Chapter 17

1331 Words

Pabiro ko na lamang tiningnan si Marion Devan nang masama bago itinuloy ang pag-aayos ng mga bulaklak sa center worktable. Pinuputulan ko ang mga tangkay habang pilit na ibinabalik ang propesyonal kong wisyo, pero si Marion, parang wala talagang balak tumigil sa panunukso. “How long would you cage yourself as NBSB?” natatawang tanong pa niya, looking at me with genuine, brotherly concern. As long as hindi ko pa natatagpuan ang katulad mo, sa isip-isip ko. Sino ba naman kasi ang ayaw sa lalaking katulad niya? Stable ang career, maalaga, loyal, at hindi nakakalimutang mag-effort para sa taong mahal niya lalo na ngayong Valentine's Day. Tiningnan ko siya saka umirap. “I’m happy being entitled as NBSB.” Pagkasabi ko niyon ay ibinaba ko ang tingin ko saka itinuloy ang pagpupugot ng tinik sa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD