Infernus : The Devil Has Risen

Chapter 15

PAKIRAMDAM KO'Y ilang sandali na lang ang itatagal ko dito sa Ahyme. Katakatakang bigla na lamang nawala ang mga halaman na siyang pinagkukunan ko ng tubig. Dumoble rin ang init ng buong lugar, tila nagliliyab ang kalupaan sa sobrang init kahit na hindi sumisikat ang araw. Nanunuyo na ang aking lalamunan at hinang-hina na ako, nais ko na makaalis sa lugar na ito.

Nanlalabo ang paningin na pinahiran ko ang pawis sa aking noo. Nakahiga ako sa buhangin at panay ang paglunok ng sariling laway, umaasa na kahit papaano'y maibsan ang pagka-uhaw.

Nakakasilaw ang liwanag na nagmumula sa sikat ng araw, subali't may isang nilalang na biglang sumulpot sa harapan ko kaya kahit papaano ay nabawasan ang ilaw na siyang bumubulag sa akin.

"If you didn't invaded my paradise, you should have been living your best life. You deserve this, Cozbi."

Pilit kong inaaninag ang kanyang mukha subali't hindi ko magawa. Miski ang pagdilat ay tila isang malaking pagsubok para sa akin.

"I should've killed you that day," aniya sa malumanay na tinig. Ngumiti ako at batid kong nagulat siya. Hindi ko nga rin alam kung bakit sumilay ang ngiti sa mga labi ko, bigla kasing dumaan sa isipan ko ang wangis ni Morana.

"Baliw ka na yata." Iyon ang salita na huli kong narinig sa babae bago niya ako iwan sa lugar na ito.

I totally lost my consciousness and I thought that I already died after seeing Morana's face. She was smiling at me and cheerfully waving her hands while running to me. We are surrounded by a beautiful roses, green grasses, and tall trees that was swaying gracefully.

"Cozbi!" sigaw niya, bakas sa kanyang boses ang labis na tuwa kaya hindi ko napigilan ang sarili ko na mapangiti na parang isang baliw.

I was about to reach her hand when everything suddenly disappeared for a split second. The whole place became dark and was now covered in fire.

"Cozbi! Help me!"

Nang ibaling ko ang tingin kay Morana ay nakita ko siyang nakaupo sa taas ng isang poste at nakagapos ang kanyang katawan. Nagkalat sa kanyang paligid ang nangangalit na apoy. Suddenly, a group of young maiden appeared. They're wearing black cloaks and they are chanting some spell.

Akmang tatakbo ako palapit kay Morana nang may sumulpot na babae sa harap ko. Siya ang babae na bumisita sa akin kanina ang babae na nagbanta sa aking buhay.

"I'm going to kill you, Cozbi," she said nonchalantly.

I hesitantly diverted my gaze to Morana when I heard her scream. I was about to run to her when one of the maiden decapitated her. Sa sobrang takot at gulat ay hindi ko naigalaw ang buo kong katawan, nakatitig lang ako sa ulo ni Morana na gumulong sa aking harapan.

"This is the only I could kill you," bulong ng babae sa tabi ko saka humalakhak ng malakas. Tawa siya nang tawa samantalang ako ay nakatulala sa kawalan habang sinisisi ang aking sarili na hindi ko nailigtas ang babaeng mahal ko.

"I'm sorry, it's too late." Iyon ang huli kong sinabi bago bumalik ang aking kamalayan.

NAGISING SI Cozbi mula sa isang masamang panaginip. Hindi ko alam ngunit nakaramdam ako ng awa matapos ko makita ang pagpatak ng kanyang mga luha. He seemed very sad, I can sense his fear and I can even see the regrets in his eyes.

I never thought that it would kill him inside. Minaliit ko ang nararamdaman niya kay Morana at ginamit ko iyon upang saktan ang kanyang damdamin.

Nalaman ko ang tungkol kay Morana dahil sinambit niya ito nang naabutan ko siyang natutulog. Sapantaha ko ay hinahanap niya ang dalaga kaya siya napadpad sa Sehnos Realm. I can feel the guilt choking me, making me sick, making me realize that I'm a bad creature.

Gamit ang aking kapangyarihan ay muli ko siyang pinatulog at inalis ang lahat ng alaala na siyang nagpapabigat ng kanyang dibdib. Binalik ko rin ang mga halaman sa paligid upang may mapagkunan siya ng tubig na maiinom. Lahat ay ginawa ko ng palihim dahil nakatitiyak akong magagalit si Morrigan, at maaari niya akong parusahan dahil sa aking kapangahasan.

After seeing that Cozbi is comfortably sleeping, I left.

Nang bumalik ako sa aking tahanan ay naabutan ko si Morrigan na nakatayo at nakapamewang. She has this "where have you been" look on her face while just staring at me.

"Sa Ahyme ako galing. I just made sure that Cozbi isn't doing well."

Pinasok ko ang aking palad sa loob ng bulsa ng suot kong pantalon dahil nanginginig ito. Hindi ko maipagkaila na ako ay kinakabahan sa paraan ng pagkakatitig niya sa akin.

"K."

My eyes grew bigger after hearing her response. She just said 'K' and left like she didn't scare the s**t out of me. I couldn't help but to overthink, so I followed Morrigan to her office. Only to see her frowning at the pile of papers on her table.

"Gusto mo ba na tulungan kita?" tanong ko saka ngumiti nang bahagya habang inaayos ang aking buhok.

Agad na umiling si Morrigan bilang sagot kaya naman napasimangot ako. Pakiramdam ko tuloy ay alam niya ang ginawa ko sa Ahyme kaya naging malamig ang trato niya. Well, she's cold ever since but this one's a different type of cold.

Nanatili ako sa kanyang tabi at naghintay kung papansinin niya ba ako o hindi. Paglipas ng limang minuto ay hindi niya pa rin ako pinapansin kaya tumayo ako at akmang aalis.

"Stay, accompany me," she said in between her breath. I stifled a smile before throwing my body into the couch to sit. Inabot ko ang ilang papel sa kanyang mesa saka binasa iyon saka binigay sa kanya ang mga dapat niyang pirmahan, ang ilang dokumento na hindi mapakinabangan ay nilalagay ko sa itim na kahon. Mapupunta iyon sa sekretarya ni Morrigan at siya na ang bahalang kumausap sa mga tao.

Morrigan disguised herself as a young businesswoman who owns a food chain. Kailangan namin ng pagkakakilanlan upang magawa naming makihalubilo sa mga tao nang hindi sila naghihinala na kami ay galing sa ibang mundo, na kami ay espesyal at naiiba sa kanila.

Agathon followed Eazare and Aine secretly while they are wandering on the mountaintop, feeling the air and having fun together.

Simula pa nang makita niya ang dalaga ay nahulog na ang loob niya dito. Her mesmerizing smile made his heart flutter in happiness. Her eyes is like a thousand of star, sparkling and shining. Iyon ang dahilan kaya nais niyang paibigin ang dalaga. Nararamdaman niya na mabuti ang puso nito.

But it is unfortunate that Eazare met her first. Kaya naman nais niya na iwan ng kapatid ang babae subali't nakikita niya na nahuhulog din ang loob nito sa dalaga.

He is jealous because she knew his brother and they spent a lot of time together. He can also see that Aine was starting to fall for his charms. At hindi siya makapapayag na iyon ay mangyari. He wants Aine to be his lawfully wedded wife, the one who will sit on the throne next to him and rule the kingdom that he owns.

"Eazare! Wait for me!" natutuwang sigaw ni Aine saka hinabol ang binata dahil tumatakbo ito.

Agathon got irritated so he intentionally pushed his brother off the cliff using the wind and abducted Aine while she is distracted. Dinala niya ang dalaga sa kanyang kaharian at pinasuot ng magarang damit at magagandang palamuti.

"Who are you?" she asked, her eyes are visible with fear and anxiousness while Agathon is trying to touch her cheek.

Agathon is not a patient kind of man, he is easily annoyed. So he gripped her arm and pulled her closer to him. Walang nagawa ang dalaga kundi ang mapasigaw dahil sa gulat at takot na kanyang nararamdaman. Hindi niya magawang magsalita dahil nanlilisik ang mata ng binata habang nakatitig sa kanya.

"I'm scared," Aine whispered and sobbed. Agad na natauhan si Agathon kaya binitawan niya ang dalaga at umalis siya sa silid kung saan siya naroon. Bumalik siya sa bangin kung saan niya tinulak ang kapatid at sumilip sa baba. Nakita niyang nakahiga ang kapatid at pinaglalaruan ang isang bato. He's carving it using a sharpened knife.

Sumipol si Agathon upang kunin ang pansin ni Eazare.

"What are you doing down there? Tumayo ka na jan!" Eazare excitedly stood up and teleported beside his brother and showed him what he have done. Napatingin si Eazare sa kinatatayuan kanina ni Aine at agad na nagsalubong ang kilay niya nang mapansin na wala na ang dalaga.

"Where is she? Have you seen her?" tanong niya sa kapatid.

Agathon nod his head and dragged his brother back to his kingdom.

"Nasa silid siya ng ating namayapang ina. Dinala ko siya rito dahil mapanganib kung mag-isa lang siya sa lugar na iyon. You know our enemies. Don't get me wrong, Eazare. I told our servant to changed her clothes to something nice."

"Ayos lang. I know that you only want what is good for me and for someone who was special to me." Tinapik niya ang braso ni Agathon bago buksan ang pinto.

Naabutan niya si Aine na nakahiga sa kama at mahimbing na natutulog. She looked the same but there's something different about her.

NAIMULAT KO ang aking mata dahil sa aking napanaginipan. I saw her in my dreams again. The woman named Aine and the guy named Eazare.

They look happy and I was supposed to feel happy too, but I'm scared and I can't explain why.

"Buti naman at gising ka na, Morana. Eat your food, we need to talk."