Heather's POV
I bit my lower lip at tahimik na umiyak ng nakasakay na ako sa kotse ni Bree. Natutulog na sa backseat si Chelsea. Im so proud of myself kasi hindi man lang ako naiyak o nabulol habang kausap kanina si Dos at Marie. Akala ko kaya ko na siyang harapin, akala ko wala ng sakit, akala ko lang pala. Parang napukaw ang pagmamahal ko para sa kanya na pilit kong inililibing sa pinakamalalim na parte ng puso ko. And she's already happy with Marie. How could she, siya na nga ang nanloko siya pa ang agad na nakapagmove-on. This is so unfair. Pinipigilan kong hindi mapahagulhol dahil baka magising si Chelsea.
Pinunasan ko ang mag luha ko at ilang beses na huminga ng malalim hanggang sa natigil na ang pag agos ng mga luha ko. Minaubra ko na ang sasakyan pauwi.
Karga-karga si Chelsea
