Antihero

CHAPTER 16

WALA sa bukabularyo ko ang mag hintay kaya naman to kill some time I decided to go shopping while waiting for chelsey.

Three hours rin ako nag shopping kaya nang magutom ako ay pumunta ako sa Itallian Restaurant para kumain. Ngayon ko lang narealized, this restaurant is own by Haru's family. Nawa'y wala akong hudas na makitang umaaligid.

I love being alone, kapag kasi mag isa ka wala kang aalalahanin na kasama mo kung komportable ba siya sa'yo.

Dumating na ang order ko na pagkain kaya naman agad na nag simula na akong kumain, gutom na gutom na rin ako. Ang sarap ng pagkain, I love itallian food.

Masaya akong kumakain, nang may makatabig sa drinks ko dahilan para madumihan ang suot kong dress. Sisigawan ko na sana ang salarin pero nang iangat ko ang aking paningin sa salarin at makilala siya ay agad na kinontrol ko ang aking galit.

”Oh my gahd, I'm so sorry! Hindi ko sinasadya,” nanlalaki ang matang nakatingin siya sa dress kong nadumihan habang humihingi ng pasensya.

What the hell is happening? Wala akong nabasa sa novel na may ganitong eksena na nangyari. Is this happening because of me? Simula noong napunta ako dito ay nag bago na ang takbo ng istorya, tinigil ko ang kasal at may mga extra ako na nakilala. Wait, this is good! It means that there's a one hundred percent possibility that I can change my fate.

First, I need to calm down or else ako ang magiging masama.

“No, don't worry. I'm okay,” ngiting sambit ko.

“I'm sorry,” kumunot ang noo ko dahil patuloy pa rin siya sa pag hingi niya ng tawad at sa pagpupunos sa dress ko.

“It's okay. Don't worry too much,” ilang beses ko iyon sinambit pero parang wala siyang naririnig.

Paulit-ulit siyang malakas na humihingi ng tawad sa akin pagkatapos ay gamit ang hawak niya na tissue ay pinupunasan niya ang aking suot na dress, but it got worse dahil may dumi rin ang tissue na hawak niya dahilan para mas lalo lang na nadumihan ang dress ko.

“What the?! Just stop!” hindi ko napigilan ang aking boses na lumakas at galit na tumayo.

“Ahhh!” nagulat ako nang bigla na lamang siya bumagsak sa sahig.

“Oh my gahd!”

“What's wrong with her? The poor girl is already saying sorry.”

“She pushed her just because of her dress? Bitch.”

“Sorry, I-I didn't m-mean to...”

What the hell?! Why the fvck is she crying?! Is she making a scene here?! The fvck is wrong with her head?! Kapag ako nainis ibabalibat ko sa kaniya itong lamesa.

“What's going on here?” may pamilyar na boses ang sumingit sa amin.

Nang ilipat ko ang aking paningin sa kaniya ay nakita ko si Haru na salubong ang kilay, he's in a black suit while Soleil is in a baby pink dress. Are they dating? Hah! Sa dinami-dami pa nang kakainan ko ay dito pa ako kumain kung nasaan ang mga hudas na nilalayuan ko.

“I-I accidentally...”

Hindi man lang niya mapaliwanag ng maayos ang maling nagawa niya sa akin. Just say it, natabig mo ang drinks ko dahilan para matapon sa akin iyon and you make it worse too.

“I'm so sorry. I am such a disaster,” naiiyak niyang pag hingi ng dispensa.

Gusto ko siyang sigawan pero magmumuka na naman akong kontrabida kung gagawin ko iyon.

“I am really okay,” kumuha ako ng tissue sa table at pinunasan ang aking dress. “It's not a big deal. You only spilled a drinks on me and wipe my stained dress by a dirty tissue,” pinagkadiinan ko ang huling litanya ko para naman malaman nilang lahat ang pagkakamali ng bruhang ito.

Hindi ko alam kung nananadya ba siya o talagang bobo lang siya eh. Isipin niyo 'yon, ang ipangpunas niyo sa madumi ay marumi din? Isa pa, hindi ko alam kung paano niya natabig ang drinks ko na nasa table gayong ang laki naman ng space para makapag lakad siya ng maayos.

“Here,” hindi ko naitago ang pagtaas ng aking isang kilay nang isuot sa akin ni Haru ang black suit niya para matakpan ang dumi sa dress ko, nag salubong rin ang kilay ko nang mapansin ko ang tagong masamang tingin sa akin ni Soleil.

Hah! Now I get it, Soleil is one of those girls who is hypocrite. This motherfvcker, the game is on.

“No. I don't need it,” tumayo na ako at hinubad ang black suit niya tsaka nilagay iyon sa table. “I disturb your date so I will go now, enjoy.”

Ngumisi ako pagkatapos ay hinawakan na ang mga shopping bags ko, umalis na ako at iniwan sila.

Hindi sa akin nakaligtas ang maalat na mukha ni Soleil, I guess this is not a bad day. Nakilala ko ang tunay na Soleil sa likod ng inosente nitong mukha, nakita ko rin ang maasim na mukha ni Haru nang hindi ko tinanggap ang black suit niya. I feel great.

She wants to play victim pero sorry siya, dahil hindi mangyayari ang kagustuhan niya. Kung kay Nisha niya iyon ginawa ay baka nag tagumpay pa siya pero hindi sa akin dahil mautak ako. But she's good, that's how she win Haru in the novel, by playing a victim. While Nisha became a villain because of that.

But heck, I can feel my guardian angel following me from behind. Kanina ko pa rin nararamdaman ang tingin niya simula no'ng makaalis ako sa bahay namin. Gustuhin ko man makita ang mukha niya pero ayokong lumingon sa dereksyon niya dahil baka mapansin niyang alam ko na nakasunod siya sa akin, even if my mind is occupied by Soleil earlier I can still feel his eagle like gaze.

Habang naglalakad ako pabalik sa parlor ay saktong tinawagan ako ni Queenie, she said finish product na daw niya si Chelsey kaya mabilis ako na naglakad pabalik.

When I got there, the first person that caught my eye was the most beautiful girl in the room. She has porcelain skin, her beautiful brown eyes is looking at me, she looks fierce with her maroon lips and maldita eyebrows.

The only lame on her is her clothes. But heck! I am right, she's beautiful. Hindi na rin niya suot ang salamin niya kaya wala nang bahid na pagka-nerd sa kaniya.

I gave a tip to Queenie after, tuwang tuwa naman ang bakla.

Natapos na rin kami sa parlor kaya pumunta naman kami sa kilalang women's botique. Ang mamahal ng mga presyo ng dress dito but nevermind that, I am hella rich. This is the perfect time to enjoy and spoil myself.

“Welcome, Ms. Zelenia."

Tulad kanina ay binati rin ako ng isa sa mga sales lady doon at agad na nag close ang boutique nang makapasok kami. They prioritize us, even the manager here greeted me.

“Give me the good and expesive one you have! And Chelsey, try it all on you!” malakas kong sambit kaya naman halos lahat ng sales lady ay kumilos para kuhanin ang mga dress na nakikita nilang maganda at tinulungan si Chelsey na isuot iyon, nahihiya man at naguguluhan ay sumunod pa rin si Chelsey.

She tried every dress na gusto kong ipasuot sa kaniya, bawat dress na sinusuot niya ay ipinapakita niya sa akin.

Umabot ng isang oras at natapos na rin kami.

Halos lahat ay bagay sa kaniya kaya sa huli ay binili ko na lang rin lahat ng iyon, mukhang pagod na pagod na siya kaya naman pumunta kami sa isang restaurant para kumain at makapag pahinga siya.

Pansin ko rin ang hirap niya sa paglalakad dahil sa stiletto na suot niya pero tiis ganda lang siya, sobrang ganda na niya kaya naman lahat ng tao dito sa mall ay nakatingin sa amin.

May nakikita pa ako na kinukuhanan kami ng larawan, but I didn't mind it. I love attention remember? Pero si Chelsey ay nakababa ang paningin at pulang-pula na rin ang mukha sa sobrang hiya.

“Chin up,” utos ko sa kaniya kaya napipilitan siyang ideretso ang kaniyang paningin. “Smile. You are beautiful,” mas lalo siyang namula nang purihin ko siya dahilan para matawa ako.

Nang makarating kami sa restaurant ay in-order ko siya ng pagkain.

“I-Ikaw? Hindi ka ba kakain?” palingon-lingon siya sa paligid.

Sobrang conscious niya na sa tuwing may makikita siyang tao na titingin at mamamangha sa kaniya ay mamumula ang kaniyang mukha at bababa ang kaniyang paningin sa lapag.

“I just ate while waiting for you kanina kaya kainin mo lahat 'yan.”

“P-Pero hindi ko makakain lahat ng ito, s-sobrang dami.”

“No! Kumain ka,” madiin kong utos kaya wala siyang nagawa kundi sundin ako.

Pinapanood ko lang siya kumain at kapag makikita niyang nakatingin ako sa kaniya ay mamumula siya sa hiya. She's cute, naaalala ko sa kaniya si Cal.

Nang matapos siya kumain ay nag order ako ng drinks para sa amin dalawa, para habang nagpapahinga kami dito ay may iniinom kami.

“W-Why are you doing this?”

To be continued!