“ADAM Morris.”
Kakalabas niya lamang niyon sa bathroom nang maabutan niya ang kaniyang Lola na naghihintay sa kaniya sa may pinto ng kaniyang kuwarto. Hindi niya naman mabasa ang emosyon nito.
Ngunit alam niyang may kakaiba rito—seryoso ang kaniyang mukha. Simula bata pa lamang si Adam ay kilala niya na ang kaniyang Lola Quanda. Alam niya na kung siya ba’y galit, malungkot o seryoso.
Sa puntong ‘yon. He knew that his grandmother was serious. Napaisip na kaagad siya kung tungkol saan ba ang pag-uusapan nila. Halata naman na sila’y magkakaroon ng pag-uusap.
“Yes po, ‘La?” he asked. Pinupunasan niya na no’n ang kaniyang buhok ng malinis niyang tuwalya. Papadilim na sa labas at maya-maya lamang ay nandito na sa bahay nila ang kaibigan niyang si Xander.
Susunduin kasi siya nito sapagka
