SUNOD-SUNOD na tumulo ang luha ni Analyn na nahihiyang yumuko. Napangiti naman si Theodore na hinaplos ito sa ulo bago niyakap ang dalagang napahikbi sa malapad niyang dibdib. Marahan nitong hinagod-hagod sa likod si Analyn hanggang sa kusa na itong tumahan.
Nagpahid ng luha si Analyn nang mas makalma na nito ang sarili. Natatakot ito at kinakabahan. Pero sa tingin niya ay ito na ang tamang oras para magtapat siya ng katauhan kay Theodore. Ayaw na niyang magpanggap pa at dagdagan ang mga araw na nagsisinungaling siya sa binata.
Kung hindi siya matatanggap ni Theodore, malugod niya iyong tatanggapin. Magaling na ang binata. Kaya maluwag na sa dibdib nito na iwanan ito kung sakali at hindi siya mapatawad ni Theodore at ipagtulakan ito palayo.
Dama ni Analyn ang pangangatog ng kanyang m
