangan gawin to, mapapahiya lang ako sa harap nya kaya lang hindi maaareng mawala sakin ang scholarship ko.
Kaya kahit mahirap gagawin ko nalang. Pag pride ko ang pairalin ko hindi ako makakapagpatuloy sa pag-aaral.
Pero I think pahihirapan pa ako nun eh. Ayys bahala na nga.
Nandito na ako sa tapat ng tambayan nila.
Pagtungtung ko sa pinto nakasalubong ko sya at mukang nagulat pa nung makita ako.
Hindi sya nagsasalita kaya ako na ang nagsalita.
"Sorry" sabi ko sabay iwas ng tingin. Ayys nasabi ko ba talaga yun. Bahala na nga.
"Hmm?"- sya.
"Sorry sa inasta ko sayo kanina at nung nakaraan!" hindi parin ako nakatingin sakanya.
"Gusto mo bang patawarin kita? Well sa isang kondisyon"- sya.
Aba! Sabi ko na eh, hindi ito madali sakanya.
Tumingin na ako sakanya, tutal hindi naman nya ako patatawarin eh kaya-
"Nagsorry na nga ako may pakondisyon kondisyon ka pa jan, kung ayaw mo edi wag!" sabi ko at umalis na ako doon
Pero sinundan parin nya ako.
"Hoy wag mokong talikuran!" sigaw nya kaya huminto ako at hinarap sya.
"Gusto mo pa bang makapagpatuloy sa pag-aaral dito?" tanung nya.
Ito na nga yung sinasabi ni Tina. Ano ka ba naman kasi Xyra, bakit napakapride mo?
"Anu bang kondisyon ang kailangan mo?" bahala na basta ayoko mapaalis dito.
"Sana kasi hindi ka umalis para nasabi kona sayo!"
Ayys andami pa nyang talak.
"Anu ba kasi yun? Sabihin mo na!" nakasimangot kong tanung.
"Simpli lang, ipasa mo ang mga subject ko" sabi nya.
"Anu? Hindi ko buhay ang buhay mo noh, mag-aral ka para makapasa ka wag ka sakin umasa!" paano nya nasabing simpli lang yun, eh ang hirap kaya. Bahala sya sa buhay nya.
Tumalikod na ako at aalis na pero-
"Ok fine, pero ihanda mo na ang tuition mo kung gusto mo pang manatili dito, pero about sa scholar mo, mawawala na yun."
Napahinto ako sa sinabi nya. Hindi maaaring mawala sakin ang scholar ko. Kaya no choice na. Humarap muli ako sakanya.
"Oh sige na!" sabi ko.
Lumapit sya sakin ng nakangiti at inabot nya ang kamay nya upang makipagshake hands.
Tinanggap ko nalang kahit ayoko, pero honestly ang lambot ng kamay nya.
Nandito ako ngayon sa locker ko para ilagay yung mga gamit ko.
Pagtalikod ko, bigla akong napahinto dahil may tatlong babaeng humarang sa dadaanan ko.
"Bago ka lang dito noh?"- girl #1.
"Ang lakas ng loob mong sigawan at tawagin unggoy si Prince Yuhan ah!"- girl #2.
"Akala mo kung sinu ka! Eh hampas lupa ka lang dito eh"- girl #3.
Hinawakan ni girl #2 yung buhok ko at hinila.
Aray ko, masakit ah.
"Anung pimagmamalaki mo?" sabi pa nya.
"Aray ko bitawan mo ko!" agal ko, ang sakit na kasi ng anit ko.
Binitawan nya ako pero bigla ko naman naramdaman ang palad nya sa kaliwang pisngi ko.
Aray, ang sakit nun ah.
"Subukan mo pang tratuhin si Prince Yuhan ng ganun, dahil hindi lang ganyan ang aabutin mo"
Sabi nya saka umalis na sila.
Ang sasama nila, aray ang sakit parin ng pisngi ko, palagay ko namula na ito.
Kasalanan ng Yuhan na yun kung bakit ako nagkakaganito.
Makalipas ang ilang linggo. Ayun ginawa ko na nga yung kondisyon ng mokong na yun.
Tuwing mag quiz, kung anu yung score ko, yun din ang score nya.
Napaka anfair talaga, nagpapakahirap akong mag-aral samantalang sya nagpapakasaya lang.
Oo pumapasok nga sya lagi pero hindi naman nakikinig sa lecture ng teacher, laging nakasuot ng headphone eh.
Isa pa namimiss kona ang mga kaibigan ko, minsan ko lang kasi sila makasama dahil itong mokong na to ang palagi kong nakakasama.
Simula ng tanggapin ko ang kondisyon na to, wala ng naging magandang araw ko.
Bukod sa lagi nya akong pinaglalaruan at iniinis, lagi pa akong inaaway ng mga bruha nyang fans.
This guy is so very annoying me. Kung hindi lang yung scholar ko ang habol ko matagal kona syang Pinatay.
Ah teka, hindi naman po ako mamamatay tao este unggoy, I mean matagal na akong lumayas sa school na to.
......To be Continue....
- Writer
