Nagtatakang nakatingin ang mga lalaki sa dalawang babaeng nagyayakapan sa aking harapan. Hindi yata nila alam kung ano ang nangyayari gayong labis naman ang pag-iyak ng aming kasama. Hindi ako ang may dahilan kung bakit iyak ng babeng ito kung kaya naman ay sana, huwag nila ako pagbintangan sa mga bagay na hindi ko magagawa.
Mapait na ngumiti lamang ako sa kanila nang umiiling na lumapit ang mga lalaki sa amin. Tila ba naging normal na lang ito para sa kanila. Baka parating nagdadrama itong mga babae kaya sila ganito?
"Maari na itong lutuin,"ani ni Draco at lumapit sa dalawa. Kumalas naman sila sa pagkaka-yakap sa isa't-isa at nagtawanan.
"Punasan mo nga iyang mukha mo, napaka-dugyot mo talaga,"ani ni Lauriel at tumayo na. Kinuha na nito ang dala-dalang karne ni Draco at Sam.
"Tulunga
