Mabibingi na yata ako sa sobrang tahimik ng biyahe. As if he’s mad or something as he drives the car silently. He’s not the kind of Rio I’ve used to know. Don’t get me wrong but… bakit para yatang iba siya sa Rio na una kong natagpuan noon?
Siguro nasanay lang talaga ako na makita ang ganoong side niya. Sadyang nakasanayan ko na rin yata na makita siyang mabait at mahiyain. Kung ikukumpara kasi ngayon, parang wala siya sa sarili niya. Siya `yong tipong nakikitaan ng galit at pagtatampo— mga bagay na ni minsan ay hindi man lang niya intensyonal na ipinakita sa akin.
“A-are you mad?” lakas-loob kong tanong habang seryoso siya sa pagmamaneho. Halos magsalubong na ang mga kilay niya nang tingnan ko siya.
Effortlessly, he shook his head. “No, I’m not.”
“Kung hindi, bakit parang
