Matapos ang madugo at mapusok na gabi ay mahimbing na nakatulog si Lhevie. Ang kanyang hininga ay mahinahon, isang malaking kaibahan sa nangyari g bagyo na kakarating lang at kapaalis lang sa silid na iyon.
Dahan-dahang bumangon si Niccolo. Hindi bakas sa kanyang mukha ang pagod, sa halip, may isang mapanganib na ningning sa kanyang mga mata. Kumuha siya ng isang bote ng mamahaling whiskey at ang kanyang paboritong sigarilyo. Lumabas siya sa terasa, hinahayaan ang malamig na hangin ng madaling araw na humalik sa kanyang hubad na dibdib. Sinindihan niya ang sigarilyo, ang usok ay dahan-dahang sumasabay sa anino ng gabi.
Doon, sa ilalim ng buwan, isang demonyong ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi.
Takot? Hindi alam ni Niccolo ang salitang iyon pagdating sa nino man. Ang eksena kanina
