Nanlaki ang mata ko. Hindi ko alam kung anong mas shocking… ‘yung sinabi niya o ‘yung nararamdaman ko ngayon.
Tinatayuan siya?
Bago pa man ako makapag-isip, para bang automatic na bumaba ang tingin ko. Wala na akong control. My eyes just… went down. As in diretso. Parang wala na siyang mukha sa harap ko at kung saan-saan napunta ang tingin ko.
Holy Dickson.
Nanlalaki pa lalo ang mga mata ko. Parang gusto kong lamunin ng lupa. Hindi ko alam kung bakit ko ginawa ‘yon. Hindi ko alam kung bakit ko tiningnan. Pero ginawa ko. And now I can’t unsee it.
He cleared his throat, halatang naiilang. “Leona…”
Bigla akong napaangat ulit ng tingin sa mukha niya, para bang nasabunutan ng hangin. “W-what?”
His jaw flexed, his eyes dark and stormy pero pilit niyang pinipigilan. “Stop looking at me lik
