The Devil in My Bed-SPG

Chapter 19

Ang hangin sa labas ay malamig, ngunit ang distansya sa pagitan ng kanilang mga katawan ay naglalagablab sa apoy. Mariing nakasandal si Lhevie sa malamig na railings ng veranda, habang ang dambuhalang katawan ni Niccolo ay tila isang pader na humaharang sa anumang kawalan.

"Niccolo... ang mga tao sa baba..." pagsusumamo ni Lhevie.

Ang kanyang boses ay nanginginig, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa tensyong bumabalot sa bawat himaymay ng kanyang pagkatao.

"There are no people, Lhevie. Only me. Only us," paos na sagot ni Niccolo.

Hinawakan ni Niccolo ang panga ni Lhevie at pilit itong iniharap sa kanya. Ang mga mata ng lalaki ay tila nagniningas na uling na puno ng selos na hindi nito magawang itago.

"Look at me. Tell me, kanino ka lang dapat tumitingin? Kaninong kamay lang ang may karapatang humawak sa 'yo?"

Napalunok si Lhevie.

“Sa 'yo... sa 'yo lang, Niccolo."

Isang mapait at mapang-angking ngisi ang gumuhit sa labi ni Niccolo.

“Good. Because the moment that f*****g Luca touched you, I wanted to break every bone in his body. I don't care if he's my business partner. I don't care about the deals. You are the only investment I am willing to kill for."

Bago pa makasagot si Lhevie ay muling sinakop ni Niccolo ang kanyang mga labi. Ang halik na ito ay hindi katulad ng kagabi na may halong pag-iingat. Ito ay agresibo, mapusok, at nagdedeklara ng digmaan. Ramdam ni Lhevie ang lasa ng whiskey at ang pait ng selos sa bawat pagdiin ng labi ni Niccolo.

"Niccolo... ahh..." ungol ni Lhevie nang maramdaman ang mga kamay ni Niccolo na mabilis na gumapang sa ilalim ng kanyang suot na manipis na damit.

Ang mainit na palad ni Niccolo ay humahaplos sa kanyang beywang paitaas, tila hinahanap ang bawat pulgada ng balat na nais nitong angkinin muli. Isang matinding kuryente ang dumaan sa gulugod ni Lhevie. Sa kabila ng sakit ng katawan mula kagabi, ang kanyang pagkatao ay muling nagigising sa ilalim ng mga haplos ng asawa.

"I told you last night, didn't I? I want you to remember every second," bulong ni Niccolo sa kanyang tainga, habang ang mga labi nito ay bumababa sa kanyang leeg, eksakto sa mga "love bites" na ginawa nito.

“I want to overwrite his touch. I want my scent to be the only thing that stays on your skin."

"Nababaliw ka na," hiningal na sabi ni Lhevie, habang ang kanyang mga kamay ay nakakapit sa matitigas na braso ni Niccolo para hindi siya tuluyang matumba.

"I am crazy about what belongs to me," sagot ni Niccolo.

Bigla nitong iniangat ang isang binti ni Lhevie at isinampa sa kanyang beywang, dahilan para mas lalong magdikit ang kanilang mga katawan. "

Did you like it when he called you a goddess? Because to me, you're not just a goddess. You're my religion. And tonight, I’ll make sure you won’t be able to say anyone else’s name but mine."

Sa gitna ng kainitan ng sandali, isang malakas na kalabog ang narinig nila mula sa loob ng kwarto.

"SIR! SENYORITA! HUWAG KAYONG MAGULO RIYAN SA LABAS, BAKA MAHULOG KAYO! SAYANG ANG LAHI!" sigaw ni Bebang mula sa kabilang panig ng pinto.

“NAG-IWAN AKO NG PRUTAS SA SIDE TABLE! PAMPALAKAS NG TUHOD! KAIN MUNA BAGO BAKBAKAN!"

Napatigil ang dalawa. Napasandal si Niccolo sa railings at napahawak sa kanyang noo, pilit na pinapakalma ang sarili habang humihinga nang malalim. Si Lhevie naman ay halos mamatay sa hiya, mabilis na inayos ang kanyang damit at lumayo nang kaunti.

"That old hag... I should really fire her," mariing sabi ni Niccolo, pero bakas ang bahagyang amusement sa kanyang boses.

"Ha? Huwag naman, ang bait ni Bebang," depensa ni Lhevie, habang pilit na itinatago ang kanyang ngiti.

Hinarap siya ulit ni Niccolo. Wala na ang galit sa kanyang mga mata, ngunit ang pagnanasa ay naroon pa rin, mas stable, mas malalim. Lumapit siya kay Lhevie at hinalikan ito nang marahan sa noo.

"Go inside. Eat the fruits that crazy woman brought. I need to take a cold shower before I do something we both won't be able to walk away from."

Pinanood ni Lhevie si Niccolo na pumasok sa banyo. Napahawak siya sa kanyang dibdib, dinarama ang mabilis na t***k nito. Alam niyang sa bawat oras na lumilipas, ang "kontrata" ay unti-unti nang naglalaho, at ang totoo nilang nararamdaman ang siyang unti-unting namumuo.

Ngunit sa likod ng kanyang isip, isang tanong ang hindi mawala-wala. Hanggang kailan magiging sapat ang pagnanasa para panatilihin siyang asawa ng isang Niccolo Altierre?

Napahinga siya nang malalim at tanging ang liwanag na lamang mula sa buwan ang nagsisilbing tanglaw. Paglabas ni Niccolo mula sa banyo ay tanging tuwalya lamang ang nakabalot sa kanyang matitigas na balakang. Ang mga patak ng tubig ay dahan-dahang gumagapang pababa sa kanyang matitigas na abs, at ang kanyang mga tattoo ay tila mas lalong naging buhay sa ilalim ng madilim na paligid.

Si Lhevie ay nakaupo sa gilid ng kama, suot ang isang manipis na lace nightgown na halos wala nang itinatago. Nang magtama ang kanilang mga mata, ang hangin sa loob ng kwarto ay tila nawala.

"I told you to eat," paos na wika ni Niccolo habang papalapit sa kanya. Ang bawat hakbang nito ay puno ng awtoridad.

"H-hindi ako gutom," bulong ni Lhevie. Ngunit ang totoo, ang gutom na nararamdaman niya ay hindi para sa pagkain.

"Really?" Isang mapang-uyam na ngisi ang gumuhit sa labi ni Niccolo. Hinawakan niya ang panga ni Lhevie at itinaas ito para magtama ang kanilang mga paningin.

“Because your body is telling me a different story."

Hindi na hinintay ni Niccolo ang sagot ng asawa. Sinakop niya ang labi ni Lhevie sa isang halik na tila gustong ubusin ang hininga nito. Marahas pero puno ng pangangailangan.

Itinulak niya si Lhevie pahiga sa malambot na kutson at agad na pumatong sa ibabaw nito.

"Niccolo... ohh!" napasinghap si Lhevie nang maramdaman ang bigat ng asawa.

"Tonight, I won't be gentle, Lhevie. I want to hear you scream my name until your throat is sore," bulong ni Niccolo bago ibinaon ang kanyang mukha sa pagitan ng mga dibdib ni Lhevie.

Mabilis na tinanggal ni Niccolo ang manipis na tela na nakabalot kay Lhevie. Nang tuluyan na siyang maging hubad sa paningin ng asawa, naramdaman ni Lhevie ang init ng titig ni Niccolo.

"You are so f*****g beautiful," mura nito bago muling sumalakay ang kanyang mga labi sa maseselang bahagi ng katawan ni Lhevie.

"Ahhh! N-Niccolo... please..." ungol ni Lhevie habang ang kanyang mga daliri ay nakabaon sa buhok ni Niccolo. Ang bawat dila at sipsip ng asawa ay nagpapadaloy ng kuryente sa kanyang buong pagkatao.

"Please what, baby? Please stop? Or please more?" panunukso ni Niccolo habang ang kanyang kamay ay dahan-dahang bumababa, hinahanap ang "sentro" ng pagnanasa ni Lhevie.

Nang maramdaman ni Lhevie ang daliri ni Niccolo na dahan-dahang pumasok at nilaro ang kanyang p********e, napaliyad ang kanyang katawan.

“Ohhh! God... more... please, more..."

"You’re so wet for me, Lhevie. Look at how much you want me," udyok ni Niccolo. Lalo nitong binilisan ang paglalaro, dinadala si Lhevie sa rurok na hindi pa nito nararating.

"Ahhh! H-hindi ko na kaya... Niccolo! Ahhh!" Isang malakas na pagsabog ng sarap ang naramdaman ni Lhevie. Nanginig ang kanyang buong katawan habang ang kanyang mga mata ay nanlalabo sa sobrang sarap.

Ngunit hindi pa roon nagtatapos ang gabi. Tinanggal ni Niccolo ang kanyang tuwalya, at sa dilim, nakita ni Lhevie ang malaking pagkalaki ng asawa na handa na siyang angkinin muli.

"My turn," bulong ni Niccolo.

Dahan-dahan niyang ipinasok ang kanyang p*********i. Mas mabilis at mas malalim kaysa kagabi.

"F-fuck... you’re so tight," ungol ni Niccolo, ang mga ugat sa kanyang braso ay litaw na litaw habang pinipigilan ang sarili na hindi agad matapos.

"Ahhh! Niccolo! It’s... ohhh! It’s too big!" tili ni Lhevie, ngunit ang sakit ay agad na napalitan ng isang klase ng sarap na nagpapawala sa kanyang katinuan.

Nagsimulang gumalaw si Niccolo sa isang mabilis at mapusok na ritmo. Ang tunog ng kanilang mga katawan na naglalapat ay pumupuno sa tahimik na silid. Bawat pagtulak ni Niccolo ay tila umaabot sa kaibuturan ng kaluluwa ni Lhevie.

"Tell me! Whose p***y is this?” hinihingal na tanong ni Niccolo habang lalong pinalalalim ang bawat saksak.

"Y-Yours! Ahhh! Sa'yo lang, Niccolo! Ahhh! Ohhh god!"

Ang mga ungol ni Lhevie ay naging musika sa pandinig ni Niccolo. Lalo nitong binilisan ang galaw. Ang pawis nila ay naghahalo na, at ang init sa loob ng kwarto ay tila hindi na kayang palamigin ng kahit anong aircon.

"Niccolo! I’m... I’m close! Ahhh! Ohhh!"

"Stay with me, Lhevie! Together! Ahhh! f**k!"

Sa huling malakas na pagtulak ni Niccolo, sabay silang nakarating sa rurok. Isang matinding pagsabog ng init ang ibinuhos ni Niccolo sa loob ni Lhevie, habang ang dalaga naman ay napayakap nang mahigpit sa likod ng asawa, ang kanyang mga kuko ay nag-iwan ng gasgas sa balat nito.

Hinihingal silang dalawa habang dahan-dahang bumabagsak si Niccolo sa tabi ni Lhevie. Basang-basa sila ng pawis, at ang kanilang mga puso ay tila nagkakarera pa rin.

"You... you’re a monster," hiningal na tawa ni Lhevie, habang pilit na kinukuha ang kanyang hininga.

"And you’re the only one who can handle this monster," sagot ni Niccolo. Hinila niya si Lhevie palapit sa kanyang dibdib at hinalikan ito sa noo.

“Go to sleep, Mrs. Altierre. We have a long day tomorrow, and an even longer night."

Hindi na nakasagot si Lhevie. Sa sobrang pagod at sarap na naramdaman, mabilis siyang dinalaw ng antok sa bisig ng asawa.

Nagising si Lhevie na wala na naman si Niccolo sa kanyang tabi. Ang tanging ebidensya ng kanilang sagupaan kagabi ay ang mga pasapasa sa kanyang balat at ang pananakit ng kanyang katawan. Pagbaba niya, isang maikling utos lang ang iniwan nito kay Bebang. “Bring her to the office by 10 AM. No excuses.”

Pagdating sa Altierre Tower, ramdam ni Lhevie ang mga titig ng mga empleyado. Hindi alam ng lahat na siya ang asawa ng boss, pero ang tingin sa kanya ay parang isang dekorasyon lang. Pumasok siya sa opisina ni Niccolo na kabadong-kabado.

"You're late," bungad ni Niccolo nang hindi man lang nag-aangat ng tingin mula sa kanyang laptop. Suot nito ang kanyang formal suit, mukhang perpektong CEO na tila hindi ungol ang huling boses na narinig ni Lhevie kagabi.

"N-Nsira kasi ang zipper ng suot ko," palusot ni Lhevie.

"Lock the door," utos ni Niccolo. Agad namang sumunod si Lhevie. "Come here. I ordered food. I'm hungry."

Sa gitna ng malawak na lamesa ay may nakahandang sangkatutak na pagkain, mula sa sushi, steak, hanggang sa mga desserts. Akala ni Lhevie ay may meeting silang pupuntahan, pero mukhang "mukbang" ang agenda ng asawa niya.

"Maupo ka. Kumain ka," muling utos nito.

Tahimik silang kumakain. Ang tanging naririnig ay ang kalansing ng kubyertos. Walang "Kamusta ang gabi mo?" o "Masakit pa ba ang katawan mo?" Ang tensyon ay nananatiling business-like, ngunit bawat beses na magtatama ang kanilang mga balat habang kumukuha ng pagkain, tila may kuryenteng dumadaloy.

"Is the food good?" tanong ni Niccolo habang pinagmamasdan ang labi ni Lhevie na may bahid ng sarsa.

"O-oo. Salamat," sagot ni Lhevie.

Biglang tumayo si Niccolo at lumapit sa kanya. Gamit ang kanyang hinlalaki, dahan-dahan nitong pinunasan ang sarsa sa labi ni Lhevie. Ngunit imbes na bitawan siya, nanatili ang kamay nito sa kanyang panga.

"You have a responsibility, Lhevie. Remember? Whenever I want it, wherever I want it," bulong ni Niccolo. Ang kanyang boses ay naging paos, ang pamilyar na boses ay muling nagigising sa likod ng kanyang mga mata.

"Niccolo, nasa opisina tayo. May mga tao sa labas," pigil ni Lhevie, pero ang kanyang puso ay nagsisimula na namang magwala.

"This is my tower. My rules," sagot ni Niccolo. Sa isang iglap, tinabig nito ang mga natitirang pagkain sa ibabaw ng kanyang mahogany desk. Ang mga plato ay nagbagsakan, lumilikha ng ingay, pero hindi iyon pinansin ni Niccolo.

Binuhat ni Niccolo si Lhevie at isinampa sa ibabaw ng mesa. Ang lamig ng lamesa ay bumunggo sa mainit na hita ni Lhevie, na naging dahilan para mapasinghap siya.

"I've been thinking about this all morning. While I was in my meetings, while I was talking to investors. All I could think about was how you looked under me last night," anas ni Niccolo habang mabilis na binubuksan ang butones ng kanyang polo.

"Niccolo... ahhh!" napasigaw nang mahina si Lhevie nang maramdaman ang mainit na labi ni Niccolo na sumakop sa kanyang leeg.

"Don't hold back, Lhevie. This is office…itms soundproof," udyok ni Niccolo.

Hinubad nito ang slacks ni Lhevie at agad na nilaro ang sentro ng kanyang pagkatao. Ang bawat haplos ni Niccolo ay puno ng otoridad, tila binabawi ang bawat segundong hindi siya nakahawak sa asawa.

"Ohhh! N-Niccolo! P-please... h-huwag dito!" pagsusumamo ni Lhevie, pero ang kanyang mga binti ay kusa nang bumubuka para tanggapin ang asawa.

"I want you here. Now."

Mabilis na tinanggal ni Niccolo ang kanyang suot at sa isang malakas na tulak, pinasok niya si Lhevie. Ang mesa ay yumanig sa tindi ng impact.

"Ahhh! Niccolo! Oh god!" napayakap si Lhevie sa leeg ni Niccolo, ang kanyang mga kuko ay nakabaon sa mamahaling suit jacket ng asawa.

Ang bawat pagbayo ni Niccolo sa ibabaw ng lamesa ay may kasamang tunog ng mga papel na nagliliparan at mga gamit na nahuhulog. Ang tensyon ay abot-langit. Ang bawat ungol ni Lhevie ay pilit niyang ikinukubli sa balikat ni Niccolo, pero lalong pinapalalim ng lalaki ang bawat saksak para mapatili siya.

"Say it! Say whose property you are!" asik ni Niccolo, ang pawis nito ay pumapatak sa mukha ni Lhevie.

"Sa'yo! Ahhh! I'm yours, Niccolo! Ohhh... ahhh!"

Ang bilis ng kanilang paghinga ay sumasabay sa bilis ng galaw ni Niccolo. Sa loob ng marangyang opisina, sa gitna ng sikat ng araw na tumatagos sa glass wall, muling pinangatawanan ni Niccolo ang kanyang pag-aari.

"F-f**k, Lhevie! You're making me lose it!" sa huling mabilis na pag-arangkada, naramdaman ni Lhevie ang matinding pagsabog. Napatingala siya, ang kanyang buong katawan ay nanigas sa sobrang sarap.

"Ahhh! Niccolo! Ohhh... m-my god!"

Sumunod si Niccolo na may malalim at paos na ungol, ibinuhos ang lahat ng kanyang tensyon sa loob ng asawa habang nakasandal ang kanilang mga noo sa isa't isa.

Ilang sandali silang nanatiling ganoon, hinihingal, basa ng pawis, sa gitna ng nagulong opisina. Ngunit sa halip na yakap, dahan-dahang tumayo si Niccolo at inayos ang kanyang sarili na tila walang nangyari.

"Fix yourself. I have a 1 PM conference call," malamig na sabi ni Niccolo habang isinisara ang kanyang polo. Ang kanyang mukha ay bumalik sa pagiging seryosong CEO.

Napanganga si Lhevie. Ang kilig na nararamdaman niya kanina ay biglang napalitan ng pait. Tila ba isa iyong sampal.

Tumingin si Niccolo sa kanya, ang kanyang mga mata ay walang emosyon.

"Business as usual, Lhevie. Don't forget your place in this contract. You provided what I needed. You can go home now."

Masakit. Parang sinampal si Lhevie ng katotohanan. Tumayo siya mula sa mesa, nanginginig ang mga tuhod, at pilit na inayos ang gusot-gusot niyang damit.

"O-oo. Salamat sa tanghalian," bulong ni Lhevie bago mabilis na lumabas ng opisina, pilit na pinipigilan ang luha.

Hindi niya nakita ang bahagyang paglambot ng mga mata ni Niccolo habang pinapanood siyang lumabas, bago ito muling humarap sa kanyang laptop at bumalik sa pagiging malamig.