The Devil in My Bed-SPG

Chapter 17-SPG

Nagising si Lhevie sa malawak na kama at agad na sinalubong ng isang nakabibinging katahimikan. Kinapa niya ang kabilang panig ng kutson at malamig iyon. Napamulagat siya. Wala na si Niccolo. Ang tanging naiwan ay ang gusot sa unan at ang amoy ng kanyang pabango na tila nakadikit na rin sa balat ni Lhevie. Kaagad siyang napabangon at nakahinga nang maluwag.

“Salamat naman at wala siya,” aniya. Kagabi ay halos mahimatay na siya sa takot.

May maikling note sa side table kaya kinuha niya iyon at binasa.

“Business called. Stay home. Bebang will look after you. Don't go to the office today. — N.A."

Isang malalim na hininga ang pinakawalan ni Lhevie. Kahit asawa na siya, ang pakiramdam niya ay isa pa rin siyang tauhan na naghihintay ng susunod na utos. Nakagat niya ang kamay niya at hindi nga siya nananaginip.

Tumayo na siya at kumakalam na rin ang sikmura niya. Kagabi halos hindi siya makakain nang maayos sa kaba. Idagdag pa si Isabela. Kailangan niyang magpaliwanag nang mahaba-haba.

Hindi pa nga siya nakakapasok ng kusina ay rinig na niya ang boses ni Bebang.

“Ibaon mo, ibaon mo na lamang…”

“H-Hi B,” nahihiyang bati niya rito.

Lumiwanag ang mukha nito at nilapitan siya saka pinaupo.

"Tinanghali ang aking senyorita. Aba’y nabembang siguro ito kagabi. Ano? Masarap ba ang boss ko? Putragis ka ha, ako itong nag-i-imagine noon, ikaw ang nabiyayaan. Ano? Nakita mo na ba ang mga tattoo niyang napakasarap padaanan ng dila?” anito at tila kinikilig pa at gigil na gigil.

Napangiwi naman si Lhev sa narinig. Kahit ano na lang talaga ang lumalabas sa bibig nito. Kasalukuyan itong nagluluto ng tanghalian, suot ang isang apron na may burdang virgin since birth.

“Hindi ka puwedeng mag-deny at parang hinigop lahat ng dugo sa katawan mo oh. Mukha kang lantang gulay na hinaluan ng gatas!"

Napairap si Lhevie at umayos ng kaniyang pagkakaupo.

“Bebang, puyat lang ako. Maraming iniisip."

"Iniisip o ginagawa?" sabat nito saka humagalpak ng tawa si Bebang.

“Sus, Lhevie! Huwag mo akong ma-Maria Clara rito. Alam ko ang galawan ni Sir Niccolo. 'Yung mga titig pa lang nu’n kagabi, parang gusto ka nang gawing palaman sa sandwich. Kamusta ang performance? Naka-points ba ang bossing ko?”

"Anong performance? Wala namang nangyari kagabi, Bebang," seryosong sagot ni Lhevie.

Tumigil si Bebang sa paghahalo ng niluluto at hinarap siya habang nanlalaki ang mga mata.

“Taragis! Walang nangyari? Anak ng…Pinatulog ka lang? O baka naman 'yung stick ni, Niccolo ay display lang?"

"Bebang! Ang dumi ng isip mo!" sigaw ni Lhevie at ramdam ang pag-init ng pisngi.

"Dumi? Huy, reality check! Mag-asawa na kayo. At si Sir Niccolo 'yan, ang lalakeng pinapangarap ng lahat pero ikaw ang nakasungkit. Kung ako sa 'yo, bes, kahit hindi mag-utos 'yan, ako na ang luluhod sa harap niya. Gets mo? Luluhod?" Kindat ni Bebang na may kasamang malisya.

"Para saan? Hindi naman siya santo para dasalan no. Saka hindi kasama sa pinirmahan ko ‘yan,” inosenteng sambit ni Lhevie.

Napahawak si Bebang sa noo niya.

“Ay ang bobita naman! Napaka-inosente mo!

Hindi pagdarasal ang gagawin mo kapag nasa harap ka ng 'altar' ni Sir Niccolo. Isusubo mo ang biyaya, Lhev! Ang biyaya!" giit niya.

Hindi agad nakuha ni Lhevie ang joke kaya nakatitig lang siya kay Bebang.

“Hindi kita maintindihan,” aniya rito.

Ngumisi namannitonsa kaniya. Halatang may nais ipaabot na kakaiba.

“Hindi ba may santol? Alam mo ba ‘yon? Tapos may saging?” hinay-hinay nitong tanong.

“O-Oo alam kong prutas sila,” sagot niya.

Nangasik naman ang mukha ni Bebang.

“Ito naman eh, dapat siguro sa ‘yo iyong term na talaga hindi na iyong mga kamukha lang nila. Lhevie, santol o itlog ibig sabihin nu’n bayag. Bayag ng asawa mo, bayag ni senyorito. Saging naman o kaya pipino, upo, sandata o ano pa man, b***t niya. t**i, p***s ganoon. Gets mo na?” paliwanag ni Bebang.

Nang mapagtanto niya ang ibig sabihin nito ay halos mabilaukan siya sa sariling laway.

"Bebang! Kadiri ka!"

"Sinasabi ko sa ‘yong bata ka ngayon lang ‘yan. Kadiri pero masarap! Sanayan lang 'yan. Tang-ina nito. Kapag nasimulan mo na, baka ikaw na ang humabol-habol sa kanya na parang asong ulol," wika ulit ni Bebang.

“Pero seryoso, Lhevie ha, payong kapatid, maghanda ka mamaya. Kapag bumalik 'yun, siguradong bawi 'yun sa puyat. Ihanda ang katawan, ihanda ang kaluluwa, at higit sa lahat eh ihanda ang p**e mo. Mamayang gabi mangyayari ang total eklipse sa mansyong ‘to! Isang kapana-panabik na sagupaan. Putragis!” kinikilig nitong sambit at napahawak pa sa talong.

Hindi naman makapaniwala si Lhev sa nakikita.

Kinagabihan, ang mansyon ay muling binalot ng madilim at malamig na aura. Alas-otso, alas-nuebe, alas-diyes. Nakaupo si Lhevie sa dulo ng kama, suot ang isang manipis na itim na nightgown na iniwan sa kanyang closet. Mga bagong damit at gamit. Wala na ang mga dati niyang damit at mukhang ipinatapon na.

Tahimik ang paligid, ang tanging naririnig ay ang t***k ng sarili niyang puso. Sa bawat minutong lumilipas, lalong bumibigat ang kanyang kaba. Naalala niya ang kontratang nilagdaan niya. Ang tungkulin niya bilang asawa. Ang pagsuko ng kanyang puri sa lalakeng nagmamay-ari na ng kanyang buhay.

Sa sobrang pagod at kaba, hindi namalayan ni Lhevie na dinalaw na siya ng antok. Nakatulog siya nang nakaupo, nakasandal ang ulo sa headboard ng kama.

Naalimpungatan siya nang maramdaman ang isang kakaibang init. May kung anong malambot ngunit mapang-angkin na dumadampi sa kanyang leeg. Isang pamilyar na amoy ng whiskey, tobacco, at ang matapang na masculine scent ni Niccolo.

"Niccolo..." ungol niya, at dahan-dahang iminumulat ang mga mata.

"You waited for me," bulong ni Niccolo. Ang boses nito ay paos, tila galing sa isang mahabang gabi ng pakikipaglaban. Nakapatong ang kanyang mga kamay sa magkabilang gilid ni Lhevie, kinukulong ito sa ilalim ng kanyang dambuhalang katawan.

"Anong oras na?" mahinang tanong ni Lhevie. Ang silid ay madilim, tanging ang liwanag ng buwan mula sa veranda ang nagbibigay ng anino sa mukha ni Niccolo.

"It doesn't matter," sagot nito. Muling ibinaon ni Niccolo ang kanyang mukha sa leeg ni Lhevie, nilalanghap ang bawat pulgada ng balat nito.

“You smell like innocence, Lhevie. It’s making me lose my mind."

Naramdaman ni Lhevie ang paggapang ng mga kamay ni Niccolo sa kanyang hita, dahan-dahang itinataas ang manipis na tela ng kanyang suot. Ang bawat haplos nito ay tila nakakapaso.

"N-Niccolo, sandali..." pigil ni Lhevie, ang kanyang mga kamay ay nakapatong sa dibdib ng asawa.

“Hindi ko alam ang gagawin, n-natatakot ako,” kinakabahan niya g wika.

Tumigil si Niccolo at tumingin nang diretso sa mga mata ni Lhevie. Sa dilim, ang kanyang mga mata ay tila nagniningas na uling. Umaapoy nang stable lang.

“Look at me, Lhevie,” he whispered. Ang hininga nito ay tumatama sa taenga niya. Sumunod naman ang dalaga.

"You don't have to do anything. Just surrender. Follow my lead. Remember the contract? You signed yourself over to me. I made it clear to you. s*x is your responsibility. Tonight, I am collecting my payment."

Hindi ito tanong. Isa itong utos.

Dahan-dahang iniyuko ni Niccolo ang kanyang ulo at sinakop ang labi ni Lhevie. Ang halik ay nagsimulang mabagal, halos mapang-akit, hanggang sa naging mapusok at puno ng pangangailangan. Napakapit si Lhevie sa leeg ni Niccolo, ang kanyang kawalan ng karanasan ay mas lalong nagpapadilim sa pagnanasa ng binata.

"Niccolo, I-I’m a virgin," bulong ni Lhevie sa pagitan ng mga halik.

"I know," sagot ni Niccolo, ang kanyang mga mata ay puno ng pag-aari.

“And I want you to remember every second of it. I want the pain, the pleasure, and the sound of your voice calling my name to be the only thing that exists in this world."

Dahan-dahang hinubad ni Niccolo ang kanyang suot na polong may bahid pa ng gabi, habang ang kanyang mga mata ay hindi inaalis kay Lhevie. Ang kanyang matitigas na muscle at ang malawak na dibdib ay tila isang pader na handang daganan ang pagkatao ni Lhevie.

Napalunok na lamang ang dalaga at hindi alam ang gagawin. Something twitched inside her. The thrill, the sensation, the pleasure.

Muling sumalakay ang kanyang mga labi, sa pagkakataong ito ay pababa sa dibdib ni Lhevie. Ang bawat dampi ay nagpapasinghap sa dalaga. Hindi niya alam na ang katawan niya ay kaya palang makaramdam ng ganoong klaseng init. Napakapit pa siya sa buhok nito.

"You are so beautiful under the moonlight, Mrs. Altierre," ani Nicco habang dahan-dahang tinatanggal ang huling takip sa katawan ni Lhevie.

“Every inch of you is mine to explore."

He was so excited na halos lamunin niya nang buo ang asawa niya. Ilang saglit pa ay tumayo ito para hubarin ang kaniyang saplot. Napanganga na lamang si Lhevie nang makita ang hubo’t hubad nitong katawan. Napakaganda ng tattoo nito sa katawan. Lalo itong nagpakaba sa kaniya. He’s like a demi-god. Natungo ang tingin niya sa p*********i nito at kaagad na sinugod ng matinding kaba. He was undoubtedly huge. Much bigger than what she expected. Hindi niya kakayanin iyon. But the fire in his eyes is solid. He’ll take her no matter what.

Nang tuluyan na silang maging hubad sa harap ng isa't isa ay naramdaman ni Lhevie ang tunay na kahulugan ng panganib. Ang presensya ni Niccolo ay napakabigat, napaka-dominante.

"Please... be gentle," pagsusumamo ni Lhevie, ang mga mata ay nagsisimulang mangilid ang luha dahil sa halo-halong emosyon.

Hinawakan ni Niccolo ang kanyang mukha, ang kanyang hinlalaki ay pinapahid ang luha ni Lhevie.

“I will try. But you make it so hard to be patient, Lhevie. You are the perfect prey, and I’ve been hungry for far too long,” sagot nito at sininghot ang bandang leeg niya at para naman itong na-intoxicate.

Dahan-dahang pumatong si Niccolo sa kanya. Ramdam ni Lhevie ang bigat at ang tigas ng katawan nito na nakadikit sa kanyang malambot na balat. Ang bawat haplos ni Niccolo sa kanyang mga maseselang bahagi ay nagpapayanig sa kanyang buong mundo.

Nang maramdaman ni Lhevie ang unti-unting pagpasok ni Niccolo ay napakapit siya nang mahigpit sa braso nito. Isang matalim na sakit ang gumuhit sa kanyang katawan, dahilan para mapatili siya nang mahina at mapa-iyak.

"Shhh... breathe, Lhevie. Just breathe for me," bulong ni Niccolo, pinupunuan ng mga halik ang noo at pisngi ni Lhevie. Huminto siya at binibigyan ng oras ang katawan ng asawa na masanay sa kanya.

“You’re doing so well. Stay with me."

Habang tumatagal, ang sakit ay unti-unting napapalitan ng isang kakaibang sensasyon, isang klase ng sarap na hindi kailanman naisip ni Lhevie na posible. Ang bawat galaw ni Niccolo ay tila isang tula ng dominasyon at pagsuko. Ang silid ay napuno ng tunog ng kanilang mabibilis na paghinga at ang mahihinang ungol ni Lhevie na tumatawag sa pangalan ni Niccolo.

"Niccolo... oh god, Niccolo!"

"Yes, baby. Call my name. Tell me who you belong to," udyok ni Niccolo, lalong binibilisan at pinalalalim ang bawat pagtulak.

Ang kanyang mga ugat sa leeg ay litaw na litaw, ang kanyang mukha ay larawan ng purong pagnanasa.

“Ahhh! f**k!”

“Ooohhh! N-Niccolo! Ahhh!”

Sa huling sandali ay naramdaman ni Lhevie ang isang pagsabog ng emosyon at sensasyon na nagpahina sa kanyang buong pagkatao. Napayakap siya nang mahigpit kay Niccolo habang ang lalaki naman ay nagpakawala ng isang malalim na ungol saka ibinubuhos ang lahat sa loob ni Lhevie.

Nanatiling nakayakap si Niccolo sa kanya, ang kanilang mga puso ay tila nagkakarera pa rin. Hinaplos ni Niccolo ang pawisang buhok ni Lhevie at hinalikan ito sa tuktok ng ulo.

"You're officially an Altierre now, Lhevie. In every sense of the word," bulong ni Niccolo bago siya tuluyang hilahin sa isang mahimbing na tulog. She was too tired to answer.

Bago pa nga siya makapikit ulit ay napaungol siya nang bigla nitong hawakan ang p********e niya saka nilaro-laro iyon. Hindi nga nagtagal and he was on top of her again and again. He claimed her so many times hanggang sa hindi na niya nakayanang sumagot sa mga halik nito.