Her Poisonous Kiss (Tagalog)

Episode 11

Akira's POV

This is the first day na wala si Mico sa tabi ko kaya medyo nalulungkot ako ngayon. Habang nagpe-f*******: ako sa laptop ko may isang website na nakaagaw ng pansin ko so I click it at tiningnan ang mga nakalagay sa website.

"Naghahanap ng bagong employees ang Saison company?" Sambit ko habang nag-iisa ako sa loob ng kwarto.

Humiga muna ako sa kama, tumingin sa kisame at napaisip "If mag-apply ako sa company baka makakuha ako ng information sa Saison family baka makahanap ako ng evidence sa pagkamatay ni Ina'y. Bakit ba kasi napakahirap kalabanin mga mayayaman?"

Bumangon ako sa pagkakahiga dahil bigla kong naisip.

"Kung magiging mayaman din ako tulad ng mga Saison baka hindi na ako mahirapan makipaglaban sa korte. Ngunit paano naman ako yayaman? Eh mukhang mas maganda siguro na maging parte ako ng Saison family para magtagumpay ako sa plano ko." Laman ng isip ko.

So ipinagpatuloy ko ang paghahanap ng information sa Saison company on f*******: para malaman kung anong requirements ang dapat kong dalhin sa pag-aapply sa February twelve.

Kailangan kong alamin lahat sana makapasok ako sa company para magawa ko na ang mga plano ko. Promise ko na ipaghihiganti ko pagkamatay ni Ina'y madamay na ang dapat madamay wala akong pakialam basta maghihiganti ako.

Limuel's POV

Bagong umaga para sa panibagong gawain di bale sanay na ako sa mga ganitong gawain like paglalaba ng mga damit. Naalala ko tuloy childhood ko noong na sa mansion pa ako. When I was seventeen years old nang umalis ako sa mansion umalis ako ng walang pasabi dahil hindi sang-ayon si Papa sa gusto ko kaya nagawa kong umalis I want to be a priest someday dahil gusto kong magmisa at magserve kay Lord kasi pakiramdam ko para sakin talaga yung pagpapari at masaya ako rito kaysa sa usapin about business.

Sa Seminary na ako nagpatuloy ng pag-aaral ng college salamat kasi napakasupportive ng Mama ko she is always there for me at hindi ako iniwan. Inside this Seminary ang dami kong natutunan naging mahirap man ang situation ko atleast nag-enjoy naman ako sa pagiging seminarista. Aminado ako na nahirapan akong mag-adjust nung una dahil laki ako sa yaman at hindi sanay sa hirap as in wala akong alam sa gawaing bahay yun tipong pagwawalis ng sahig hindi ko alam pero ngayon alam ko na hindi lamang pagwawalis ng sahig kundi pagluluto, paglalaba at paglilinis ng bahay ay alam ko ng gawin.

Sometimes pumapasok sa isip ko ang tanong na ano bang feeling ang ma-inlove at magkaroon ng girlfriend? Never pa akong nagkaroon ng crush I never had a girlfriend dahil hindi naman ako interested sa pag-aasawa actually wala talaga akong balak kasi magpapari talaga ako.

Pagkatapos kong maglaba isinampay ko na mga damit ko then may kumuhit sa likod ko.

"Limuel may bisita ka" sambit ni Brix.

So pumunta ako sa hallway nakita ko si Lenard.

"Kuya Limuel belated happy birthday nga pala" masayang pagbati sakin ni Lenard sabay ibinigay sakin ang regalo na hawak nya.

"Salamat sa gift Lenard" I smiled.

"Hindi sakin galing yan. Actually pinabibigay yan sayo ni Papa"

I was so happy kasi hindi ako nakalimutan ni Papa naalala pa rin nya birthday ko kahit late na.

"Pakisabi kay Papa salamat sa gift" sambit ko kay Lenard.

Isang malaking regalo na para sakin ang maalala ni Papa salamat kasi anak pa rin ang tingin nya sakin kahit na umalis ako

Akira's POV

Hayst! February twelve na kailangan ko ng pumunta ngayon sa Saison company para mag-apply. Bumangon na ako sa pagkakahiga at nagkape sa lamesa.

"Good morning sayo bunso" pagbati sakin ni Ate Josefine habang nagkakape ako.

"Good morning din Ate"

"Saan ka pupunta bakit maaga kang gumising today?" tanong nya sakin.

"Mag-aaply kasi ako ng trabaho." I reasoned.

"Bunso kainin mo na yung itlog, hotdog at sinangag dyan sa lamesa niluto ko yan para sayo"

"Salamat Ate the best ka talaga" then I smiled at her.

Kumain ako grabe namiss ko talaga yung sinangag na luto ni Ate Josefine ang tagal ko kasi sa Thailand kaya namiss ko mga foods dito sa bahay.

Pagkatapos kong kumain naligo na ako at nagbihis. I'm getting nervous kasi Saison company pag-aaplayan ko pero kahit na magtitiis ako dahil may kailangan akong gawin. Sumakay ako ng jeep baka kasi mahuli ako.

Pagkadating ko sa Saison company I was sad kasi hindi na ako pwedeng mag-apply dahil may nahired na silang bagong employees. Ang dami kasing nag-apply ng maaga kaya hindi na ako nakaabot so sayang talaga.

Paano na mga plano ko? Ayan naudlot tuloy sana makapagtrabaho ako sa Saison company. Umuwi akong malungkot sa bahay kasi hindi ako nahired sa company. Umupo ako sa sofa then Ate Josefine noticed my sadness.

"Oh bakit ka nakasimangot?" tanong ni Ate Josefine sakin.

"Hindi kasi ako nahired sa company" malungkot kong pahayag kay Ate Josefine.

"Ayos lang yan may next time pa" sabay himas ni Ate sa likod ko.

Kumuha si Ate Josefine ng Ice cream sa ref.

"Oh ice cream para hindi ka na malungkot" alok ni Ate Josefine sakin.

Syempre kinuha ko yung ice cream na inaalok sakin ni Ate.

"Salamat sa ice cream Ate" then I smiled dahil gumaan na ang pakiramdam ko habang kumakain ng ice cream.

Limuel's POV

Alas tres ng hapon narito kami nagdadasal ng rosary sa loob ng simbahan inside this Seminary habang nakaluhod. Habang nagdadasal ako bigla akong na-distruct bigla na naman kasi pumasok sa isip ko ang babaeng may-ari ng red wallet naalala ko bigla kung paano sya ngumiti sakin jusko po bakit bigla na lamang sya pumapasok sa isip ko?

Nabitawan ko bigla ang rosary na hawak ko then napatingin sakin si Brix na nakaupo sa unahan ko.

"Sorry pwedeng pakikuha ng rosary?" paumanhin ko.

Kinuha ni Brix ang rosary ko at ibinigay sakin.

"Thank you" then ipinagpatuloy ko ang pagdadasal.

Distracted na distracted ako ngayon dahil sa babae. Jusko po sana mawala na sya sa isip ko ayokong masira mga pangarap ko.

Sometimes I imagine myself bilang pari but sometimes I imagine myself together with that girl I don't know what I feel hindi ko maintindihan sarili ko.

Akira's POV

Tonight, napaisip bigla ako naiisip ko na naman ulit si Brother hindi ako makatulog dahil sa kakaisip sa seminaristang yun hay ewan ko ba.

Nag-ring ang cellphone ko "Ay si Mico tumatawag!"

So sinagot ko ang tawag ni Mico sa cellphone ko.

"Hello beh bakit napatawag ka?" tanong ko.

" Wala, gusto ko lang malaman kung kamusta ka na."

"Heto okay lang. Matutulog na sana ako kaso bigla kang tumawag"

"Oh sya, matulog ka na good night beh"

"Good night din Mico I love you"

"I love you too my future wife" sambit ni Mico.

Ibinaba ko na ang cellphone at natulog na ako medyo late na kasi eh maaga pa akong gigising bukas.

Limuel's POV

Tulog na lahat ng kasama ko ako nalang ang natitirang gising. Heto ako nakatingin lang sa kisame biglang pumasok sa isipan ko ang patungkol sa paglabas dito sa Seminary dahil nararamdaman kong hindi na para sakin ang pangarap kong ito.

Hindi ko dapat ito nararamdaman dahil malapit na ang ordination ko so ang dapat kong maramdaman ay ang pagkasabik ko na maging pari hindi ang pagkasabik na umalis dito sa Seminary para sakin ba talaga ang pangarap kong ito? O pagsubok lamang ito?

So umupo ako at nagdasal "Lord, please give me a sign kung para sakin pa ba ang pangarap na ito? Bakit po hindi ko na nararamdaman ang calling ng pagpapari? Lord naguguluhan na ako please give me a sign kung para ba sakin ang pagpapari."

Kung sa loob ng isang buwan ay hindi ko na maramdaman

ang calling sa pagpapari I will quit. So kapag hindi ko na maramdaman ang calling ibig sabihin hindi para sakin ang pagpapari.