Chapter 19

617 Words
Chapter 19 ZAINNAYA's POV Hindi ko alam kong magagalit ba ako o maiinis kay sister Theresa dahil hindi man lang nya sakin sinabi ang totoo, At bakit alam ni sister Theresa na nakaalala nako. " Paano po ninyo na laman na nakaalala nako!" hindi pa man ako nagtatanong Kay sister pero alam nya agad. " Patawad anak dahil hindi ko sayo sinabi!.... Nagulat ako ng makita ko kayong magkasama pero naisip ko na baka nagkataon lang, pero ng tinawag mo si Trisha ng Yanna duon ko napagtantong baka bumalik na ang alaala mo dahil Ikaw lang tumatawag sakanya ng pangalang iyon at sya naman ang tumatawag sayo ng Naya." kailan ba mauubos ang pesting luhang'to nakakainis. " Sister! parang awa nyo na po sabihin nyo na ho sakin ang totoo Kasi gulong gulo na po ako..." pag mamakaawa ko " Anak! patawad dahil kahit gustohin ko mang sabihin sayo ang totoo pero hindi ko kaya dahil Wala ako sa Lugar para sabihin sayo! Oo ako na ang tumayong pangalawang Ina mo pero ayukong pangunahan si Jaila dahil nirespito ko ang desisyon nya at kong talagang gusto mong malaman ang totoo si Jaila ang tanongin mo dahil masasagut nya iyon lahat!" hinawakan ni sister ang kamay ko Saka ako niyakap ganon din ang ginawa ni Yanna, Saganitong sitwasyon sya ang naging comforter ko. Gustong gusto Kong magalit at sumbatan si sister Theresa pero Anong karapatan ko minahal at nagmalasakit lang sya samin lalo na sakin kaya nilawakan ko ang pag unawa ko para hindi magalit sa Kong sino man dahil alam Kong may dahilan sila, Isa lang ang gusto Kong makausap Yun ay ang ate ko. Hinatid kami ni sister Theresa sa kwartong tutuluyan namin, ito ang kwartong lagi naming tinutuluyan nina Gabby at Era kapag dito kami namamalagi o nagagawi. Magkahiwalay kami ng higaan ni Yanna pero mas gusto nitong katabi ako dahil sa miss nya naraw ako. Hindi ko mawari kong hanggang saan at gano kalalim ang pinag samahan namin na para makalimutan ko. Nakahiga na sya habang ako nakaupo sa harapan ng salamin. "Yanna!" pagtawag ko dito " Yes! " tumingin ito sakin na para bang hinihintay ang sasabihin ko " G-galit kaba dahil hindi kita na aalala?" " Why would I be mad at you? Because you won't remember me, you explained everything that's why I understand your situation, but honestly I'm the one who ask you if you mad at me, because I left you. I left you that day that you really need me.... I'm so sorry Naya!... I'm really sorry." nakita ko ang pagtulo ng luha nya kaya agad ko syang nilapitan dahil parang nasaktan din ako, umopo ako sa tabi nya at niyakap sya. "Shhh.. Ano man ang ginawa mo sakin noon ay napatawad na kita kaya tahan kana Yanna, mag simula nalang tayo ulit." Nakangiti kong saad kay Yanna Kumalas sya sa yakap ko kaya tumingin ako sakanya. " Nasabi mo lang yan Naya! kasi hindi pa bumabalik ang alaala mo pero sigurado akong pag bumalik na ito, ay kamumuhian mo ako or worst baka iwasan mo ako... ayokong mangyari iyon kaya I'm sorry, I'm really sorry." mahabang lintaya nya na nakayuko at tuloy parin ang agos ng luha nya. " Ganon ba talaga kalala ang nagawa mo sakin para umabot sa kamumuhian kita at iwasan pa?.... Pero sana kalimutan mo na iyon at pwedi bang mag simula tayo ulit!" tumango ito sakin, pero siguro naman ako Kong ano iyon ay napatawad ko na sya dahil matagal nanaman iyon eh! pero Kong dumating man ang panahon na bumalik na ang buong alaala ko at malaman ko ang dahil ng pag Iwan nya sakin ay sana maintindin ko iyon. Sana......
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD