Chapter Fifty-Five
SAMANTHA
NAULINIGAN ko na may kausap si Sebastian sa kanyang cellphone.
Alam kong ang kaibigan ng namatay niyang kuya ang kanyang kausap.
Nang bumangon siya ay nagpasya na rin akong sumunod.
“Good morning. Magpahinga ka muna mahal. Wala ka namang pasok,” aniya nang makitang gising na ako.
“Ipagluluto kita ng almusal mahal,” sagot ko saka ko tinupi ang aming kumot.
“Kaya ko naman mahal ko. Ako na lang. Matulog ka na muna,”
“Ayaw. Gusto nga kasi kitang ipagluto at saka hindi na ako inaantok,” pagpupumilit ko.
“Okay Ma'am. Pero bigyan mo muna ako ng morning kiss,” wika niya saka lumapit sa akin habang nakanguso.
“Hindi pa ako nagsisipilyo mahal. Nakakahiya,” sagot ko sabay takip sa aking bibig.
“Naku po! Sa tagal ng ating pagsasama ngayon ka pa mahihiya at malapi
